Pramipeksolün sıçanlarda testis torsiyonu ve detorsiyonu yaralanmasına karşı koruyucu etkileri

AMAÇ: Testis torsiyonu, ağırlıklı olarak oksidatif stres ve enflamatuar kaskadların aracılık ettiği iskemi-reperfüzyon hasarına yol açar. Pramipeksol; anti-enflamatuvar, anti-apoptotik ve antioksidan özelliklere sahip nöroloji pratiğinde yaygın olarak kullanılan bir farmakolojik ajandır. Sıçanlarda testis torsiyonu-detorsiyonu modeli oluşturulan bu deneysel çalışmada testiküler iskemi-reperfüzyon hasarında pramipeksolün olası koruyucu etkilerinin hem biyokimsayal hem de histopatolojik olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Toplam 18 erkek sıçan 3 gruba randomize edildi. Grup-1 kontrol grubu olarak belirlendi. Grup-2’de sadece testis torsiyon-detorsiyon modeli oluşturuldu. Bu grupta testiküler iskemi-reperfüzyon hasarının analiz edilmesi amaçlandı. Grup 3’de ise benzer şekilde testis torsiyon-detorsiyon modeli oluşturuldu. Ek olarak, bu gruptaki sıçanlara testis detorsiyondan hemen sonra intraperitoneal olarak 0,5 mg/kg pramipeksol uygulandı. Bu grupta ise testiküler iskemi- reperfüzyon hasarı üzerine pramipeksolün etkilerinin ölçülmesi hedeflendi. Tüm sıçanlardan deney sonunda kan biyokimsayal analizleri alındı ve orşiektomi uygulanarak testis histopatolojik değerlendirilmesi yapıldı.
BULGULAR: Kan biyokimyasal analizlerinde malondialdehit (MDA) düzeyi Grup 2’de diğer gruplara göre ciddi düzeyde artmış olarak belirlendi (p<0.001). Benzer şekilde Grup 2’de diğer gruplara göre tümör nekroz faktörü alfa (TNF-alfa) ve interlökin 1 beta (IL-1beta) seviyeleri oldukça yüksekti (p<0.001). Grup 3’de ise Grup 2’e göre hem proinflamatuvar sitokin düzeyleri hemde MDA seviyeleri baskılanmış olarak gözlemlendi (p<0.001). Öte yandan Grup 3’de hem glutatyon peroksidaz (GSH-Px) hemde süperoksit dismutaz (SOD) aktivitilerinde Grup 2’e göre belirgin düzeyde artış izlendi (sırasıyla; p=0.002, p<0.001) Histopatolojik değerlendirmelerimizde ise Grup 3’de vazokonjesyon, inflamasyon ve ödem olmak üzere tüm testiküler hasar skorlarında Grup 2’e göre dramatik olarak iyileşme gözlemlendi (p<0.001). Benzer şekilde Grup 3‘te ortalama Johnsen skoru 8.37±0.62 olarak hesaplandı ve bu değer Grup 2’e göre oldukça yüksekti (p<0.001).
SONUÇ: Pramipeksol; testis iskemi-reperfüzyon hasarının etkilerini hafifletmede etkin bir farmakolojik ajandır.

Anahtar Kelimeler: İskemi-reperfüzyon, pramipeksol, testis

Protective effects of pramipexole on testicular torsion and detorsion injury in rats

BACKGROUND: Testicular torsion induces ischemia–reperfusion injury, which is predominantly mediated by oxidative stress and inflammatory cascades. Pramipexole, a pharmacological agent widely used in neurological practice, possesses potent antioxidant, anti-inflammatory, and anti-apoptotic properties. The aim of this experimental study was to evaluate the potential protective effects of pramipexole on testicular ischemia–reperfusion injury using a rat model of testicular torsion-detorsion, through both biochemical and histopathological analyses.
METHODS: A total of 18 male rats were randomly divided into three groups. Group 1 was designated as the control group. In Group 2, only a testicular torsion-detorsion model was established to evaluate testicular ischemia–reperfusion injury. In Group 3, a similar torsion-detorsion model was created. In addition, rats in this group received intraperitoneal pramipexole (0.5 mg/kg) immediately after testicular detorsion. The aim was to assess the effects of pramipexole on testicular ischemia–reperfusion injury. At the end of the experiment, blood samples were collected for biochemical analyses, and orchiectomy was performed for histopathological evaluation of testicular tissues.
RESULTS: Biochemical analyses showed that malondialdehyde (MDA) levels were significantly increased in Group 2 compared with the other groups (p<0.001). Similarly, tumor necrosis factor-alpha and interleukin-1beta levels were significantly higher in Group 2 than in the other groups (p<0.001). In Group 3, both pro-inflammatory cytokine levels and MDA levels were significantly reduced compared with Group 2 (p<0.001). Furthermore, glutathione peroxidase and superoxide dismutase activities were significantly increased in Group 3 compared with Group 2 (p=0.002 and p<0.001, respectively). Histopathological evaluation revealed a significant improvement in all testicular damage scores, including vasocongestion, inflammation, and edema, in Group 3 compared with Group 2 (p<0.001). Likewise, the mean Johnsen score in Group 3 was calculated as 8.37±0.62, which was significantly higher than that observed in Group 2 (p<0.001).
CONCLUSION: Pramipexole appears to be an effective pharmacological agent in alleviating the effects of testicular ischemia–reperfusion injury.

Keywords: Ischemia–reperfusion, pramipexole, testis