Yoğun bakım ünitesinde takip edilen hastalarda kırılganlığın akut böbrek hasarına etkisi

AMAÇ: Yaşlı hastalarda kırılganlık, özellikle akut böbrek yetmezliği (ABY) bağlamında, yoğun bakım ünitelerinde (YBÜ) klinik sonuçları etkileyen kritik bir faktördür. Bu çalışmada, geriatrik popülasyonda kırılganlık ile akut böbrek yetmezliği arasındaki ilişki araştırılmıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu prospektif gözlemsel çalışmaya 120 hasta dahil edildi. Kırılganlık, Klinik Kırılganlık Ölçeği (CFS) ve Edmonton Kırılganlık Ölçeği (EFS) kullanılarak değerlendirildi. Hastalar, akut böbrek yetmezliği varlığına göre sınıflandırıldı. Demografik veriler, kırılganlık skorları, laboratuvar parametreleri, mekanik ventilasyon ve vazopresör kullanımı ile mortalite oranları karşılaştırıldı. Akut böbrek yetmezliği gelişimiyle ilişkili faktörleri belirlemek amacıyla tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon analizleri kullanıldı.
BULGULAR: Katılımcıların ortalama yaşı 79.7±7.5 yıldı. Diyabet ve hipertansiyon gibi komorbiditeler yaygındı ve hastaların %29.1’inde akut böbrek yetmezliği gözlendi. Akut böbrek yetmezliği oranı, kırılgan grupta anlamlı derecede daha yüksekti (p=0.002). Akut böbrek yetmezliği olan hastalarda mortalite oranları ile mekanik ventilasyon ve vazopresör ihtiyacı artmıştı. Akut böbrek yetmezliği grubunda hemoglobin, trombosit ve albümin düzeyleri anlamlı derecede daha düşükken bazal kreatinin düzeyleri daha yüksekti. Çok değişkenli analiz, yüksek bazal kreatinin düzeyinin akut böbrek yetmezliği gelişiminin önemli bir belirleyicisi olduğunu ortaya koydu.
SONUÇ: Klinik Kırılganlık Ölçeği (CFS) ile değerlendirilen kırılganlık, yaşlı yoğun bakım hastalarında akut böbrek hasarı gelişimiyle anlamlı düzeyde ilişkili bulunmuştur; ancak bu ilişki, çok değişkenli analiz sonrasında anlamlılığını sürdürmemiştir. Akut böbrek hasarı için bağımsız belirleyici olarak yalnızca bazal serum kreatinin düzeyi saptanmıştır. Bu bulgular, kırılganlık değerlendirmesinin erken risk belirlemesine katkı sağlayabileceğini düşündürmekle birlikte, kritik hastalarda akut böbrek hasarının çok faktörlü bir süreç olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Akut böbrek hasarı, kırılganlık, risk sınıflaması, yaşlılık, yoğun bakım ünitesi

Impact of frailty on acute kidney injury in patients followed-up in the intensive care unit

BACKGROUND: Frailty in elderly patients is an important determinant of clinical outcomes in intensive care units, particularly in relation to acute kidney injury (AKI). This study investigated the association between frailty and AKI in the geriatric population.
METHODS: This prospective observational study included 120 patients. Frailty was assessed via the Clinical Frailty Scale (CFS) and the Edmonton Frail Scale (EFS). Patients were categorized according to the presence or absence of AKI. Demographic data, frailty scores, laboratory parameters, and clinical outcomes, including mortality, mechanical ventilation, and vasopressor use, were compared. Univariate and multivariate logistic regression analyses were used to identify factors associated with the development of AKI.
RESULTS: The mean age of the participants was 79.7±7.5 years. Comorbidities such as diabetes and hypertension were common, and AKI was observed in 29.1% of patients. The incidence of AKI was significantly higher among patients classified as frail according to the CFS (p=0.002). Patients with AKI presented increased mortality rates and an increased need for mechanical ventilation and vasopressors. The AKI group presented significantly lower hemoglobin, platelet, and albumin levels and higher baseline creatinine levels. Multivariate analysis revealed that elevated baseline creatinine was an important predictor of AKI.
CONCLUSION: Frailty assessed by the CFS was associated with AKI development in unadjusted analyses; however, this association was not maintained after multivariable adjustment. No significant association was observed between AKI and frailty assessed by the EFS. Baseline serum creatinine was the only independent predictor of AKI. These findings suggest that frailty assessment, particularly using the CFS, may serve as a complementary clinical tool for early risk recognition and patient stratification rather than an independent predictor of AKI. AKI development in critically ill older adults appears to be multifactorial.

Keywords: Acute kidney injury, frailty, geriatrics, intensive care unit, risk stratification