Delbet tip II pediatrik femur boyun kırıklarında iki ve üç kanüllü vida kullanımının karşılaştırılması: Retrospektif karşılaştırmalı bir çalışma

AMAÇ: Pediatrik femur boyun kırıkları nadirdir; ancak avasküler nekroz (AVN), erken fiz kapanması ve koksa vara gibi komplikasyon riski yüksektir. Stabil internal fiksasyon gerekli olmakla birlikte, optimum kanüllü vida sayısı hâlen tartışmalıdır. Bu çalışma, homojen bir Delbet tip II kırık kohortunda iki ve üç vidalı fiksasyonun klinik ve radyolojik sonuçlarını karşılaştırmayı amaçlamaktadır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Yaralanmadan sonraki üç gün içinde tedavi edilen ve en az beş yıl takip edilen otuz altı çocuk retrospektif olarak analiz edildi. Tüm kırıklar iki veya üç kanüllü vida kullanılarak tespit edildi. Cerrahi değişkenler arasında redüksiyon kalitesi, vida sayısı, fiz penetrasyonu, vida-boyun alan oranı ve kortikal parçalanma varlığı yer aldı. Hastalar iki yaş grubuna (<10 ve ≥10 yaş) ayrıldı. Komplikasyonlar (AVN, erken fiz kapanması ve koksa vara) radyografik olarak değerlendirildi ve belirlenmiş kriterlere göre sınıflandırıldı. İstatistiksel karşılaştırmalar uygun parametrik ve parametrik olmayan testler kullanılarak yapıldı.
BULGULAR: Daha büyük çocuklarda (≥10 yaş) toplam komplikasyon, AVN ve fiz kapanması oranları daha yüksek bulundu; ancak farklar istatistiksel olarak anlamlı değildi. Medial veya posterior kortikal parçalanma komplikasyon oranlarını anlamlı ölçüde artırdı. Fiz penetrasyonu, erken fiz kapanması riskini belirgin şekilde artırdı (p=0.045). Redüksiyon kalitesi sonuçlarla güçlü korelasyon gösterdi; kabul edilemez redüksiyonlar anlamlı derecede daha yüksek AVN ve erken fiz kapanması oranları ile ilişkiliydi. Vida sayısı, genel komplikasyon oranlarını veya spesifik olumsuz sonuçları anlamlı olarak etkilemedi. Vida-boyun alan oranı, komplikasyon gelişen hastalarda daha yüksek değerlere eğilim gösterdi; ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi.
SONUÇ: Pediatrik Delbet tip II femur boyun kırıklarında postoperatif sonuçların temel belirleyicileri anatomik redüksiyonun sağlanması ve fiz penetrasyonundan kaçınılmasıdır. Redüksiyonun yeterli olduğu ve biyolojik yapıların korunduğu durumlarda, iki veya üç vida kullanımı benzer uzun dönem sonuçlar vermektedir.

Anahtar Kelimeler: Avasküler nekroz, cerrahi sonuçlar, kanüllü vida, komplikasyonlar, pediatrik femur boyun kırıkları

Two versus three cannulated screws in pediatric Delbet type II femoral neck fractures: a retrospective comparative study

BACKGROUND: Pediatric femoral neck fractures are rare but carry a high risk of complications such as avascular necrosis (AVN), premature physeal closure, and coxa vara. Although stable internal fixation is essential, the optimal number of cannulated screws remains controversial. This study compares the clinical and radiological outcomes of two- versus three-screw fixation in a homogeneous cohort of Delbet type II fractures.
METHODS: Thirty-six children treated within three days of injury and followed for at least five years were retrospectively analyzed. All fractures were fixed using either two or three cannulated screws. Surgical variables included reduction quality, screw number, physeal penetration, screw-to-neck area ratio, and the presence of cortical comminution. Patients were stratified into two age groups (<10 and ≥10 years). Complications—AVN, premature physeal closure, and coxa vara—were assessed radiographically and classified using established criteria. Statistical comparisons were performed using appropriate parametric and nonparametric tests.
RESULTS: Older children (≥10 years) showed higher rates of total complications, AVN, and physeal closure; however, the differences were not statistically significant. Medial or posterior cortical comminution significantly increased complication rates. Physeal penetration markedly elevated the risk of premature physeal closure (p=0.045). Reduction quality strongly correlated with outcomes, with unacceptable reductions associated with significantly higher rates of AVN and physeal closure. The number of screws did not significantly influence overall complications or specific adverse outcomes. The screw-to-neck area ratio showed a nonsignificant trend toward higher values in patients with complications.
CONCLUSION: Anatomical reduction and avoidance of physeal penetration are the primary determinants of postoperative outcomes in pediatric Delbet type II femoral neck fractures. When reduction is adequate and biological structures are preserved, the use of two or three screws yields comparable long-term results.

Keywords: Avascular necrosis, cannulated screws, complications, pediatric femoral neck fractures, surgical outcomes