Pediatrik suprakondiler humerus kırıklarında açık redüksiyon ile ilişkili klinik ve radyolojik faktörler

AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, pediatrik suprakondiler humerus kırıklarında (SKHK) açık redüksiyon gereksinimi ile ilişkili demografik ve radyografik faktörleri değerlendirmektir.
GEREÇ VE YÖNTEM: 2016–2025 yılları arasında cerrahi olarak tedavi edilen toplam 294 pediatrik SKHK olgusu retrospektif olarak incelendi. Hastalar açık redüksiyon (OR, n=128) ve kapalı redüksiyon (CR, n=166) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Yaş, cinsiyet, yaralanma tarafı ve cerrah deneyimi gibi demografik veriler kaydedildi. Preoperatif ön-arka ve lateral dirsek grafilerinde kırık tipi, deplasman yönü, rotasyonel deformite, diafizer uzanım, koronal kırık paterni, sagittal kırık paterni ve koronal dizilim değerlendirildi. Tek değişkenli analizde anlamlı bulunan değişkenler (p<0.05), backward stepwise yöntemi kullanılarak çok değişkenli lojistik regresyon analizine dahil edildi.
BULGULAR: OR grubunda ortalama yaş, CR grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti (6.94±2.85 yıla karşılık 5.58±2.64 yıl, p<0.001). Fleksiyon tipi kırıklar OR grubunda daha sık gözlendi (%24.2'ye karşılık %10.2, p=0.012). Posterolateral deplasman ve rotasyonel deformite de açık redüksiyon ile anlamlı olarak ilişkili bulundu. Koronal dizilim açısından gruplar arasında anlamlı fark saptandı; varus ve valgus maldizilimi OR grubunda daha sık izlendi (p=0.003). Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde artan yaş (OR=1.127, %95 GA: 1.029–1.236; p=0.010), fleksiyon tipi kırık (OR=1.807, %95 GA: 1.261–2.590; p=0.001) ve posterolateral deplasman (OR=1.39, %95 GA: 1.010–1.926; p=0.043) açık redüksiyon için bağımsız belirleyiciler olarak saptandı. Buna karşın, koronal planda nötral dizilim, açık redüksiyon olasılığını azaltan bağımsız bir faktör olarak bulundu (OR=0.681, %95 GA: 0.510–0.909; p=0.009).
SONUÇ: Pediatrik SKHK'larda çeşitli demografik ve kırığa ait özellikler açık redüksiyon gereksinimi ile bağımsız olarak ilişkili bulunmuştur. Özellikle deplasman paterni ve koronal dizilim ile ilişkili kırık özellikleri, açık redüksiyon gereksinimi ile en güçlü ilişkiyi göstermiştir. Bu faktörlerin preoperatif dönemde değerlendirilmesi, cerrahi planlamaya katkı sağlayabilir ve teknik olarak güç redüksiyonların öngörülmesine yardımcı olabilir.

Anahtar Kelimeler: Açık redüksiyon, kapalı redüksiyon, koronal dizilim, kırık deplasmanı, suprakondiler humerus kırığı

Radiographic and clinical factors associated with open reduction in pediatric supracondylar humerus fractures

BACKGROUND: The aim of this study was to evaluate demographic and radiographic factors associated with the likelihood of open reduction in pediatric supracondylar humerus fractures (SCHF).
METHODS: A total of 294 pediatric patients with SCHFs treated operatively between 2016 and 2025 were retrospectively reviewed. Patients were divided into two groups: Open reduction (OR, n=128) and closed reduction (CR, n=166). Demographic variables, including age, sex, side of injury, and surgeon experience, were recorded. Radiographic parameters assessed on preoperative anteroposterior and lateral elbow radiographs included fracture type, displacement direction, rotational deformity, diaphyseal involvement, coronal fracture pattern, sagittal fracture pattern, and coronal alignment. Variables with p<0.05 in univariate analysis were included in a multivariable logistic regression model using a backward stepwise method.
RESULTS: The mean age was significantly higher in the OR group compared to the CR group (6.94±2.85 vs. 5.58±2.64 years, p<0.001). Flexion-type fractures were more frequent in the OR group (24.2% vs. 10.2%, p=0.012). Posterolateral displacement and rotational deformity were also significantly associated with open reduction. Coronal alignment differed significantly between groups, with varus and valgus malalignment more common in the OR group (p=0.003). Multivariable logistic regression analysis identified increasing age (OR=1.127, 95% confidence interval [CI]: 1.029–1.236; p=0.010), flexion-type fractures (OR=1.807, 95% CI: 1.261–2.590; p=0.001), and posterolateral displacement (OR=1.39, 95% CI: 1.010–1.926; p=0.043) as independent predictors of open reduction. In contrast, neutral coronal alignment was associated with a lower likelihood of open reduction (OR=0.681, 95% CI: 0.510–0.909; p=0.009).
CONCLUSION: Several demographic and fracture-related characteristics were independently associated with the likelihood of open reduction in pediatric SCHFs. Among these, fracture-related characteristics, particularly displacement pattern and coronal alignment, showed the strongest associations with open reduction. Recognition of these associated factors may assist preoperative planning and help surgeons anticipate technically challenging reductions.

Keywords: Closed reduction, coronal alignment, fracture displacement, open reduction, supracondylar humerus fracture