AMAÇ
Atlar tarih boyunca insan yaşamında önemli bir yer edinmiştir. Günümüzde at biniciliği hem rekreasyonel hem de terapötik amaçlarla giderek yaygınlaşmaktadır. Buna rağmen, attan düşmeye bağlı yaralanmalar literatürde sınırlı olarak ele alınmıştır. Bu çalışmanın amacı, at biniciliği sırasında meydana gelen travmaları değerlendirmektir.

YÖNTEM
Bu retrospektif çalışma, 2019–2024 yılları arasında XXX Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servisine attan düşme şikâyeti ile başvuran hastaları kapsamaktadır. Veriler hastane otomasyon sistemi ve görüntüleme arşiv sistemi (PACS) üzerinden elde edilmiştir. Isırılma, tekmelenme veya at bakımı sırasında gelişen yaralanmalar çalışma dışı bırakılmıştır. Yaş, cinsiyet, travma bölgesi, tedavi yöntemi ve hastanede yatış süresi analiz edilmiştir.

BULGULAR
Toplam 86 hasta değerlendirilmiştir. Hastaların %50’si erkek, %50’si kadındır ve ortalama yaş 34±12,1 (7–69) yıldır. Hastaların %20,9’u hastaneye yatırılırken, %79,1’i ayaktan tedavi edilmiştir. Ortalama ISS değeri 7,6 olup, çoğunluk hafif yaralanma grubundadır. En sık yaralanan bölge üst ekstremitedir (%45,3). Hastaların %20,9’unda cerrahi tedavi uygulanmıştır. Kadınlarda pelvis ve omurga, erkeklerde alt ekstremite yaralanmaları daha sık saptanmıştır (p < 0,05). Beş hastada yoğun bakım ihtiyacı gelişmiş, GKS 5 olan ve koruyucu ekipman kullanmayan bir hasta eksitus olmuştur.

ÇIKARIMLAR
At biniciliğine bağlı yaralanmalar hafif travmalardan yaşamı tehdit eden durumlara kadar geniş bir spektrumda seyretmektedir. Çoğu hasta ortopedi ve travmatoloji kapsamında yönetilmektedir. Ağır olgularda koruyucu ekipman kullanımının önemli olabileceği düşünülmekle birlikte, bu ilişkinin netleştirilmesi için ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.

Anahtar Kelimeler: Acil servis, Binicilik yaralanmaları, At ilişkili travma, Düşmeler, Cerrahi

Emergency Department Evaluation of Injuries Caused by Falls from Horses: A Retrospective Study

BACKGROUND
Since their domestication, horses have played an important role in human life. Today, horseback riding is widely practiced for recreational and therapeutic purposes. Despite this, horseback riding–related injuries remain an underreported public health problem in the emergency medicine literature. The aim of this study was to evaluate the injury patterns, management strategies, and clinical outcomes of patients presenting to the emergency department after falls from horses.
Methods
This retrospective study included patients who presented to the emergency department of XXX Hospital between 2019 and 2024 following falls from horses. Patient data were obtained from the hospital information system and Picture Archiving and Communication System (PACS). Demographic characteristics, injury location, treatment modality, length of hospital stay, and clinical outcomes were recorded and analyzed statistically.
Results
A total of 86 patients were included in the study, of whom 43 (50%) were male and 43 (50%) were female. The mean age was 34 ± 12.1years (range: 7–69 years). Eight patients (9.3%) were under 18 years of age, while 78 patients (90.7%) were adults. Eighteen patients (20.9%) required hospital admission, whereas 68 patients (79.1%) were managed on an outpatient basis in the emergency department.Injury severity was assessed using the Injury Severity Score (ISS), with a mean value of 7.6. The majority of patients had minor injuries.
The most commonly injured body region was the upper extremity, observed in 39 patients (45.3%). Surgical intervention was required in 18 patients (20.9%). Pelvic and spinal injuries were significantly more common among female riders, whereas lower extremity injuries predominated among male riders (p < 0.05). Five patients (5.8%) required postoperative intensive care. One patient with severe head trauma (GCS 5) who was not using protective equipment died during follow-up.
Conclusion
Horseback riding–related injuries frequently involve multiple organ systems and may present to the emergency department with varying levels of severity. Although many patients sustain high-energy trauma, most are managed within the scope of orthopedic and traumatology services, with a considerable proportion requiring surgical or conservative intervention. This study represents the first comprehensive evaluation in Turkey of patients presenting to the emergency department after falls from horses. Given the potential risk of severe injury and mortality, the absence of protective equipment in the fatal case suggests a possible role of safety measures; however, further studies are needed to better define their impact.

Keywords: Emergency department, Equestrian injuries, Horse-related trauma, Falls, Surgery