Giriş: Trakeoözofageal fistül (TEF), kritik hastalarda uzamış endotrakeal entübasyonun ciddi ve potansiyel olarak yaşamı tehdit eden bir komplikasyonudur. Bu çalışma, uzamış entübasyona bağlı gelişen TEF'nin tedavisinde endoskopik özofageal stent uygulamasının etkinliğini ve güvenliğini değerlendirmeyi amaçlamıştır.

Yöntemler: Bu retrospektif tek merkezli çalışmaya, TEF tanısı alan ve tam kaplı kendiliğinden genişleyebilen metalik stentlerin (SEMS) endoskopik olarak yerleştirilmesi ile tedavi edilen ardışık 23 hasta dahil edildi. Klinik sonuçlar hem protokole göre (per-protocol) hem de tedavi niyetine göre (intention-to-treat) analizler kullanılarak değerlendirildi.

Bulgular: Teknik başarı tüm hastalarda (%100) sağlandı. Takip sürecinde altta yatan kritik hastalık nedeniyle iki hasta (%8,7) yaşamını yitirdi ve bu hastalar protokole göre analizden çıkarıldı. Geriye kalan 21 hastanın 19'unda (%90,5) klinik başarı elde edildi. Tedavi niyetine göre yapılan analizde genel klinik başarı oranı %82,6 olarak bulundu. Persistan fistül nedeniyle iki hastada (%9,5) daha sonra cerrahi girişim gerekti. İşleme bağlı majör komplikasyon gözlenmedi.

Sonuç: Endoskopik stent yerleştirilmesi, özellikle cerrahi açısından yüksek risk taşıyan dikkatle seçilmiş post-entübasyon servikal TEF hastalarında güvenli ve etkili bir kesin tedavi seçeneğini temsil edebilir. Bu seride stent uygulaması, hastaların önemli bir bölümünde cerrahi gereksinimini ortadan kaldırmıştır. Hasta seçim kriterlerinin ve uzun dönem sonuçların daha iyi tanımlanabilmesi için ileriye dönük çalışmalar gereklidir.

Anahtar Kelimeler: Trakeoözofageal fistül, Endoskopi, Özofageal stentler, Kritik hastalık

Outcome of Endoscopic Stent Therapy for Tracheoesophageal Fistula Secondary to Prolonged Intubation in High-Risk Surgical Candidates: A Single-Center Experience from a Tertiary Referral Hospital

Background: Tracheoesophageal fistula (TEF) is a serious and potentially life-threatening complication of prolonged endotracheal intubation in critically ill patients. This study aimed to evaluate the efficacy and safety of endoscopic esophageal stenting in the management of TEF secondary to prolonged intubation.
Methods: This retrospective single -center study included 23 consecutive patients diagnosed with TEF and treated with endoscopic placement of fully covered self-expandable metallic stents (SEMS). Clinical outcomes were assessed using both per-protocol and intention-to-treat analyses.
Results: Technical success was achieved in all patients (100%). Two patients (8.7%) died during follow-up due to underlying critical illness and were excluded from per-protocol analysis. Among the remaining 21 patients, clinical success was achieved in 19 (90.5%). The overall clinical success rate based on intention-to-treat analysis was 82.6%. Two patients (9.5%) required subsequent surgical intervention due to persistent fistula. No major procedure-related complications were observed.
Conclusion: Endoscopic stent placement may represent a safe and effective definitive treatment option in carefully selected patients with post-intubation cervical TEF, particularly in those who are poor surgical candidates. In this series, stenting obviated the need for surgery in a substantial proportion of patients.Further prospective studies are warranted to better define patient selection criteria and long-term outcomes.

Keywords: Tracheoesophageal fistula, Endoscopy, Esophageal stents, Critical illness