p-ISSN: 1306-696x  |  e-ISSN: 1307-7945
Sistemik L-Karnitin Uygulamasının Kırık İyileşmesi Üzerindeki Etkisi: Deneysel Bir Sıçan Femur Kırığı Modeli [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]
Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. Baskıdaki Makaleler: UTD-73869

Sistemik L-Karnitin Uygulamasının Kırık İyileşmesi Üzerindeki Etkisi: Deneysel Bir Sıçan Femur Kırığı Modeli

Gürdal Nusran1, Serdar Erginoğlu2, Onur Yılmaz3, Burak Kaymaz4, Ramazan TISKAOGLU1, Umman Menendi5, Nihal Kılınç1
1Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi
2Keşan Devlet Hastanesi
3Çanakkale Mehmet Akif Ersoy Devlet Hastanesi
4Memorial Bahçelievler Hastanesi
5Karamanoğlu MehmetBey Üniversitesi

Amaç: Oksidatif stres, kırık iyileşmesinin erken dönemindeki biyolojik süreçlerde rol oynarken, aşırı reaktif oksijen türleri kemik rejenerasyonunu olumsuz etkileyebilir. L-karnitin, bu süreci etkileyebilecek metabolik, antioksidan ve sitoprotektif özelliklere sahiptir. Bununla birlikte, L-karnitinin kırık iyileşmesinin farklı bileşenleri ve zamansal evreleri üzerindeki etkileri henüz tam olarak açıklığa kavuşmamıştır. Bu çalışmanın amacı, sistemik L-karnitin uygulamasının standart bir sıçan femur kırığı modelinde postoperatif 7., 14. ve 21. günlerde kırık iyileşmesinin klinik, radyolojik ve histolojik seyri üzerindeki etkilerini araştırmaktır.
Gereç ve Yöntem: Kırk iki erkek Wistar-Albino sıçan randomize olarak iki gruba ayrıldı (her grupta n=21). Sol femurda standart kırık oluşturuldu ve intramedüller olarak stabilize edildi. Grup 1'e (L-karnitin grubu) intraperitoneal olarak 100 mg/kg/gün L-karnitin uygulanırken, Grup 2'ye (kontrol grubu) intraperitoneal olarak 0,5 mL/gün %0,9 NaCl uygulandı. Her gruptan yedi hayvan postoperatif 7., 14. ve 21. günlerde sakrifiye edildi. Kırık iyileşmesi klinik olarak, modifiye Goldberg sınıflamasına göre radyolojik olarak ve Huo derecelendirme sistemine göre histolojik olarak değerlendirildi.
Bulgular: Postoperatif 7. günde radyolojik ve histolojik iyileşme skorları L-karnitin grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti (sırasıyla p=0,011 ve p=0,007). Postoperatif 14. ve 21. günlerde radyolojik veya histolojik skorlar açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı. Klinik kaynama skorları ise değerlendirilen hiçbir zaman noktasında gruplar arasında anlamlı farklılık göstermedi (tüm p>0,05).
Sonuç: Sistemik L-karnitin uygulaması, postoperatif 7. günde anlamlı olarak daha yüksek radyolojik ve histolojik kırık iyileşme skorları ile ilişkili bulundu. Gruplar arasındaki farklar postoperatif 14. ve 21. günlerde artık istatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte, erken dönemde elde edilen bu bulgular L-karnitinin kırık iyileşmesinin başlangıç evresinde potansiyel bir rolü olabileceğine işaret etmektedir. Bu bulguların biyolojik ve fonksiyonel önemini açıklığa kavuşturmak için ileri deneysel çalışmalara gereksinim vardır.

Anahtar Kelimeler: L-karnitin, kırık iyileşmesi, kemik yenilenmesi, oksidatif stres, sıçanlar


The Effect of Systemic L-Carnitine Administration on Fracture Healing: An Experimental Rat Femoral Fracture Model

Gürdal Nusran1, Serdar Erginoğlu2, Onur Yılmaz3, Burak Kaymaz4, Ramazan TISKAOGLU1, Umman Menendi5, Nihal Kılınç1
1Çanakkale Onsekiz Mart University
2Keşan State Hospital
3Çanakkale Mehmet Akif Ersoy State Hospital
4Memorial Bahçelievler Hospital
5Karamanoğlu MehmetBey University

Objective: Oxidative stress contributes to the biological environment of early fracture repair, whereas excessive reactive oxygen species may adversely affect bone regeneration. L-carnitine has metabolic, antioxidant, and cytoprotective properties that may influence this process. However, its effects on different components and temporal stages of fracture healing remain incompletely understood. Therefore, this study aimed to investigate the effects of systemic L-carnitine administration on the clinical, radiological, and histological progression of fracture healing in a standardized rat femoral fracture model at postoperative days 7, 14, and 21.
Materials and Methods: Forty-two male Wistar-Albino rats were randomized into two groups (n=21 each). Standardized left femoral fractures were created and stabilized intramedullarily. Group 1 (L-carnitine group) received intraperitoneal L-carnitine at 100 mg/kg/day, whereas Group 2 (control group) received 0.5 mL/day of 0.9% NaCl intraperitoneally. Seven animals from each group were sacrificed on postoperative days 7, 14, and 21. Fracture healing was assessed clinically, radiologically according to the modified Goldberg classification, and histologically according to the Huo grading system.
Results: On postoperative day 7, radiological and histological healing scores were significantly higher in the L-carnitine group than in the control group (p=0.011 and p=0.007, respectively). No significant between-group differences in radiological or histological scores were detected on postoperative days 14 or 21. Clinical union scores did not differ significantly between the groups at any evaluated time point (all p>0.05).
Conclusion: Systemic L-carnitine administration was associated with significantly higher radiological and histological fracture-healing scores on postoperative day 7. Although the between-group differences were no longer statistically significant on postoperative days 14 and 21, these early findings may indicate a potential role for L-carnitine during the initial phase of fracture repair. Further experimental studies are needed to clarify the biological and functional significance of these findings.

Keywords: L-carnitine, fracture healing, bone regeneration, oxidative stress, rats


Sorumlu Yazar: Onur Yılmaz, Türkiye
Makale Dili: İngilizce
×
APA
NLM
AMA
MLA
Chicago
Kopyalandı!
ATIF KOPYALA
LookUs & Online Makale