AMAÇ: Düşük enerjili distal radius kırığı gelişen 18–60 yaş arası erişkinlerde D vitamini metabolizmasının değerlendirilmesi amaçlandı. Bu kapsamda serum 25-hidroksivitamin D [25-(OH)D] ve aktif D vitamini formu olan 1,25-dihidroksivitamin D [1,25-(OH)D] düzeyleri, yaş ve cinsiyet açısından benzer sağlıklı kontrollerle karşılaştırıldı. Ayrıca D vitamini metabolitleri, alkalen fosfataz, kalsiyum, fosfat ve parathormon düzeylerinin kırığın eklem tutulumu ile ilişkisi incelendi.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu gözlemsel olgu-kontrol çalışmasına, düşük enerjili distal radius kırığı olan 18–60 yaş arası 102 hasta ve aynı yaş aralığında 138 sağlıklı kontrol dahil edildi. Düşük enerjili travma, 1,5 metreden daha düşük seviyeden düşme gibi mekanizmalar olarak tanımlandı. Yüksek enerjili travma, metabolik kemik hastalığı, kronik böbrek veya karaciğer hastalığı, malignite, glukokortikoid kullanımı ve son altı ay içinde D vitamini desteği kullanımı dışlama kriterleri olarak belirlendi. Kırıklar Frykman sınıflamasına göre değerlendirildi. Serum 25-(OH)D ve 1,25-(OH)D düzeyleri ELISA yöntemiyle ölçüldü; alkalen fosfataz, kalsiyum, fosfat ve parathormon düzeyleri kaydedildi.
BULGULAR: Toplam 240 katılımcı analiz edildi. Hasta ve kontrol grupları arasında yaş ve cinsiyet dağılımı açısından anlamlı fark saptanmadı (sırasıyla p=0.285 ve p=0.855). Serum 25-(OH)D düzeyleri gruplar arasında benzerdi (p=0.557). Buna karşın serum 1,25-(OH)D düzeyleri düşük enerjili distal radius kırığı grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha düşüktü (p<0.001). Frykman sınıflamasına göre yapılan alt grup analizinde 25-(OH)D, alkalen fosfataz ve kalsiyum düzeyleri açısından anlamlı farklılık saptandı (sırasıyla p=0.009, p=0.001 ve p=0.002). Ekstraartiküler kırıklarda 25-(OH)D düzeyleri daha düşük, alkalen fosfataz düzeyleri ise daha yüksek bulundu. Kalsiyum düzeyleri de bazı intraartiküler kırık alt gruplarına göre daha düşük seyretti.
SONUÇ: Düşük enerjili distal radius kırığı olan 18–60 yaş arası erişkinlerde, serum 25-(OH)D düzeyleri sağlıklı kontrollerle benzer olmasına rağmen serum 1,25-(OH)D düzeyleri daha düşük bulundu. Bu bulgular, aktif D vitamini metabolizmasındaki değişikliklerin düşük enerjili distal radius kırıkları ile ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Serum 25-(OH)D düzeyleri benzer olsa bile aktif D vitamini metabolitlerinin değerlendirilmesi, bu hasta grubunda metabolik durumun daha kapsamlı anlaşılmasına katkı sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler: Distal radius kırığı, Düşük enerjili kırık, D vitamini metabolizması, 1, 25-dihidroksivitamin D, Frykman sınıflaması

The Association Between Vitamin D Metabolites and Low-Energy Distal Radius Fractures in Non-Elderly Adults

Introduction:
This study aimed to evaluate vitamin D metabolism in non-elderly adults with low-energy distal radius fractures (DRFs). Serum 25-hydroxyvitamin D [25-(OH)D] and 1,25-dihydroxyvitamin D [1,25-(OH)D] levels were compared with those of age- and sex-comparable healthy controls. In addition, the relationship between vitamin D metabolites, other biochemical parameters, and articular involvement patterns was investigated in patients with low-energy DRFs.
Methods:
This observational case-control study included 102 patients aged 18–60 years with low-energy DRFs and 138 age- and sex-comparable healthy controls in the same age range. Serum 25-(OH)D and 1,25-(OH)D levels were compared between the fracture and control groups. In the fracture group, Frykman fracture type was used to assess articular involvement, and its relationship with alkaline phosphatase (ALP), calcium (Ca), phosphate (P), parathyroid hormone (PTH), and vitamin D metabolite levels was analyzed.
Results:
A total of 240 participants were included in the final analysis. Age and sex distribution were similar between the fracture and control groups (p=0.285 and p=0.855, respectively). Serum 25-(OH)D levels did not differ significantly between groups (p=0.557), whereas serum 1,25-(OH)D levels were significantly lower in the low-energy DRF group than in controls (p<0.001). Among Frykman fracture subgroups, significant differences were found in 25-(OH)D, ALP, and Ca levels (p=0.009, p=0.001, and p=0.002, respectively). Extra-articular fractures were associated with lower 25-(OH)D and higher ALP levels compared with other fracture subgroups, while Ca levels were lower than in selected intra-articular fracture subgroups.
Conclusion:
Non-elderly adults with low-energy DRFs had lower serum 1,25-(OH)D levels despite having serum 25-(OH)D levels comparable to those of healthy controls. These findings suggest that alterations in active vitamin D metabolism may be associated with low-energy DRFs in this population. Assessment of active vitamin D metabolites together with conventional biochemical parameters may provide a more comprehensive understanding of the metabolic profile of non-elderly adults presenting with low-energy DRFs.

Keywords: Distal radius fracture, Low-energy fracture, Vitamin D metabolism, 1, 25-dihydroxyvitamin D, Frykman classification