Giriş
Ulnar taraflı karpometakarpal (KMK) eklemlerin çıkıkları ve kırık-çıkıkları nadir görülen yaralanmalardır ve genellikle ilk klinik değerlendirmelerde gözden kaçırılır. Bunun başlıca nedeni, radyografik bulguların belirsiz olması ve anatomik yapıların üst üste binmesidir. Kaçırılan veya gecikmiş tanı, kronik instabiliteye, sürekli ağrıya ve suboptimal fonksiyonel sonuçlara yol açabilir. Bu çalışma, kontrollü bir kadavra modelinde beşinci KMK eklem çıkıklarının tanısında farklı oblik radyografik projeksiyonların tanısal duyarlılık ve özgüllüğünü değerlendirmeyi ve karşılaştırmayı amaçlamıştır.
Yöntemler
Bu çalışmada, Modifiye Larssen Solüsyonu ile korunan altı kadavra üst ekstremite kullanıldı. Beşinci KMK eklemin doğal hizası, %25 çıkık ve %50 çıkık olmak üzere üç farklı eklem durumunda, lateral görünümden 30°, 45° ve 60° açılarda oblik floroskopik görüntüler alındı. Standartize görüntüleme sabit bir dijital sistemle gerçekleştirildi. Toplam 54 randomize görüntü, 20 ortopedi cerrahı (7 uzman ve 13 kıdemli asistan) tarafından incelenen bir anket haline getirildi. Cerrahlar beşinci KMK ekleminin durumu “çıkık”, “çıkık değil” veya “belirsiz” olarak sınıflandırdı. Her oblik açı için duyarlılık, özgüllük ve genel tanısal doğruluk hesaplandı.
Bulgular
60° oblik radyografiler, çıkıkların tespitinde en yüksek duyarlılığı gösterdi ancak özgüllükte orta düzeyde bir azalma oldu. Buna karşılık 30° görünüm en yüksek özgüllüğe sahipken en düşük duyarlılığa sahipti. 45° oblik radyografiler daha dengeli bir tanısal profil sundu. Genel olarak 60° oblik radyografiler en yüksek tanısal doğruluğu sağladı. İlginç bir şekilde, kıdemli asistanlar konsültanlara göre anlamlı derecede daha yüksek tanısal doğruluk gösterdi.
Sonuç
60° oblik radyograf, beşinci KMK çıkıklarının tespitinde en iyi performansı göstermesine rağmen, duyarlılığı tek başına tanısal araç olarak kullanılacak düzeyde yeterli değildir. Klinik şüphe radyografilerde belirsizliğe rağmen devam ediyorsa, bilgisayarlı tomografi (BT) taraması önerilir.

Anahtar Kelimeler: Karpometakarpal eklem, çıkık, Oblik radyografiler.

Diagnostic accuracy of oblique radiographic views for ulnar-sided carpometacarpal dislocations: A cadaveric study

Background
Dislocations and fracture-dislocations of the ulnar-sided carpometacarpal (CMC) joints are rare injuries that are often overlooked during initial clinical evaluations, primarily due to subtle radiographic findings and overlapping anatomical structures. Missed or delayed diagnosis can result in chronic instability, persistent pain, and suboptimal functional outcomes. This study aimed to assess and compare the diagnostic sensitivity and specificity of different oblique radiographic projections in identifying fifth CMC joint dislocations using a controlled cadaveric model.
Methods
Six cadaveric upper extremities, preserved with the Modified Larssen Solution, were used in this study. Oblique fluoroscopic images were acquired at 30°, 45°, and 60° angles from the lateral view, under three different joint conditions: native alignment, 25% dislocation, and 50% dislocation of the fifth CMC joint. Standardized imaging was performed using a fixed digital setup. A total of 54 randomized images were included in a questionnaire reviewed by 20 orthopaedic surgeons (7 consultants and 13 senior registrars), who classified the fifth CMC joint status as “dislocated,” “not dislocated,” or “uncertain.” Sensitivity, specificity, and overall diagnostic accuracy were calculated for each oblique angle.
Results
The 60° oblique radiographs exhibited the highest sensitivity for identifying dislocations but had a moderate reduction in specificity. In contrast, the 30° view showed the highest specificity but the lowest sensitivity. The 45° oblique radiographs provided a more balanced diagnostic profile. Overall, the 60° oblique radiographs achieved the greatest diagnostic accuracy. Interestingly, senior registrars demonstrated significantly higher diagnostic accuracy than consultants.
Conclusion
While the 60° oblique radiographs showed the best performance in detecting fifth CMC dislocations, its sensitivity was not sufficient for use as a standalone diagnostic tool. When clinical suspicion persists despite inconclusive radiographs, computed tomography (CT) scan is recommended.

Keywords: Carpometacarpal joint, dislocation, oblique radiograph.