Giriş: Demiryolu kaynaklı ölümler önemli bir halk sağlığı sorun olup bu konuda önleyici tedbirlerin uygulanmasını gerekli kılmaktadır. Bu çalışma, …. bölgesinde demiryolunda meydana gelen ölümlü olayların otopsi ve olay yeri raporları inceleyerek, önleyici stratejilerin geliştirilmesine yönelik bölgesel bir perspektif sunmayı amaçlamıştır.
Gereç ve Yöntem: ………’da 2015-2024 yılları arasında gerçekleştirilen otopsiler retrospektif olarak incelendi. Demiryolu hattı veya tren istasyonunda ölen 67 olgu içerisinde 48 travmatik ölüm olgusu çalışmaya dahil edildi. Olguların yaş, cinsiyet gibi sosyodemografik verileri ile ölüm yeri, ölüm orijini, yaralanma türü, tren türü gibi olay ilişkili değişkenler değerlendirildi. Ölüm orijini ve olay türleri arasında karşılaştırmalı analiz yapıldı.
Bulgular: Demiryolu kaynaklı ölümlerin çoğunluğu intihar olgularından oluşmuştur. Hem intihar hem de kaza olguları ağırlıklı olarak erkek cinsiyetten olup, intiharların en sık 30–39 ve kazaya bağlı ölümlerin ise 40-49 yaş aralığında olduğu görülmüştür. İntiharların zamansal analiz sonucunda en sık sonbahar mevsiminde ve gün içerisinde en sık 12.00-17.59 saatleri arasında gerçekleştiği saptanırken; kaza olgularının en sık kış mevsiminde ve 06.00-11.59 saatleri arasında meydana geldiği görülmüştür. İntiharların neredeyse tamamı metro istasyonlarında meydana gelmiştir. Kaza ve intihar olguları karşılaştırıldığında, intihar olguları daha genç yaş grubundaki kişilerden oluşmuştur. Kafatası kırıkları, omurga yaralanmaları ve uzuv kopması bulguları intihar olgularında daha sık görülmüştür. Bununla birlikte, sternum kırıkları ve karaciğer yaralanmaları kazalarda daha yaygın olarak saptanmıştır. Bu bulgular intihar ve kaza ölümleri arasındaki yaralanma paterni farklılığını ve intiharların metro istasyonlarında yoğunlaştığını göstermektedir.
Sonuç: Önleyici ve düzenleyici tedbirler demiryolu kaynaklı hem kaza hem intihar ölümlerini azaltabilir. Toplumsal farkındalık kampanyaları, fiziksel bariyerlerin yerleştirilmesi ve otomatize video analiz tabanlı erken uyarı sistemleri özellikle metro intiharlarının azaltılmasında önemli bir rol oynayabilir. Adli tıp perspektifinden incelendiğinde, çalışmada saptanan yaralanma paterni farklılığı özellikle olay yeri bulgularının yetersiz olduğu olgularda ölüm orijini değerlendirilmesinde pratik katkı sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler: Adli tıp, adli travmatoloji, otopsi, demiryolu, intihar.

Suicide and accidental deaths in railway incidents: A 10-year retrospective regional autopsy study

Background: Railway-related deaths represent an important public health issue, emphasizing the value of preventive strategies. This study aimed to provide a regional perspective on railway-related fatalities in … to contribute to the development and implementation of preventive measures by evaluating crime scene findings and autopsy reports.
Methods: A retrospective review was conducted of autopsies performed at …, … Forensic Medicine between 2015 and 2024. Among 67 cases in which death occurred at a train station or railway, 48 traumatic railway-related deaths were included in the study. For each case, demographic and incident-related variables were collected, including age, sex, date of incident, location, manner of death, type of incident, type of railway transport, and specific scene characteristics. Comparative analyses were performed according to manner of death and type of incident.
Results: The majority of railway-related fatalities were suicides. Both suicide and accident cases were predominantly male; suicide cases were most frequent in the 30–39 age group, whereas accident cases were most frequent in the 40–49 age group. Temporal analysis showed that suicides peaked in autumn and during the 12: 00–17: 59 time interval, whereas accidental deaths were most frequent in winter and during the 06: 00–11: 59 interval. Nearly all suicides took place in subway stations. Compared with accidents, suicide victims were younger and more frequently sustained skull fractures, spinal injuries, and dismemberment, whereas sternum fractures and liver injuries were more common in accidents. These findings highlight differences in injury patterns between suicide and accident cases, together with a marked concentration of suicide deaths in subway settings.
Conclusion: Preventive and regulatory measures may help reduce railway-related fatalities, including both accidents and suicides. Public awareness campaigns, installation of physical barriers, and the integration of automated video–based early warning systems may play a key role in decreasing subway suicides. From a forensic medicine perspective, the distinct injury patterns may have practical implications for forensic interpretation, particularly in cases with limited scene information.

Keywords: Forensic medicine, forensic traumatology, autopsy, railway, suicide.