Amaç
Bu çalýþmanýn amacý, uç uca elle dikilmiþ ve yan yana zýmbalanmýþ ileoileal anastomozlar arasýnda postoperatif ileus (POI) insidansýný karþýlaþtýrmak ve POI ile iliþkili baðýmsýz risk faktörlerini belirlemektir.
Yöntemler
Ekim 2022 ile Ekim 2024 tarihleri arasýnda XXX Þehir Hastanesi'nde radikal sistektomi ve üriner diversiyonu uygulanan hastalarý geriye dönük olarak analiz ettik. Hastalar anastomoz tekniðine göre gruplandýrýldý: uç uca elle dikilmiþ veya yan yana zýmbalanmýþ. Demografik bilgiler, komorbiditeler, ameliyat öncesi laboratuvar deðerleri, ameliyat detaylarý ve ameliyat sonrasý sonuçlar dahil olmak üzere perioperatif veriler toplandý. POI, postoperatif beþinci günden sonra karýn distansiyonu, gaz veya dýþký olmamasý ve týbbi veya cerrahi müdahale gerektiren oral alýmý tolere edememe olarak tanýmlanmýþtýr. POI için risk faktörlerini belirlemek amacýyla tek deðiþkenli ve çok deðiþkenli lojistik regresyon analizleri kullanýlmýþtýr.
Sonuçlar
Toplam 71 hasta dahil edildi. Postoperatif ileus, el dikiþli grupta 9 hastada (%23,7) ve staplerli grupta 4 hastada (%12,1) görülmüþ olup, staplerli grupta anlamlý derecede daha düþük bir insidans olduðunu göstermektedir. Çok deðiþkenli analiz, yan yana zýmbalý anastomozun POI riskini baðýmsýz olarak azalttýðýný belirledi (OR 0.30, %95 GA 0.13–0.72; p=0.001). Diðer baðýmsýz öngörücüler arasýnda yaþ ≥65 yýl, anormal VKI, ameliyat öncesi kabýzlýk, hipoalbüminemi ve uzamýþ ameliyat süresi yer alýyordu. ROC eðrisi analizi, modelin iyi bir öngörücü performans gösterdiðini ortaya koydu (EAA 0.87, %95 GA 0.79–0.94).
Sonuç: Radikal sistektomi ve üriner diversiyonu yapýlan hastalarda, yan yana stapler ile yapýlan ileoileal anastomoz, uç uca el dikiþi ile yapýlan anastomozla karþýlaþtýrýldýðýnda postoperatif ileus riskinin daha düþük olmasýyla iliþkilidir.

Anahtar Kelimeler: Ameliyat sonrasý ileus, Radikal sistektomi, Ýleal anastomoz, Elle dikilmiþ anastomoz, Stapler anastomoz, Risk faktörleri, Üriner diversiyon

Postoperative Ileus as an Surgical Challenge: Comparative Outcomes of End-to-End and Side-to-Side Ileal Anastomosis in Radical Cystectomy

Objective
This study aimed to compare the incidence of postoperative ileus (POI) between end-to-end hand-sewn and side-to-side stapled ileo-ileal anastomoses, and to identify independent risk factors associated with POI.
Methods
We retrospectively analyzed patients who underwent radical cystectomy with urinary diversion at XXX City Hospital between October 2022 and October 2024. Patients were grouped according to anastomosis technique: end-to-end hand-sewn or side-to-side stapled. Perioperative data including demographics, comorbidities, preoperative laboratory values, operative details, and postoperative outcomes were collected. POI was defined as the inability to tolerate oral intake with abdominal distension and absence of flatus or stool beyond postoperative day five, requiring medical or surgical intervention. Univariable and multivariable logistic regression analyses were used to identify risk factors for POI.
Results
A total of 71 patients were included. POI occurred in 9 patients (23.7%) in the hand-sewn group and 4 patients (12.1%) in the stapled group, indicating a significantly lower incidence in the stapled group. Multivariable analysis identified side-to-side stapled anastomosis as independently reducing POI risk (OR 0.30, 95% CI 0.13–0.72; p=0.001). Other independent predictors included age ≥65 years, abnormal BMI, preoperative constipation, hypoalbuminemia, and prolonged operative time. ROC curve analysis demonstrated good predictive performance of the model (AUC 0.87, 95% CI 0.79–0.94).
Conclusion: Side-to-side stapled ileo-ileal anastomosis is associated with a lower risk of POI compared to end-to-end hand-sewn anastomosis in radical cystectomy with urinary diversion.

Keywords: Postoperative ileus, Radical cystectomy, Ileal anastomosis, Hand-sewn anastomosis, Stapler anastomosis, Risk factors, Urinary diversion