Hızlı Arama
Delbet Tip II Pediatrik Femur Boyun Kırıklarında İki ve Üç Kanüllü Vida Kullanımının Karşılaştırılması: Retrospektif Karşılaştırmalı Bir Çalışma
Furkan Erdoğan1, Tolgahan Cengiz2, ŞAFAK AYDIN ŞİMŞEK3, Bedirhan Albayrak3, Bahattin Çağdaş AKMAN4, Huseyin Sina COSKUN11Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı, Samsun, Türkiye2Fatsa Devlet Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği, Ordu, Türkiye
3Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Bölümü, Samsun, Türkiye
4Vezirköprü Devlet Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Bölümü, Samsun, Türkiye
Amaç
Pediatrik femur boyun kırıkları nadirdir ancak avasküler nekroz (AVN), erken fiz kapanması ve koksa vara gibi komplikasyon riski yüksektir. Stabil internal fiksasyon şart olmakla birlikte, optimum kanüllü vida sayısı tartışmalıdır. Bu çalışma, homojen bir Delbet tip II kırık kohortunda iki ve üç vida fiksasyonunun klinik ve radyolojik sonuçlarını karşılaştırmaktadır.
Gereç ve Yöntem
Yaralanmadan sonraki üç gün içinde tedavi edilen ve en az beş yıl takip edilen otuz altı çocuk retrospektif olarak analiz edildi. Tüm kırıklar iki veya üç kanüllü vida kullanılarak sabitlendi. Cerrahi değişkenler arasında redüksiyon kalitesi, vida sayısı, fiz penetrasyonu, vida-boyun alanı oranı ve kortikal parçalanma varlığı yer aldı. Hastalar iki yaş grubuna (<10 ve ≥10 yaş) ayrıldı. Komplikasyonlar (AVN, erken fizyal kapanma ve koksa vara) radyografik olarak değerlendirildi ve belirlenmiş kriterlere göre sınıflandırıldı. İstatistiksel karşılaştırmalar, uygun parametrik ve parametrik olmayan testler kullanılarak yapıldı.
Bulgular
Daha büyük çocuklarda (≥10 yaş) toplam komplikasyon, AVN ve fizyal kapanma oranları daha yüksekti, ancak farklar istatistiksel olarak anlamlı değildi. Medial veya posterior kortikal ayrılma, komplikasyon oranlarını önemli ölçüde artırdı. Fizyal penetrasyon, erken fizyal kapanma riskini önemli ölçüde artırdı (p = 0,045). Redüksiyon kalitesi, sonuçlarla güçlü bir korelasyon gösterdi ve kabul edilemez redüksiyonlar, önemli ölçüde daha yüksek AVN ve fizyal kapanma oranlarıyla ilişkiliydi. Vida sayısı, genel komplikasyonları veya belirli olumsuz sonuçları önemli ölçüde etkilemedi. Vida-boyun alanı oranı, komplikasyonlu hastalarda anlamlı olmayan bir şekilde daha yüksek değerlere doğru bir eğilim gösterdi.
Sonuç
Pediatrik Delbet tip II femur boyun kırıklarında postoperatif sonuçların temel belirleyicileri anatomik redüksiyon ve fizyal penetrasyonun önlenmesidir. Redüksiyon yeterli olduğunda ve biyolojik yapılar korunduğunda, iki veya üç vida kullanımı benzer uzun vadeli sonuçlar verir.
Anahtar Sözcükler: Pediatrik femur boyun kırıkları, avasküler nekroz, kanüllü vida, komplikasyonlar, cerrahi sonuçlar.
Anahtar Kelimeler: Pediatrik femur boyun kırıkları, avasküler nekroz, kanüllü vida, komplikasyonlar, cerrahi sonuçlar
Two versus Three Cannulated Screws in Pediatric Delbet Type II Femoral Neck Fractures: A Retrospective Comparative Study
Furkan Erdoğan1, Tolgahan Cengiz2, ŞAFAK AYDIN ŞİMŞEK3, Bedirhan Albayrak3, Bahattin Çağdaş AKMAN4, Huseyin Sina COSKUN11Ondokuz Mayis University, Faculty of Medicine, Department of Orthopedics and Traumatology, Samsun, Turkey2Fatsa State Hospital, Department of Orthopedics and Traumatology, Ordu,Turkey
3Samsun Education and Research Hospital, Department of Orthopedics and Traumatology, Samsun, Turkey
4Vezirkopru State Hospital, Department of Orthopedics and Traumatology, Samsun, Turkey
Background: Pediatric femoral neck fractures are rare but carry a high risk of complications such as avascular necrosis (AVN), premature physeal closure, and coxa vara. Although stable internal fixation is essential, the optimal number of cannulated screws remains controversial. This study compares clinical and radiological outcomes of two- versus three-screw fixation in a homogeneous cohort of Delbet type II fractures.
Methods: Thirty-six children treated within three days of injury and followed for at least five years were retrospectively analyzed. All fractures were fixed using two or three cannulated screws. Surgical variables included reduction quality, screw number, physeal penetration, screw-to-neck area ratio, and presence of cortical comminution. Patients were stratified into two age groups (<10 and ≥10 years). Complications—AVN, premature physeal closure, and coxa vara—were assessed radiographically and classified using established criteria. Statistical comparisons were performed using appropriate parametric and nonparametric tests.
Results: Older children (≥10 years) showed higher rates of total complications, AVN, and physeal closure, though differences were not statistically significant. Medial or posterior cortical comminution significantly increased complication rates. Physeal penetration markedly elevated the risk of premature physeal closure (p = 0.045). Reduction quality strongly correlated with outcomes, with unacceptable reductions associated with significantly higher AVN and physeal closure rates. The number of screws did not significantly influence overall complications or specific adverse outcomes. Screw-to-neck area ratio showed a nonsignificant trend toward higher values in patients with complications.
Conclusion: Anatomical reduction and avoidance of physeal penetration are the primary determinants of postoperative outcomes in pediatric Delbet type II femoral neck fractures. When reduction is adequate and biological structures are preserved, using two or three screws yields comparable long-term results.
Keywords: Pediatric femoral neck fractures, avascular necrosis, cannulated screws, complications, surgical outcomes
Makale Dili: İngilizce