Clinical predictors of mortality in earthquake victims with crush-related acute kidney injury requiring hemodialysis

BACKGROUND: Major earthquakes frequently cause crush injuries that lead to acute kidney injury (AKI), posing significant challenges for medical teams. Understanding which patients are at the highest risk of mortality can help physicians make better treatment decisions during these disasters. This study examined earthquake victims who developed severe kidney problems requiring dialysis to identify factors that predict survival.
METHODS: A retrospective cohort study was conducted at a major tertiary hospital. Of the 5,338 earthquake victims treated, 1,416 adults developed AKI, of whom 159 required hemodialysis for crush-related injuries. Demographics, clinical features, laboratory parameters, and outcomes were analyzed during logistic regression to identify independent predictors of mortality.
RESULTS: The cohort’s mean age was 38.3±14.6 years, with 62.9% male. Mortality was 30.8%. Independent predictors of mortality were septic shock (odds ratio [OR]: 52.148), elevated sodium levels (OR: 1.186), and hypoalbuminemia (OR: 0.877). Prolonged extrication time, systemic infections, and metabolic acidosis were significantly associated with mortality. Demand for hemodialysis peaked in the 1st week, with hyperkalemia and sepsis as major complications.
CONCLUSION: Mortality among earthquake victims with crush-related renal injury depends primarily on overall disease severity rather than renal function alone. Septic shock, blood chemistry imbalances, and prolonged entrapment were the main determinants of survival. Prompt rescue and aggressive treatment of infections and metabolic problems are essential to saving lives in future disasters.

Keywords: Acute kidney injury, Crush syndrome, earthquakes, mortality, renal dialysis

Hemodiyaliz gerektiren ezilmeye bağli akut böbrek yaralanması olan deprem mağdurlarında ölümün klinik tahmin edicileri

AMAÇ: Büyük depremler sıklıkla akut böbrek hasarına (ABH) yol açan ezilme yaralanmalarına neden olur ve bu durum sağlık ekipleri için önemli zorluklar oluşturur. Hangi hastaların ölüm riski açısından daha yüksek olduğunu anlamak, afet sırasında hekimlerin daha doğru tedavi kararları vermesine yardımcı olabilir. Bu çalışma, diyaliz gerektiren ağır böbrek hasarı gelişen deprem mağdurlarında sağkalımı öngören faktörleri belirlemeyi amaçlamıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu retrospektif kohort çalışma, bir üçüncü basamak merkezde gerçekleştirilmiştir. Tedavi edilen 5.338 deprem mağdurunun 1.416’sında ABH gelişmiş olup, bunların 159’unda ezilmeye bağlı olarak hemodiyaliz gereksinimi doğmuştur. Demografik özellikler, klinik bulgular, laboratuvar parametreleri ve sonuçlara ilişkin veriler, mortalitenin bağımsız belirleyicilerini tanımlamak için lojistik regresyon kullanılarak analiz edilmiştir.
BULGULAR: Kohortun ortalama yaşı 38.3±14.6 olup, %62.9’u erkektir. Mortalite oranı %30.8 olarak saptanmıştır. Septik şok (OR: 52.148), yüksek sodyum düzeyleri (OR: 1.186) ve hipoalbüminemi (OR: 0.877) mortalitenin bağımsız belirleyicileri olarak tanımlanmıştır. Uzamış kurtarılma süresi, sistemik enfeksiyonlar ve metabolik asidoz mortalite ile anlamlı şekilde ilişkili bulunmuştur. Hemodiyaliz gereksinimi ilk hafta içinde en yüksek seviyedeydi; hiperkalemi ve sepsis başlıca komplikasyonlardı.
SONUÇ: Ezilme ilişkili böbrek hasarı olan deprem mağdurlarında mortalite oranları, yalnızca böbrek fonksiyonundan ziyade genel hastalık ağırlığı ile ilişkilidir. Septik şok, biyokimyasal dengesizlikler ve uzun süreli enkazda kalma süresi sağkalımı belirleyen temel faktörlerdir. Hızlı kurtarma çalışmaları ile enfeksiyon ve metabolik sorunların agresif tedavisi, gelecekteki felaketlerde hayat kurtarmak için kritik öneme sahiptir.

Anahtar Kelimeler: Akut böbrek hasarı, depremler, ezilme sendromu, mortalite, renal diyaliz