Frailty is associated with prolonged hospitalization and inferior patient-reported outcomes after acute quadriceps tendon rupture: A multicenter cohort study

BACKGROUND: Quadriceps tendon rupture is a functionally devastating injury frequently affecting patients with high comorbidity burden and impaired physiological reserve. Frailty represents an age-independent construct of diminished physiological resilience; its impact on hospitalization and long-term functional outcomes after quadriceps tendon rupture remains poorly defined.
METHODS: We retrospectively analyzed 67 adults who underwent surgical repair or reconstruction for acute quadriceps tendon rupture (≤4 weeks) at four tertiary centers between 2019 and 2023. Pre-operative frailty was quantified using the 5-item modified frailty index (mFI-5) and the 9-point clinical frailty scale (CFS). CFS was assigned retrospectively by two orthopedic surgeons using dual-reviewer consensus (κ=0.82). Primary outcomes were length of hospital stay (LOS) and functional recovery at ≥12 months (Lysholm Knee Scoring Scale); Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score and complications were secondary. Multivariable models were a priori restricted (six predictors for LOS, four for Lysholm; observations-per-predictor ≈11: 1 and ≈17: 1) and adjusted for age, sex, body mass index, comorbidity burden, surgical technique, and follow-up.
RESULTS: Mean age was 57.5±12.1 years; 79.1% male. Higher mFI-5 scores were associated with prolonged LOS (r=0.404, p<0.001); in adjusted models, each 1-point increase in mFI-5 predicted a 1.26-day longer stay (95% confidence interval [CI] 0.61–1.90; adjusted R2=0.337). At a mean follow-up of 25.5 months, the mean Lysholm score was 52.2±17.5. CFS was independently associated with poorer recovery (r=−0.328, p=0.007); each 1-point CFS increase corresponded to a 4.32-point decrement in Lysholm (95% CI −6.98 to −1.67; adjusted R2=0.163). A sensitivity analysis excluding reconstruction cases (n=6) yielded essentially unchanged effect sizes (mFI-5 → LOS: β=1.22; CFS → Lysholm: β=−4.18). No significant association was detected between either frailty metric and complications (rate 10.4%, 7 events); however, this analysis was underpowered and should be interpreted with caution.
CONCLUSION: Frailty is associated with prolonged hospitalization and poorer patient-reported outcomes after surgical repair of quadriceps tendon rupture. Integration of mFI-5 and CFS into routine pre-operative evaluation may refine surgical planning, discharge coordination, and rehabilitation intensity.

Keywords: Frailty, functional recovery, hospital length of stay, orthopedic surgery, prognosis, quadriceps tendon rupture

Akut kuadriseps tendon rüptürü sonrasında kırılganlık, uzamış hastanede yatış ve daha kötü hasta bildirimli sonuçlarla ilişkilidir: Çok merkezli kohort

AMAÇ: Kusadriseps tendon rüptürü, yüksek ek hastalık yükü ve azalmış fizyolojik rezervi olan hastalarda sık görülen, fonksiyonel açıdan yıkıcı bir yaralanmadır. Kırılganlık, yaştan bağımsız fizyolojik dayanıklılık kaybını yansıtır; ancak kuadriseps tendon rüptürü sonrası yatış ve uzun dönem fonksiyonel sonuçlar üzerindeki etkisi yeterince tanımlanmamıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu geriye dönük, çok merkezli kohort çalışmasında, 2019–2023 yılları arasında dört üçüncü basamak merkezde akut kuadriseps tendon rüptürü (≤4 hafta) nedeniyle cerrahi onarım veya rekonstrüksiyon uygulanan 67 erişkin hasta analiz edildi. Ameliyat öncesi kırılganlık, 5 maddelik Modifiye Kırılganlık İndeksi (mFI-5) ve 9 puanlık Klinik Kırılganlık Ölçeği (CFS) ile nicelendirildi. CFS, iki bağımsız ortopedi cerrahı tarafından standart belgelemeye dayalı çiftgözlemci konsensus yöntemiyle (κ=0.82) geriye dönük puanlandı. Birincil sonlanımlar hastanede kalış süresi ve ≥12. ayda Lysholm Diz Skorlama Ölçeği; ikincil sonlanımlar KOOS ve komplikasyonlardı. Çok değişkenli modeller önceden belirlenmiş sınırlı değişken setiyle kuruldu (yatış modeli için 6, Lysholm modeli için 4 ön görücü; ön görücü başına ≈11: 1 ve ≈17: 1 gözlem) ve yaş, cinsiyet, VKİ, ek hastalık yükü, cerrahi teknik ve takip süresine göre düzeltildi.
BULGULAR: Ortalama yaş 57.5±12.1 yıl; %79.1 erkek. Daha yüksek mFI-5 skorları uzamış yatış ile ilişkiliydi (r=0.404; p<0.001); düzeltilmiş modelde mFI-5'teki her 1 puanlık artış 1,26 günlük uzamayı öngördü (%95 GA: 0.61–1.90; düzeltilmiş R2=0.337). Ortalama takip 25.5 ay; ortalama Lysholm 52.2±17.5. CFS daha kötü fonksiyonel iyileşme ile bağımsız olarak ilişkiliydi (r=−0.328; p=0.007); CFS'deki her 1 puanlık artış Lysholm skorunda 4.32 puanlık azalmaya karşılık geldi (%95 GA: −6.98 ile −1.67; düzeltilmiş R2=0.163). Rekonstrüksiyon olgularını (n=6) dışlayan duyarlılık analizi benzer etki büyüklükleri verdi (mFI-5 → yatış: β=1.22; CFS → Lysholm: β=−4.18). Her iki kırılganlık ölçütünün de komplikasyonlarla (oran %10.4; 7 olay) anlamlı ilişkisi saptanmadı; ancak analiz yetersiz güçtedir ve dikkatle yorumlanmalıdır.
SONUÇ: Kırılganlık, kuadriseps tendon rüptürünün cerrahi onarımı sonrasında uzamış yatış ve daha düşük hasta bildirimli sonuçlarla ilişkilidir. mFI-5 ve CFS'nin rutin preoperatif değerlendirmeye entegrasyonu cerrahi planlama, taburculuk koordinasyonu ve rehabilitasyon yoğunluğunun bireyselleştirilmesinde klinik fayda sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler: Fonksiyonel iyileşme, hastanede kalış süresi, kırılganlık, kuadriseps tendon rüptürü, ortopedik cerrahi, prognoz