BACKGROUND: This study aimed to evaluate the long-term clinical and radiological outcomes of patients undergoing surgical treatment for scaphoid nonunion and to examine the independent effects of surgical timing and preoperative avascular necrosis (AVN) on postoperative recovery.
METHODS: This retrospective cohort study included 71 adult patients who underwent surgical treatment for scaphoid nonunion between 2011 and 2020 and had a minimum follow-up of five years. Variables included demographic characteristics, surgical timing, pre-operative AVN, and radiographic severity. Clinical outcomes were assessed using the Visual Analog Scale (VAS), Patient-Rated Wrist Evaluation (PRWE), and Mayo Wrist Score (MWS). Radiological evaluation included scaphoid nonunion advanced collapse (SNAC) staging, scapholunate angle (SLA), radiolunate angle (RLA), and carpal height index. Multivariate linear and logistic regression analyses were performed to identify independent predictors of functional improvement, union, complications, and reoperation.
RESULTS: The mean patient age was 34.4±7.1 years, and the mean follow-up duration was 78.4±10.3 months. Preoperative AVN was present in 29.6% of patients. Union was achieved in 76.1% of patients, while complication and reoperation rates were 26.8% and 18.3%, respectively. In univariate analysis, surgery performed within 12 months of injury was associated with greater improvement in resting pain (p=0.046), and the absence of AVN was associated with greater improvement in pain scores and MWS (p<0.05). After adjustment for baseline pain and radiographic severity, surgical timing was no longer independently associated with pain improvement (p=0.056), whereas AVN remained an independent predictor of reduced symptomatic recovery (p<0.001). No variable independently predicted union. The preoperative SNAC stage was associated with complications (p=0.007), and Schernberg classification predicted reoperation (p=0.011). Radiographic parameters were not associated with functional outcomes. These findings suggest that biological and structural disease burden may have a greater influence on long-term recovery than surgical timing alone. Although vascular compromise appears to limit symptomatic improvement despite surgical intervention, structural severity influences the risk of adverse postoperative events. The absence of a correlation between radiographic healing and functional outcomes underscores the complex and multifactorial nature of recovery after scaphoid nonunion surgery.
CONCLUSION: Surgical timing and radiographic union were not independently associated with long-term functional recovery. In contrast, preoperative AVN predicted less symptomatic improvement, whereas structural severity, reflected by SNAC stage and Schernberg classification, was associated with postoperative complications and reoperation.
Keywords: Avascular necrosis, nonunion, scaphoid, scaphoid nonunion advanced collapse (SNAC), union rate
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, skafoid kaynamama nedeniyle cerrahi tedavi uygulanmış hastaların uzun dönem klinik ve radyolojik sonuçlarını değerlendirmek ve cerrahi zamanlama ile preoperatif avasküler nekrozun (AVN) postoperatif iyileşme üzerindeki bağımsız etkilerini analiz etmektir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu retrospektif kohort çalışmasına, 2011–2020 yılları arasında skafoid kaynamama nedeniyle cerrahi tedavi uygulanmış ve en az 5 yıl takip süresi bulunan 71 erişkin hasta dahil edildi. Değerlendirilen değişkenler arasında demografik özellikler, cerrahi zamanlama, preoperatif AVN ve radyografik şiddet yer aldı. Klinik sonuçlar Vizüel Analog Skala (VAS), Hasta Tarafından Değerlendirilen El Bileği Ölçeği (PRWE) ve Mayo El Bileği Skoru (MWS) ile değerlendirildi. Radyolojik incelemede skafoid kaynamama ileri kollapsı (SNAC) evrelemesi, skafolunat açı (SLA), radiolunat açı (RLA) ve karpal yükseklik indeksi kullanıldı. Fonksiyonel iyileşme, kaynama, komplikasyon ve reoperasyon için bağımsız belirleyicileri saptamak amacıyla çok değişkenli lineer ve lojistik regresyon analizleri yapıldı.
BULGULAR: Hastaların ortalama yaşı 34.4±7.1 yıl, ortalama takip süresi 78.4±10.3 ay idi. Preoperatif AVN hastaların %29.6’sında mevcuttu. Kaynama, komplikasyon ve reoperasyon oranları sırasıyla %76.1, %26.8 ve %18.3 idi. Tek değişkenli analizde, 12 ay içinde uygulanan cerrahinin istirahat ağrısında daha fazla azalma ile ilişkili olduğu saptandı (p=0.046). AVN bulunmaması, ağrı skorlarında ve MWS’de daha fazla iyileşme ile ilişkiliydi (p<0.05). Ancak başlangıç ağrısı ve radyografik şiddet için düzeltme yapılan çok değişkenli analizde, cerrahi zamanlama ağrı iyileşmesi ile bağımsız olarak ilişkili bulunmadı (p=0.056), buna karşılık AVN varlığı semptomatik iyileşmenin daha sınırlı olması ile bağımsız olarak ilişkiliydi (p<0.001). Kaynamayı bağımsız olarak öngören herhangi bir değişken saptanmadı. Preoperatif SNAC evresi komplikasyonları (p=0.007), Schernberg sınıflaması ise reoperasyonu (p=0.011) öngördü. Radyolojik parametreler fonksiyonel sonuçlarla ilişkili değildi. Bu bulgular, cerrahi zamanlamadan ziyade biyolojik ve yapısal hastalık yükünün uzun dönem iyileşmede daha belirleyici olabileceğini göstermektedir. Vasküler bozulmanın cerrahi müdahaleye rağmen semptomatik iyileşmeyi sınırlayabileceği, yapısal şiddetin ise olumsuz sonuç riskini artırabileceği anlaşılmaktadır. Radyografik iyileşme ile fonksiyonel sonuçlar arasındaki ilişkinin olmaması, skafoid kaynamama cerrahisi sonrasında iyileşmenin karmaşık ve çok faktörlü bir süreç olduğunu göstermektedir.
SONUÇ: Cerrahi zamanlama ve radyografik kaynama uzun dönem fonksiyonel iyileşme ile bağımsız olarak ilişkili değildir. Buna karşılık preoperatif AVN daha sınırlı semptomatik iyileşmeyi öngörmekte, yapısal şiddet ise komplikasyon ve reoperasyon ile ilişkili bulunmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Avasküler nekroz, kaynama oranı, kaynamama, Skafoid, SNAC