Does autologous bone grafting provide better outcomes than tricalcium phosphate synthetic grafting in tibial plateau fractures with articular depression?

BACKGROUND: This study aimed to compare the radiological and functional outcomes of autologous iliac bone grafting and tricalcium phosphate synthetic grafting in the treatment of tibial plateau fractures (TPFs) with articular depression.
METHODS: In this retrospective comparative study, 94 patients who underwent surgical treatment for Schatzker type II–III tibial plateau fractures with metaphyseal depression between January 2015 and June 2022 were evaluated. Patients were divided into two groups according to the graft material used: autologous iliac bone graft (n=42) and tricalcium phosphate (TCP) synthetic graft (n=52). Radiological evaluation included measurement of articular depression (mm) and the modified Rasmussen Radiological Score (RRS) preoperatively, postoperatively, and at final follow-up (≥36 months). Functional outcomes were assessed using the Lysholm Knee Score and the modified Rasmussen Functional Score (RFS). The minimum follow-up duration was 36 months.
RESULTS: Both groups achieved satisfactory initial correction of articular depression. At final follow-up, depression was smaller in the autograft group (2.10 [0.00–2.60] mm) than in the TCP group (2.50 [1.68–3.75] mm; U=771.5, p=0.014), indicating better maintenance of reduction. RRS values were comparable between groups preoperatively and immediately postoperatively, but were higher in the autograft group at final follow-up (16 [16–18] vs. 16 [14–16]; U=1453.5, p=0.002). Consistent with this finding, a greater proportion of excellent RRS outcomes was observed in the autograft group (40.5% vs. 21.2%; χ²(1)=4.15, p=0.042). Functional outcomes were similar between groups (RFS: 27 [26–28] vs. 26 [26–28]; U=1285, p=0.136; Lysholm: 86 [81–90] vs. 86 [81–90]; U=1271.5, p=0.159). Donorsite morbidity occurred in 4.7% of patients in the autograft group, whereas no graftrelated complications were observed in the TCP group.
CONCLUSION: In Schatzker type II–III TPFs with articular depression, autologous iliac crest bone grafting demonstrated better radiological maintenance of reduction and higher final RRS compared to TCP grafting, although midterm functional scores were similar. These level III data suggest that autograft remains a reliable option for structural support in metaphyseal defects; however, prospective randomized comparative studies are needed to confirm any potential advantage over tricalcium phosphate grafts.

Keywords: Autograft, functional outcome, reduction loss, tibial plateau fracture, tricalcium phosphate synthetic graft

Eklem yüzeyinde çökmesi olan tibia plato kırıklarında otolog kemik greftlemesi, trikalsiyum fosfat sentetik greften daha üstün mü?

AMAÇ: Bu çalışma, eklem yüzeyinde çökmesi olan tibia plato kırıklarının (TPK) tedavisinde otolog iliak kemik grefti ile trikalsiyum fosfat (TCP) sentetik greft kullanımının radyolojik ve fonksiyonel sonuçlarını karşılaştırmayı amaçladı.
GEREÇ VE YÖNTEM: Retrospektif karşılaştırmalı bu çalışmada, Ocak 2015-Haziran 2022 tarihleri arasında metafizer çökmeli Schatzker tip 2–3 tibia plato kırığı nedeniyle cerrahi tedavi uygulanmış 94 hasta analiz edildi. Hastalar kullanılan greft materyaline göre iki gruba ayrıldı: otolog iliak kemik grefti (n=42) ve trikalsiyum fosfat (TCP) sentetik greft (n=52). Radyolojik değerlendirmede eklem yüzeyindeki çökme (mm) ve modifiye Rasmussen Radyolojik Skoru (RRS) preoperatif, postoperatif ve nihai kontrolde (≥36 ay) ölçüldü. Fonksiyonel sonuçlar Lysholm diz skoru ve modifiye Rasmussen Fonksiyonel Skoru (RFS) ile değerlendirildi. Minimum takip süresi 36 ay idi.
BULGULAR: Her iki grupta da başlangıçta eklem yüzeyi çökmesinin düzeltilmesi tatmin ediciydi. Nihai kontrolde rezidüel çökme, TCP grubuna kıyasla otogreft grubunda daha küçüktü (2.10 [0.00–2.60] mm vs 2,50 [1,68–3,75] mm; U=771,5, p=0,014); bu durum redüksiyonun daha kalıcı biçimde korunmasıyla uyumluydu. RRS preoperatif ve erken postoperatif dönemde benzer iken, nihai kontrolde otogreft grubunda daha yüksekti (16 [16–18] vs 16 [14–16]; U=1453.5, p=0.002). Kategori dağılımları da uyumluydu: nihai kontrolde mükemmel RRS oranı otogreft grubunda daha fazlaydı ( %40.5 vs %21,2; χ²(1)=4.15, p=0.042). Fonksiyonel sonuçlar gruplar arasında karşılaştırılabilirdi (RFS 27 [26–28] vs 26 [26–28]; U=1285, p=0.136; Lysholm 86 [81–90] vs 86 [81–90]; U=1271.5, p=0.159). Donör saha morbiditesi otogreft grubunda hastaların %4.7’sinde görüldü; TCP grubunda greftle ilişkili komplikasyon izlenmedi.
SONUÇ: Eklem yüzeyinde çökmesi olan Schatzker tip 2–3 TPK olgularında otolog iliak krista kemik grefti kullanımı, TCP’ye kıyasla redüksiyonun radyolojik olarak daha iyi korunması ve daha yüksek nihai RRS ile ilişkili bulunurken, orta dönem fonksiyonel skorlar benzerdir. Bu Düzey III veriler, otogreftin metafizer defektlerde yapısal destek için güvenilir bir seçenek olmaya devam ettiğini düşündürmektedir; ancak TCP’ye göre olası üstünlüğünü doğrulamak için prospektif randomize karşılaştırmalı çalışmalara ihtiyaç vardır.

Anahtar Kelimeler: Fonksiyonel sonuç, otogreft, redüksiyon kaybı, tibia plato kırığı, trikalsiyum fosfat sentetik greft