Inattention and impulsivity in attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD) and pediatric extremity fractures: an association between neurobehavioral traits and trauma presentation

BACKGROUND: This study aimed to investigate whether the severity of attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD) symptoms, particularly inattention and impulsivity, is associated with extremity fractures in children. Additionally, ADHD symptom scores were compared between surgically and conservatively treated fracture cases, and the relationship between trauma energy level and ADHD symptoms was evaluated.
METHODS: In this cross-sectional study, 160 children aged 7–17 years were evaluated. Participants were divided into three groups: children with surgically treated fractures (n=40), children with conservatively treated fractures (n=40), and fracture-free controls (n=80). ADHD symptoms were assessed using a parent-completed Screening and Assessment Scale based on the Diagnostic and Sta-tistical Manual of Mental Disorders, Fourth Edition (DSM-IV). Sociodemographic data, trauma mechanisms, and fracture characteristics were also documented.
RESULTS: Children with fractures had significantly higher inattention scores (6.13±3.44 vs. 4.26±2.34; p<0.001), impulsivity scores (6.50±4.70 vs. 4.45±2.10; p=0.001), and total ADHD scores (12.60±6.41 vs. 8.74±3.62; p<0.001) compared with controls. No significant differences were observed between the surgical and conservative treatment groups or between low- and high-energy trauma subgroups. Sociodemographic variables and fracture history among siblings did not differ significantly between the groups.
CONCLUSION: Higher ADHD symptom scores were significantly associated with the occurrence of extremity fractures in children. These findings suggest that assessing ADHD-related symptoms may provide useful insights during pediatric trauma evaluations. However, due to the cross-sectional design, temporality and causality cannot be established. Longitudinal studies are needed to confirm these associations.

Keywords: ADHD, attention-deficit/hyperactivity disorder, behavioral risk factors, impulsivity, inattention, injury prevention, orthopedic injury, pediatric fractures, trauma

Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunda dikkatsizlik ve dürtüselliğin pediatrik ekstremite kırıkları ile ilişkisi: Nörodavranışsal özellikler ile travma arasındaki bağlantı

MAÇ: Bu çalışmanın amacı, çocuklarda dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu (DEHB) semptom şiddetinin, özellikle dikkatsizlik ve dürtüsellik boyutlarının, ekstremite kırıkları ile ilişkili olup olmadığını araştırmaktır. Ayrıca, cerrahi ve konservatif olarak tedavi edilen kırık olguları arasında DEHB skorlarının karşılaştırılması ve travma enerji düzeyi ile DEHB semptomları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu kesitsel çalışmaya 7–17 yaş aralığında toplam 160 çocuk dahil edilmiştir. Katılımcılar üç gruba ayrılmıştır: cerrahi olarak tedavi edilen kırık olguları (n=40), konservatif olarak tedavi edilen kırık olguları (n=40) ve kırık öyküsü olmayan kontrol grubu (n=80). DEHB semptomları, ebeveynler tarafından doldurulan DSM-IV Temelli Tarama ve Değerlendirme Ölçeği kullanılarak değerlendirilmiştir. Sosyodemografik veriler, travma mekanizması ve kırık özellikleri kaydedilmiştir.
BULGULAR: Kırık saptanan çocuklarda, kontrol grubuna kıyasla dikkatsizlik (6.13±3.44’e karşı 4.26±2.34; p<0.001), dürtüsellik (6.50±4.70’e karşı 4.45±2.10; p=0.001) ve toplam DEHB puanlarının (12.60±6.41’e karşı 8.74±3.62; p<0.001) anlamlı derecede daha yüksek olduğu görülmüştür. Cerrahi ve konservatif tedavi grupları arasında ya da düşük ve yüksek enerjili travma alt grupları arasında DEHB skorları açısından anlamlı bir fark saptanmamıştır. Sosyodemografik değişkenler ve kardeşlerde kırık öyküsü açısından gruplar arasında anlamlı fark bulunmamıştır.
SONUÇ: Yüksek DEHB semptom puanlarının, çocuklarda ekstremite kırığı görülme sıklığı ile anlamlı şekilde ilişkili olduğu saptanmıştır. Bu bulgular, pediatrik travma değerlendirmelerinde DEHB ile ilişkili semptomların dikkate alınmasının yararlı olabileceğini düşündürmektedir. Ancak kesitsel tasarım nedeniyle nedensellik kurulamaz; bu ilişkinin yönünü ve olası klinik etkilerini değerlendirmek için ileriye dönük uzunlamasına çalışmalara ihtiyaç vardır.

Anahtar Kelimeler: Davranışsal risk faktörleri, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu, dikkatsizlik, dürtüsellik, ortopedik yaralanmalar, pediatrik kırıklar, travma, yaralanma önleme