Prognostic value of inflammatory and metabolic markers in Fournier’s gangrene: a single-center retrospective analysis

BACKGROUND: Fournier’s gangrene (FG) is a rapidly progressive, life-threatening necrotizing fasciitis of the perineal and genital region. Despite advances in surgical and medical management, morbidity remains high. Early identification of disease severity and prognosis is essential for timely intervention. This study aimed to evaluate the prognostic value of routinely available inflammatory and metabolic markers—particularly C-reactive protein (CRP) and white blood cell (WBC) count—and to establish clinically applicable admission cut-off values for predicting clinical outcomes, including prolonged hospitalization and surgical burden.
METHODS: This retrospective single-center study included 40 patients diagnosed with and treated for FG at Niğde Ömer Halisdemir University Training and Research Hospital between 2022 and 2025. Demographic, laboratory, and clinical data were reviewed. Laboratory parameters, including WBC count, CRP, glucose, and derived indices such as the neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR) and platelet-to-lymphocyte ratio (PLR), were recorded at three time points: admission, post-first debridement, and pre-discharge. Patients were stratified according to diabetes mellitus (DM) status, antibiotic regimen, and surgical complexity. The primary outcome was prolonged hospitalization (>14 days), and the secondary outcome was the need for multiple debridements (≥3 procedures). Statistical analyses included the Friedman test for repeated measures, Spearman correlation analysis, logistic regression, and receiver operating
characteristic (ROC) analysis.
RESULTS: The mean age was 56.8±17.9 years, and 40% of patients had DM. The most common etiology was scrotal abscess (57.5%). Serial laboratory assessment demonstrated significant reductions in WBC count (median: 13.1→8.2 ×10³/µL, p<0.001) and CRP level (median: 90.4→34.6 mg/L, p<0.001) following serial debridements. Admission CRP and WBC levels showed positive correlations with both length of hospital stay (ρ=+0.46 and +0.41, respectively) and number of debridements (ρ=+0.39 and +0.36, respectively). In multivariate regression analysis, CRP was the only independent predictor of prolonged hospitalization (odds ratio=1.07, 95% confidence interval: 1.02–1.14; p=0.009). ROC analysis identified a CRP threshold of ≥128 mg/L (area under the curve=0.86) as the optimal cut-off value for predicting prolonged hospitalization. No mortality occurred during the study period.
CONCLUSION: CRP and WBC count are practical, inexpensive, and reproducible markers of disease severity and treatment response in patients with Fournier’s gangrene. Serial monitoring of these parameters may facilitate early risk stratification, guide decisions regarding repeat debridement, and support optimization of antibiotic and surgical management. Incorporation of these readily available inflammatory markers into standardized treatment protocols may improve clinical decision-making and patient outcomes in FG.

Keywords: C-reactive protein, debridement, Fournier’s gangrene, inflammation, prognosis, white blood cell count

FournFournier gangreninde enflamatuvar ve metabolik belirteçlerin prognostik değeri: Tek merkezli retrospektif bir analiz

AMAÇ: Fournier gangreni (FG), perineal ve genital bölgeyi tutan, hızlı ilerleyen ve yaşamı tehdit eden nekrotizan fasiittir. Cerrahi ve medikal tedavideki gelişmelere rağmen morbidite oranı yüksek seyretmektedir. Erken dönemde hastalık şiddetinin ve prognozun belirlenmesi, zamanında müdahale için büyük önem taşır. Bu çalışmanın amacı, günlük pratikte kolayca ulaşılabilen inflamatuvar ve metabolik belirteçlerin—özellikle C-reaktif protein (CRP) ve beyaz küre (WBC) sayısının—prognoz üzerine etkisini ve cerrahi sonuçlar, hastanede kalış süresi ve tedavi yanıtı ile ilişkisini değerlendirmek ve ayrıca başvuru anındaki CRP ve WBC için klinik kullanıma uygun eşik değerleri belirlemektir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu retrospektif tek merkezli çalışmaya, 2022–2025 yılları arasında Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde FG tanısı alarak tedavi edilen 40 hasta dahil edilmiştir. Demografik, laboratuvar ve klinik veriler incelenmiştir. Laboratuvar parametreleri (WBC, CRP, glukoz ve türev oranlar: nötrofil/lenfosit oranı [NLR], trombosit/lenfosit oranı [PLR]) üç zaman noktasında kaydedilmiştir: başvuru, ilk debridman sonrası ve taburculuk öncesi. Hastalar diyabet (DM) varlığına, antibiyotik tedavisine ve cerrahi karmaşıklık durumuna göre gruplandırılmıştır. Birincil sonuç uzamış yatış (>14 gün), ikincil sonuç ise çoklu debridman (≥3) olarak tanımlanmıştır. İstatistiksel analizlerde Friedman, Spearman korelasyon, lojistik regresyon ve ROC analizleri kullanılmıştır.
BULGULAR: Ortalama yaş 56.8±17.9 yıl olup, hastaların %40’ında DM mevcuttu. En sık etiyoloji skrotal apseydi (%57.5). Seri laboratuvar değerlendirmesinde her debridman sonrası WBC (medyan 13.1→8.2×10³/µL, p<0.001) ve CRP (medyan 90.4→34.6 mg/L, p<0.001) düzeylerinde anlamlı düşüş izlendi. Başvuru CRP ve WBC değerleri hem hastanede kalış süresi (ρ=+0.46 ve +0.41) hem de debridman sayısı (ρ=+0.39 ve +0.36) ile pozitif korelasyon gösterdi. Çok değişkenli analizde yalnızca CRP, uzamış yatışın bağımsız öngördürücüsü olarak saptandı (OR 1.07, %95 GA
1.02–1.14, p=0.009). ROC analizinde CRP ≥128 mg/L (AUC=0.86), uzamış yatışı öngörmede en iyi eşik değer olarak bulundu. Çalışma grubunda mortalite görülmedi.
SONUÇ: CRP ve WBC, Fournier gangreninde hastalık şiddeti ve tedavi yanıtının değerlendirilmesinde pratik, ucuz ve güvenilir göstergelerdir. Bu parametrelerin seri izlenmesi, klinisyenlere erken risk sınıflandırmasında, tekrar debridman zamanlamasında ve antibiyotik/cerrahi stratejilerin planlanmasında yol gösterici olabilir. Temel inflamatuvar belirteçlerin kullanımı, Fournier gangreninde tedavi protokollerinin standartlaştırılmasına ve klinik sonuçların iyileştirilmesine katkı sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler: Beyaz küre sayısı, C-reaktif protein, debridman, Fournier gangreni, inflamasyon, prognoz