Background: Traumatic brain injury (TBI) is a major cause of trauma-related morbidity and mortality worldwide. Early identification of patients at risk of clinical deterioration is essential for optimizing emergency management. The Modified Early Warning Score (MEWS) and the reverse Shock Index multiplied by the Glasgow Coma Scale (rSIG) are simple, rapidly calculable tools that may assist clinicians in early prognostic assessment. This study aimed to evaluate the prognostic performance of MEWS and rSIG in predicting poor outcomes among patients with isolated head trauma.
Methods: This retrospective observational study included patients presenting to the emergency department of XXX University Hospital between June 2021 and June 2024 with isolated head trauma. Demographic, clinical, and laboratory data were retrieved from the hospital information system. MEWS, Shock Index (SI), reverse Shock Index (rSI), and rSIG values were calculated for each patient. Group comparisons were performed using nonparametric tests. Correlations were analyzed using Spearman coefficients. Receiver operating characteristic (ROC) curves were constructed to assess discriminative power, and binary logistic regression was used to identify independent predictors of poor outcomes, defined as intensive care unit admission and/or in-hospital mortality.
Results: A total of 705 patients (65.7% male; mean age 37.2 ± 27.0 years) were analyzed. Pathological cranial CT findings were present in 24.7%, and the overall mortality rate was 2.7%. Patients with poor outcomes exhibited significantly higher MEWS and SI values, whereas GCS, rSI, and rSIG were markedly lower (all p < 0.001). ROC analysis showed moderate predictive ability for rSIG (AUC = 0.701) and limited discriminative power for MEWS (AUC = 0.610), with optimal cut-offs of ≤21.35 and ≥0.5, respectively. In multivariate analyses, MEWS and rSIG demonstrated independent prognostic significance for poor outcomes in separate models, with rSIG remaining significant in models excluding GCS. MEWS correlated positively with hospital stay (r = 0.385, p < 0.001), while rSIG showed a negative correlation (r = –0.252, p < 0.001).
Conclusion: MEWS and rSIG are practical bedside tools that may support early risk stratification in patients with isolated head trauma. MEWS reflects early physiological deterioration, while rSIG provides complementary hemodynamic–neurological information and should be interpreted as an adjunct rather than a standalone triage instrument. Routine use of these scores may support early clinical decision-making and patient monitoring in the emergency setting, when interpreted as adjuncts to standard clinical assessment.

Keywords: Traumatic Brain Injury, Head Trauma, Modified Early Warning Score (MEWS), Reverse Shock Index multiplied by GCS (rSIG), Shock Index

Travmatik Beyin Hasarýnda Erken Risk Sýnýflandýrmasý: Ýzole Kafa Travmalý Hastalarda MEWS ve rSIG Skorlarýnýn Analizi

Amaç:
Travmatik beyin hasarý (TBH), dünya genelinde travmaya baðlý morbidite ve mortalitenin baþlýca nedenlerinden biridir. Klinik kötüleþme riski taþýyan hastalarýn erken dönemde tanýnmasý, acil yönetimin optimize edilmesi açýsýndan kritik öneme sahiptir. Modifiye Erken Uyarý Skoru (MEWS) ve Glasgow Koma Skalasý ile çarpýlmýþ ters Þok Ýndeksi (rSIG), erken prognostik deðerlendirmede klinisyenlere yardýmcý olabilecek, basit ve hýzlý hesaplanabilen araçlardýr. Bu çalýþmanýn amacý, izole kafa travmasý olan hastalarda MEWS ve rSIG’nin kötü sonlanýmý öngörmedeki prognostik performansýný deðerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem:
Bu retrospektif gözlemsel çalýþmaya, Haziran 2021–Haziran 2024 tarihleri arasýnda XXX Üniversitesi Hastanesi Acil Servisi’ne izole kafa travmasý ile baþvuran hastalar dâhil edildi. Demografik, klinik ve laboratuvar verileri hastane bilgi yönetim sisteminden elde edildi. Tüm hastalar için MEWS, Þok Ýndeksi (SI), ters Þok Ýndeksi (rSI) ve rSIG deðerleri hesaplandý. Grup karþýlaþtýrmalarý parametrik olmayan testlerle yapýldý. Korelasyonlar Spearman katsayýlarý kullanýlarak analiz edildi. Skorlarýn ayýrt edici gücünü deðerlendirmek amacýyla alýcý iþletim karakteristiði (ROC) eðrileri oluþturuldu ve kötü sonlanýmýn (yoðun bakým yatýþý ve/veya hastane içi mortalite) baðýmsýz belirleyicilerini saptamak için ikili lojistik regresyon analizi uygulandý.
Bulgular:
Toplam 705 hasta (%65,7 erkek; ortalama yaþ 37,2 ± 27,0 yýl) analiz edildi. Hastalarýn %24,7’sinde kraniyal BT’de patolojik bulgu saptandý ve genel mortalite oraný %2,7 idi. Kötü sonlanýmý olan hastalarda MEWS ve SI deðerleri anlamlý olarak daha yüksek bulunurken; GKS, rSI ve rSIG deðerleri belirgin þekilde daha düþüktü (tümü için p < 0,001). ROC analizinde rSIG için orta düzeyde ayýrt edici performans (AUC = 0,701), MEWS için ise sýnýrlý ayýrt edici güç (AUC = 0,610) saptandý; optimal kesme deðerleri sýrasýyla ≤21,35 ve ≥0,5 idi. Çok deðiþkenli analizlerde, MEWS ve rSIG kötü sonlanýmý öngörmede ayrý modellerde baðýmsýz prognostik anlamlýlýk gösterdi; GKS’nin dýþlandýðý modellerde rSIG anlamlýlýðýný korudu. MEWS, hastanede kalýþ süresi ile pozitif yönde korelasyon gösterirken (r = 0,385; p < 0,001), rSIG ile negatif yönde korelasyon saptandý (r = −0,252; p < 0,001).
Sonuç:
MEWS ve rSIG, izole kafa travmasý olan hastalarda erken risk sýnýflamasýný destekleyebilecek pratik yatak baþý araçlardýr. MEWS erken fizyolojik bozulmayý yansýtýrken, rSIG tamamlayýcý hemodinamik–nörolojik bilgi saðlamaktadýr ve tek baþýna bir triyaj aracý olarak deðil, destekleyici bir parametre olarak yorumlanmalýdýr. Bu skorlarýn rutin kullanýmý, standart klinik deðerlendirmeye ek olarak acil serviste erken klinik karar verme ve hasta izlemine katký saðlayabilir.

Anahtar Kelimeler: Travmatik Beyin Hasarý, Kafa Travmasý, Modifiye Erken Uyarý Skoru (MEWS), Glasgow Koma Skoru ile Çarpýlmýþ Ters Þok Ýndeksi (rSIG), Þok Ýndeksi