AMAÇ
Sinir defektlerinin rekonstrüksiyonunda ven greftlerinin kullanýlmasý ile ilgili çalýþmalarýn artmasý ve bu uygulamanýn klinikte kullanýma girmesiyle birlikte, ven greftinin kollabe olma sorununun ortaya çýktýðý görülmüþtür.
GEREÇ VE YÖNTEM
Çalýþmada 40 adet Spraque-Dawley sýçan kullanýldý. Beþ gruptan, 1. gruba herhangi bir cerrahi giriþim yapýlmadý; 2. grubun siyatik sinirinde oluþturulan defekt onarýlmadan býrakýldý, 3. grupta defekt sinir grefti ile onarýldý, 4. grupta defekt ven grefti ile 5. grupta ise ven grefti ve katater birlikte kullanýlarak onarým yapýldý. Birinci ve ikinci grup kontrol grubu olarak kullanýldý. Fonksiyonel iyileþmeyi, sinir rejenerasyonunu deðerlendirmek amacýyla, 12. haftanýn sonunda, yürüme analizi, elektrofizyolojik ve histomorfometrik analizler yapýldý.
BULGULAR
Defektin ven grefti ve katater ile onarýldýðý grup (grup 5) ile grup 3 ve 4 arasýnda fonksiyonel açýdan fark bulunmazken, sinir iletim hýzý açýsýndan bakýldýðýnda, 5. gruptaki sonuçlar, ven grefti ile onarým yapýlan gruptan (grup 4) daha iyi bulundu. Onarým distalinden ve onarým alanýnýn ortasýndan alýnan siyatik sinir kesitlerindeki akson sayýsýna bakýldýðýnda 3. ve 5. grup arasýnda fark bulunamazken; 4. ve 5. grup arasýndaki fark anlamlýydý.
SONUÇ
Bu çalýþma sonucunda, ven grefti ile onarýlan periferik sinir yaralanmalarýnda görülebilen ven grefti kollapsýnýn ven grefti içine kateter yerleþtirilmesi ile aþýlabileceði ve bu sayede onarýmda sinir grefti kullanma ihtiyacýnýn ortadan kalkabileceði deneysel olarak gösterilmiþtir.

AMAÇ
Bu çalýþmada, yanýk yaralarýnda yaygýn olarak kullanýlan çinko oksit ve gümüþ sülfadiazinin tedavi etkileri karþýlaþtýrýldý.
GEREÇ VE YÖNTEM
Yeni Zelanda cinsi 20 tavþanda pirinç propla yanýk yarasý oluþturuldu. Tavþanlar rastgele iki gruba ayrýldý. Yanýklar günlük uygulamayla birinci grupta çinko oksitle (Grup O), ikinci grupta (Grup S) gümüþ sülfadiazinle tedavi edildi. Yara iyileþmesi klinik ve histopatolojik olarak takip edildi. Yara ölçümleri yapýldý ve %50 ve %80 reepitelizasyona ulaþtýðý günler belirlendi.
BULGULAR
Ortalama %50 ve %80 reepitelizasyona ulaþma süreleri Grup O’da sýrasýyla 21,4 ve 25,4 gün, Grup S’de 25,8 ve 30,2 gündü (p<0,001). Yara kolonizasyonu ise 1, 2, 3, 4, 5 ve 6. haftalarda ortalama olarak Grup O’da daha düþüktü. Fark 2, 3, 4 ve 6. haftalarda anlamlý idi (p<0,001). Histopatolojik deðerlendirme sonucunda Grup O’da epidermis, dermis ve skar dokusunun kalýnlýklarý sýrasýyla 0,12, 3,80 ve 2,44 mm idi. Grup S’de ise 0,16, 4,76 ve 3,16 mm olarak bulundu (p<0,001).
SONUÇ
Bu deneysel çalýþmada, çinko oksit yanýk tedavisinde epitelizasyon, epidermis maturasyonu ve skar oluþumunda gümüþ sülfadiazinden daha etkili bulunmuþtur.

AMAÇ
Bu çalýþmada akut apandisit tanýsýnda serum fibrinojen düzeyinin önemi araþtýrýldý.
GEREÇ VE YÖNTEM
Kliniðimize baþvuran 201 hasta çalýþmaya alýndý. Hastalarýn semptomlarý, semptom süreleri, muayene bulgularý, laboratuvar bulgularý ve akut apandisit için Alvarado skorlarý kaydedildi. Kesin taný histopatolojik inceleme ile konuldu. Ameliyat öncesi kan fibrinojen deðerine bakýldý. Tek bir testin ve test kombinasyonlarýnýn duyarlýlýk, özgüllük ve öngörü deðeri farklý seviyelerinde hesaplandý.
BULGULAR
Çalýþma süresinde 201 hasta akut apandisit ön tanýsý ile ameliyat edildi. Histopatolojik inceleme sonrasý 179 (%89) hasta akut apandisit tanýsý aldý. Hastalarýn yaþ ortalamasý 24,8±7,7 (daðýlým 20-57) yýldý, 154 (%76.6) hasta erkek, 47 (23.4%) hasta kadýndý. Akut apandisit tanýsý için kesim deðeri fibrinojen için 245,5 mg/dl, beyaz küre sayýmý için 11.900x109/L ve Alvarado skoru için 7 olarak bulundu.
SONUÇ
Akut apandisit tanýsýnda fibrinojenin serum deðeri yeni bir akut faz reaktamý olarak kullanýlabilir. Üçlü test formülünün kullanýlmasý gözlem veya acil cerrahi kararýný vermede yardýmcý olabileceði düþünülmektedir.

AMAÇ
Bu çalýþmada, acil cerrahi kliniðimizde boðulmuþ abdominal duvar hernisi nedeniyle ameliyat edilen hastalarda morbidite ve mortaliteyle iliþkili risk faktörlerinin insidansý araþtýrýldý.
GEREÇ VE YÖNTEM
Hastalar hem fýtýk türüne göre (inguinal, umblikal, insizyonel, femoral) kendi aralarýnda hem de morbidite ve mortalite üzerine etkili faktörler bakýmýndan; yaþ, cinsiyet, Amerikan Anesteziyoloji Derneði (AAD) skoru, anestezi tipi, eþlik eden hastalýklar, intestinal boðulma ve nekroz varlýðý gibi verilerle deðerlendirildi.
BULGULAR
Ýnguinal herni erkeklerde, umblikal ve femoral herni kadýnlarda sýktý (p<0,001). Femoral hernide boðulma ve nekrozdan dolayý intestinal rezeksiyon diðer fýtýk türlerine göre anlamlý olarak yüksek saptandý (sýrasýyla, p<0,005 ve p<0,001). Morbidite ve mortalite üzerine; ileri yaþ (≥65 yaþ), ek hastalýk, strangülasyon, nekroz, yüksek AAD skoru (III, IV), semptomlarýn baþlama ve hastaneye baþvuru süresinin anlamlý etkisi bulundu. Genel anestezinin de morbidite için risk oluþturduðu görüldü (p<0,05).
SONUÇ
Boðulmuþ abdominal duvar hernileri yüksek morbidite ve mortalite oranýna sahip bir cerrahi problemdir. Bu yüzden herni saptandýðýnda elektif koþullarda ameliyat planlanmalýdýr.

AMAÇ
Bu çalýþmanýn amacý, morfin ve plasebo gruplarýndaki klinik olarak önemli tanýsal doðruluk ve fizik muayenedeki deðiþiklikleri belirlemektir.
GEREÇ VE YÖNTEM
Hastalar 1: 1 oranýnda kör olarak morfin veya plasebo almak için randomize edildi. Çalýþmanýn birincil takip verisi, morfin ve plasebo gruplarýndaki tanýsal doðruluk ve fiziksel incelemede klinik olarak önemli deðiþiklikler olup olmadýðýný belirlemektir.
BULGULAR
Seksen hasta (39 morfin ve 41 plasebo) çalýþmaya dahil edildi. Klinik olarak önemli tanýsal doðruluk oraný morfin grubunda %80 (31/39), plasebo grubunda %78 (32/41) ve %2’lik bir fark oraný saptandý (güven aralýðý [GA] %95, -7% ile 13%, p=0,9802). Morfin grubundaki hastalarýn tüm fiziksel inceleme bulgularý içinde sadece abdominal rijidite bulgusunda (%15) istatistiksel olarak anlamlý deðiþiklik saptandý, ancak plasebo grubunda herhangi bir deðiþiklik (%0) yoktu. Ýki grup arasýndaki fark anlamlý idi (GA %95, %2.3 ile %30.5, p=0.031).
SONUÇ
Bu çalýþma ile acil serviste opioid analjezi uygulanmasýnýn güvenli olduðu ve akut nonspesifik karýn aðrýsý olan yaþlý hastalarda klinik olarak önemli tanýsal deðiþikliðe neden olmadýðý, fakat hastalarda abdominal rijidite gibi önemli fiziksel inceleme bulgularýný deðiþtirebileceði sonucuna varýlmýþtýr.

AMAÇ
Aþil tendonu yýrtýðý sýk rastlanan bir yaralanmadýr, komplikasyonlarý iþlevini bozabilir. Yýrtýlmýþ tendonun rekonstrüksiyonu için sayýsýz operasyon tanýmlanmýþ olmasýna raðmen bu yöntemler tendonda mikrosirkülasyonu riske atabildiði gibi tendonun iyileþmesini ciddi derecede bozabilir. Yýrtýktan hemen sonra minimal invaziv tenokutanöz teknikle dikiþ atma ve sistemik fonksiyonel egzersiz, komplikasyon riskini büyük ölçüde azaltabilir.
GEREÇ VE YÖNTEM
Haziran 1996 ile Þubat 2009 arasýnda bu yöntemle 21-66 yaþ arasý 88 (54 erkek) hasta tedavi edildi.
BULGULAR
Bir ile 7 yýl arasý izlemden sonra ortalama (Amerikan Ortopedik Ayak ve Ayak Bileði Derneði (American Orthopedic Foot and Ankle Society) ayak bileði ayak arkasý skoru 95 (90-98 arasý) ve ameliyat sonrasý skarýn maksimal uzunluðu 3 cm idi. Bir hasta, cerrahiden 1 yýl sonra bir kazada Aþil tendonunu yeniden yýrtmýþtý. Ancak 10 ay sonra onarýlmýþ tendon hâlâ saðlamdý. Baþka bir hastada uca doðru atýlan gerim dikiþinin delip geçmesine baðlý olarak nervus suralis zedelendi, ameliyat sonrasý his kaybý ve ödeme neden oldu. Bu dikiþ hemen çýkartýldý ve hasta konservatif tedaviyle iyileþti. Aþil tendonu üzerinde uzun süre hareketsiz kalanlarda olduðu gibi düzensiz büyük skarlar yoktu.
SONUÇ
Minimal invaziv perkütanöz dikiþ Aþil tendonunun orijinal uzunluk ve bütünlüðünü saðlayabildiði gibi diðer yöntemlere göre ameliyat sonrasý komplikasyonlarý daha az olan minimal invaziv bir yöntemdir.

AMAÇ
Bu çalýþmada, kan S100B ve laktat deðerlerinin çocuk ve eriþkin minör kafa travmasý sonrasýnda düzeylerinin belirlenmesi ve bilgisayarlý beyin tomografi (BBT) ile karþýlaþtýrýlmasý amaçlandý.
GEREÇ VE YÖNTEM
Bu çalýþmada, Ankara Eðitim ve Araþtýrma Hastanesi Acil Servisi’ne baþvuran, 100 kafa travmasý hastasý geriye dönük olarak incelendi.
BULGULAR
S100B için kesim noktasý 0-0,15 ve laktat için 0,9-1,5 alýndýðýnda; bireylerin %42’sinde S100B’nin yüksek ve %56’sýnda laktat’ýn yüksek olduðu saptandý. Hastalarýn %12’si 18 yaþ ve altý, %88’i 18 yaþ üstündeydi. Yaþ gruplarý arasýnda S100B ve laktat açýsýndan anlamlý farklýlýk bulunamadý. BBT ile S100B ve laktat düzeyleri iliþkilendirildiðinde istatistiksel olarak anlamlý iliþki saptanmadý.
SONUÇ
Buna göre minör kafa travmalarýnda serum S100B ve laktat yüksekliði belirlenmesi klinik muayene veya BBT kullanýmýnýn yerini alamaz ve minör kafa travmalarýnda S100B ve laktatýn prognoz tahminlerinde güvenilir iþaretleyiciler olmadýðý kanaatindeyiz.

AMAÇ
Bu çalýþmamýzda amacýmýz, yýlan sokmalarýna baðlý geliþen kompartman sendromlarýnýn tedavisinde, klasik kompartman sendromu kriterlerinden uzaklaþarak yapýlan erken fasyotominin hem klinik iyileþmeyi hýzlandýrdýðý hem de ilerleyici doku hasarýný azalttýðýný vurgulamaktýr.
GEREÇ VE YÖNTEM
Yýlan ýsýrmasý nedeniyle baþvuran 14 hasta geriye dönük olarak incelendi. Hastalarýn 5’i rutin tedavi ile takip edilerek iyileþtirildi. Tedaviye yanýt vermeyen 6 hastaya ekstremitede artan ödem, aðrý, peteþi-ekimoz, bül formasyonu, ilerleyici deri nekrozu ve gerilemeyen klinik ve laboratuvar bozukluklar nedeniyle ilk 48 saat içerisinde erken fasyotomi yapýldý. Geç dönemde kompartman tanýsý ile kliniðimize sevk edilen 3 hastaya ise baþvurduklarýnda fasyotomi yapýldý. Fasyotomi insizyonlarý 4 ila 6 gün sonra kapatýldý.
BULGULAR
Erken fasyotomi uygulanan 6 hastada ödemin hýzla azaldýðý, ekstremite derisindeki lokal nekrozlarýn ilerlemediði gözlendi. Ayrýca bu hastalarda lokal ýsý artýþý veya ateþ gibi toksik belirtiler hýzla geriledi. Geç fasyotomi yapýlan 3 hastada ise iyileþme hýzý erken cerrahi yapýlanlarla kýyaslandýðýnda oldukça yavaþtý ve kas ve derideki nekrotik ilerleme kýsmen geriledi.
SONUÇ
Fasyotomi yýlan ýsýrýklarýnda özel bir yere sahip olup kompartman sendromu olgularýnda gerekli tüm tedaviler uygulanmalý kliniðin tam olarak oturmasýný veya kompartman basýncýnýn eþik deðere ulaþmasýný beklemeden erken fasyotomi yapýlmalýdýr.

AMAÇ
Temporal kemik kýrýðý olan hastalarda etyoloji, otolaringolojik semptom ve bulgularýn radyolojik deðerlendirmeleri, tedavi yaklaþýmlarý ve sonuçlar deðerlendirildi.
GEREÇ VE YÖNTEM
Yetmiþ yedi temporal kemik kýrýðý olgusu, yaþ, cinsiyet, kýrýðýn yeri, kýrýðýn etyolojisi ve kanlý otore, timpanik membran perforasyonu, serebrospinal otore, iþitme kaybý, hemotimpanum, fasiyal ve diðer kraniyal sinir paralizilerinin varlýðý ve bilgisayarlý tomografi sonuçlarý yönünden geriye dönük olarak deðerlendirildi.
BULGULAR
Olgularda kýrýklarýn %55’i trafik kazasý sonucu meydana gelmiþti ve çoðunluðu erkekti (%76,6). Otolaringolojik bulgular sýklýk sýrasý ile erken dönem iletim tipi iþitme kaybý (%65,8), kanlý otore (%61,2), hemotimpanum (%58,5), timpanik membran perforasyonu (%25,6), fasiyal sinir paralizisi (%12,3), serebrospinal otore (%8,5) ve sensörinöral iþitme kaybý (%5,4) idi. Kýrýklarýn çoðu petroz (%65,8) ve uzunlamasýna tip (%51,2) idi.
SONUÇ
Bu araþtýrmada 77 temporal kemik kýrýðý hastasýnda sýklýk sýrasý ile otolaringolojik bulgularý ve tedavi yaklaþýmýmýzý literatür bulgularý ile karþýlaþtýrýp tartýþtýk. Temporal kýrýklarda sistematik bir deðerlendirme ve tedavi için bir algoritma oluþturduk.

AMAÇ
Bu yazýda, distal tibia (pilon) kýrýklarýnýn cerrahi tedavi sonuçlarý, radyolojik ve klinik olarak araþtýrýldý.
GEREÇ VE YÖNTEM
2002-2009 tarihleri arasýnda cerrahi olarak tedavi edilen 31 hastanýn (25 erkek, 6 kadýn; ortalama yaþ 46; daðýlým 17-72 yaþ) 32 ayaðý deðerlendirildi. Bu kýrýklarýn 24’üne açýk redüksiyon ve internal fiksasyon, 8’ine eksternal fiksasyon yapýldý. Hastalar ortalama 46 ay takip edildi. Hastalar Teeny-Wiss fonksiyonel ayakbileði skorlamasýna göre deðerlendirildi. Radyolojik olarak kýrýk redüksiyon skorlamasý Ovadia ve Beals kriterlerine göre yapýldý.
BULGULAR
Tip 2 kýrýklarýn 9’unda (%47,4), tip 1 kýrýklarýn 5’inde (%26,3) ve tip 3 kýrýklarýn 5’inde (%26,3) mükemmel sonuç elde edildi. Tip 3 kýrýklarýn 9’unda (%69,2) kötü sonuç elde edilmiþken, tip 1 ve tip 2 kýrýklarýn 2’sinde (%15,4) kötü sonuç elde edildi. Eksternal fiksatör uygulamasý ile karþýlaþtýrýldýðýnda, çok iyi ve iyi sonuçlar anlamlý derecede yüksek sayýda açýk redüksiyon internal fiksasyon uygulamasý ile elde edildi (sýrasýyla, n=3, %15,8 ve n=16, %84,2; p<0.05).
SONUÇ
Pilon kýrýklarýnýn cerrahi tedavisinde, atravmatik yumuþak doku diseksiyonu, eklem yüzünün anatomik redüksiyonu, stabil bir tespit, erken hareket ve hastanýn mobilizasyonu ilkelerine uyulduðunda baþarýlý sonuçlar alýnabilmektedir, ancak bu prensiplere uyulmasýna raðmen tip 3 kýrýklarda travma sonrasý artrit kaçýnýlmazdýr.

AMAÇ
Yanýk travmasý sonrasýnda erken dönemde ortaya çýkan psikiyatrik bozukluklar deðerlendirildi.
GEREÇ VE YÖNTEM
Yanýk travmasýna maruz kalan 1369 hastanýn dosyasý geriye dönük olarak incelendi. Psikiyatrik bozukluk saptanan 45 hasta yaþ, cinsiyet, kronik hastalýk, yanýk öncesindeki psikiyatrik bozukluk, yanýk nedeni, yanýk yüzdesi, yanýk derecesi, ek travma, ameliyat sayýsý, hastanede kalýþ süresi, ekstremite amputasyonu, entübasyon durumu, psikiyatrik semptomlar, travma sonrasý psikiyatrik bozukluk ve mortalite açýsýndan deðerlendirildi.
BULGULAR
Yanýk travmasý sonrasý erken dönemde 45 hastada psikiyatrik bozukluk saptandý. Hastalarýn 7’si (%15,5) kadýn, 38’i (%84,5) erkekti. Ortalama yaþ 32±14,3 yýl, yanýk yüzdesi %40,09±20,69, geçirilmiþ ameliyat sayýsý 2,95±1,75, hastanede kalýþ süresi 51.57±38.62 gün idi. Hastalarýn 12’sinde (%26,6) post travmatik stres bozukluðu (PTSD), 11’inde (%24,4) deliryum, 8’inde (%17,7) anksiyete bozukluðu, 7’sinde (%15,5) depresyon, 1’inde (%2,2) yoksunluk sendromu, 1’inde (%2.2) þizoaffektif bozukluk, 2’sinde (%4,4) PTSD ve depresyon, 2’sinde (%4,4) PTSD ve deliryum ve 1’inde (%2.2) PTSD ve anksiyete bozukluðu görüldü.
SONUÇ
Yanýk multisipliner yaklaþýmla tedavi edilebilen bir travmadýr.

AMAÇ
Penetran kardiyak yaralanmalar, ciddi klinik sonuçlarý sebebiyle yüksek mortalite oranýna sahiptir. Bu çalýþmanýn amacý, hastanemizde penetran kardiyak yaralanma nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan hastalarýn araþtýrýlmasýdýr.
GEREÇ VE YÖNTEM
Bu yazýda, Þubat 2006 ve Ocak 2011 tarihleri arasýnda hastanemize penetran kalp yaralanmasý þikayeti ile baþvuran 21 hasta (18 erkek, 3 kadýn) geriye dönük olarak incelendi. Hastalar klinik bulgular, tedavi yöntemleri ve sonuçlarý açýsýndan deðerlendirildi.
BULGULAR
Olgularýn 19’u delici kesici alet, 2’si ateþli silah yaralanmasý þeklindeydi. Tüm olgulara acil cerrahi giriþim uygulandý. Kardiyak yaralanma 13 olguda sað ventrikül, 5 olguda sol ventrikül ve 3 olguda sað atriyum yaralanmasýný içeriyordu. Sol atriyum yaralanmasý gözlenmedi. Kardiyak yaralanmalar primer dikiþ yöntemi ile onarýldý. Mortalite 6 olgu ile %28,6 olarak saptandý.
SONUÇ
Penetran kardiyak yaralanmalar genellikle genç yaþ grubunda görülmektedir. Erken transport, uygun resüsitasyon ve acil cerrahi tedavi penetran kalp yaralanmasý olan hastalarýn hayatta kalma oranýný artýracaktýr.

Mekanik ince baðýrsak týkanýklýðýnýn en sýk nedeni önceden yapýlmýþ karýn ameliyatlarýdýr. Buna karþýn, karýn ameliyatý hikayesi olmayan hastalarda taný koyulmasý ve tedavi zordur. Omfalomezenterik kanal fetal geliþim sýrasýnda midgut ile yolk kesesi arasýnda yer alan embriyonik bir yapýdýr. Bazý kiþilerde, varlýðý sebat eder ve özellikle çocukluk yaþlarýnda bazý komplikasyonlara neden olur. Eriþkinlerde ise omfalomesenterik kanalýn sebat etmesine baðlý geliþen baðýrsak týkanýklýðý oldukça nadir rastlanýlan bir durumdur. Bu yazýda, omfalomezenterik kanal açýklýðýnýn devam etmesine baðlý baðýrsak týkanýklýðý geliþmiþ 42 yaþýndaki erkek hasta sunuldu.

Baþýn kurþun yaralanmalarý genellikle ölümcüldür ve beyin içinde kalan kurþunun kendiliðinden hareketi nadir bir durumdur. Bu olgu sunumunda, 23 yaþýndaki erkek hastanýn beyninde kendiliðinden hareket eden kurþun sunuldu. Beyin bilgisayarlý tomogafisi (BT) kurþunun sol parietal bölgede derin yerleþimli olduðunu gösterdi. Hastanýn bilinci açýktý ve sað homonium hemianopsi vardý. Kurþun, hayati yapýlara yakýn ve derin yerleþimliydi. Bu yüzden, cerrahi giriþim düþünülmedi. Ýki ay sonra çekilen kontrol BT’sinde kurþunun yerçekimi etkisi ile kaudale ve posteriyora doðru yer deðiþtirdiði görüldü. Beyin içinde kalan kurþunun tedavisi tartýþmalýdýr. Derinde yerleþen kurþunu çýkarmak ek nörolojik hasara neden olabileceði gibi kalan kurþunun hareketi de hayati yapýlarýn zarar görmesine neden olabilir.Sonuç olarak, ek nörolojik defisite neden olmayacak kolay ulaþýlabilir kurþunlarýn çýkarýlmasýný öneriyoruz.

Bu yazýda, sýrtýnda ve üst ekstremitelerinde býçak yaralarýyla gelen 52 yaþýnda bir kadýn olgu sunuldu. Göðüs duvarýnda kalmýþ býçak acil servis bölümünde fark edilmemiþti. Olgu bize, ayrýntýlý hasta öyküsü, tam bir fiziksel inceleme ve düz film çekilmesine raðmen belirgin bir yabancý cismin gözden kaçabildiðini hatýrlatmaktadýr. Çýkartýlmamýþ bir yabancý cisim enfeksiyon riskini arttýrabileceði gibi ilerde iç organ hasarýna neden olabilir. Penetran yara yeterince incelenemediðinde veya travma cerrahý yaralý hastalarda ayrýntýlý inceleme yapamýyorsa hastalarýn bilgisayarlý tomografi taramasýndan geçmesini öneririz. Bilgisayarlý tomografi görüntüleri penetran yaralanmayý, þiddetini ve yabancý bir cisim riskini aydýnlatabilir.

Otuz yaþýnda bir kadýn hasta çift taraflý ve eþzamanlý olarak her iki kalça ekleminde anterior dislokasyonla baþvurdu. Hasta konservatif yolla tedavi edildi. Ýki yýllýk takip avasküler nekroz belirtileri olmaksýzýn mükemmel sonuçlar alýndýðýný gösterdi. Yaralanmanýn önceden bildirilen olgulardan farklý olan nedeni ve mekanizmasý tartýþýldý.

Go-kart kazasýna baðlý yaralanma Türkiye’de yeni bir acil cerrahi türüdür. Hastalara göre çok deðiþik þekillerde izlenebilirler. Araçlarýn tasarýmý ve hasta karakteristikleri arasýnda ince ayrýntýlarlar vardýr. Bu yazýda, iki farklý go-kart kazasýnda iki ciddi yaralanma olgusu sunuldu. Bu hastalarda karaciðer laserasyonu ve mezenterik intestinal avulsiyona baðlý þiddetli karýn içi kanama izlendi. Hastalar cerrahi yöntemlerle tedavi edildi, problemsiz olarak taburcu edildiler.

Bilateral travmatik bazal ganglion kanamasý son derece nadir bir nöropatolojik antitedir. Blastik yaralanmaya baðlý bilateral bazal ganglion kanamasý daha öncesinde hiç tanýmlanmamýþtý. Patlamaya baðlý geliþmiþ bilateral bazal ganglion kanamasý olan bir olgu sunuldu.