Amaç: Sentetik malzemelerin kontamine alanlarda kullanýmý ile ilgili farklý görüþler mevcuttur. Bu çalýþma, ticari olarak eriþilebilen kompozit yamalardan birinin karýn içi enfeksiyon varlýðýnda kullanýlabilirliðini araþtýrmayý amaçlamaktadýr.
Gereç ve Yöntem: Yirmi adet sýçanda deneysel peritonit oluþturulmasýndan yirmi dört saat sonra, denekler iki adet onarlý gruba randomize edildi. Ýkinci bir laparotomi ile karýn içinin temizlenmesini takiben karýn kontrol grubunda sürekli sütürlerle, deney grubundaysa kompozit yama kullanýlarak kapatýldý. Bundan sonra sýçanlar sepsis bulgularý, ölüm ve yara yeri enfeksiyonu açýsýndan takip edildi. Yirmi sekizinci günde sýçanlar sakrifiye edilerek karýn içi enfeksiyon, karýn içi yapýþýklýklar açýsýndan ve alýnan yama ve doku örnekleri de kültür üremeleri açýsýndan deðerlendirildi.
Bulgular: Mortalite oranlarý kontrol ve yama gruplarýnda sýrasýyla %0 ve %30 (p=0,21) ve yara yeri enfeksiyonu oranlarý ise sýrasýyla %20 ve %57,1’di (p=0,162). Yama grubunda yapýþýklýklar istatistiksel olarak önemli biçimde daha yoðundu(p=0,018) ve doku kültürlerinde önemli ölçüde daha fazla mikroorganizma üremiþti (p=0,003).
Sonuç: Yama grubunda karýn içi yapýþýklýklarýn yoðunluðunun ve bakteri üremesinin önemli ölçüde daha fazla olmasý ve ayný zamanda mortalite ve yara yeri enfeksiyonu oranlarýndaki artýþ eðilimi, bu kompozit yamanýn, karýn içi enfeksiyon varlýðýnda karýn defektlerinin onarýmý için güvenle kullanýlamayacaðýný göstermektedir.

AMAÇ: Bu çalýþmada akut mezenterik iskemide yeni iskemik biyobelirteçler olan ENDOCAN ve SCUBE-1'in erken evre hasar, taný ve irreversibýl hasar deðerlerini araþtýrmayý amaçladýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: 54 sýçan ile deneysel bir mezenterik iskemi reperfüzyon modeli tasarlandý. Dokuz grup oluþturuldu; Kan ve doku örneklerinin sadece örneklendiði üç sahte grup [Grup I (30.dakika), IV (2. saat) ve VII (6.saat)]; superior mezenterik arter (SMA) baðlandýktan sonra kan ve doku numuneleri örneklenen üç iskemi grubu [Grup II (30. dakika), V (2. saat) ve VIII (6.saat)]; ve SMA dekompresyonundan sonra kan ve doku numuneleri örneklendirilen ve reperfüzyon 1 saat süreyle indüklenen üç reperfüzyon grubu [Grup III (30. dakika), VI (2. saat) ve IX (6. saat)]. SCUBE-1 ve ENDOCAN için kan örnekleri alýndý ve histopatolojik olarak doku örnekleri incelendi.
BULGULAR: SCUBE-1 düzeyleri Ýskemi grubunda sahte gruba göre daha yüksek iken(p <0.05), geç iskemi (6. saat) grubunda ENDOCAN düzeyleri belirgin olarak farklýydý. Bu iki belirteç, histopatolojik incelemeye göre irreversýble mezenterik hasar için birlikte kullanýldýðýnda, reversible-irrreversible hasar ayýrýmýný % 94,1 sensitivite, % 73,7 spesifite ile belirledi.
TARTIÞMA: SCUBE-1'in tek baþýna yükselmesi laboratuvar sýçanlarýnda erken mezenterik iskemiyi öngörmede önemli olarak gözükmektedir. Bununla birlikte, SCUBE-1 ve ENDOCAN eþ zamanlý kullanýmý irreversible baðýrsak hasarýnýn tespitinde daha kullanýlýþlý olabilir.

AMAÇ: Eriþim Kýlýflarý (EK) genellikle retrograt intrarenal cerrahide (RÝRC) kullanýlmaktadýr. Avantajlarýna raðmen yerleþtirilmeleri sýrasýnda üreter yaralanmasý ve cerrahi sonrasýnda darlýk riski bulunmaktadýr. Bu çalýþmanýn amacý sarf edilen itme gücünü ve üreter travmasýna etkisini deðerlendirmektir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Böbrek taþlarý için RÝRC uygulanmýþ yedi kadýn hasta çalýþmaya dahil edilmiþtir. Bir dijital güç ölçüm cihazý (Chatillon DFX II; Ametek Test and Calibration Instruments, Largo, Florida, ABD) EK’larýn ucuna monte edilmiþ ve EK ile sarf edilen itme gücü, kýlýfýn yerleþtirilmesi sýrasýnda sürekli ölçülmüþtür. Deðiþik boyutlarda EK’lar kullanýlmýþ ve Postüreteroskopik Lezyon Ölçeði (PULS) skoru ile doðrudan görüþ altýnda üreter yaralanmasý deðerlendirilmiþtir.
BULGULAR: Daha önce stent konmuþ beþ ve konmamýþ iki hasta çalýþmaya dahil edilmiþtir. EK’larýn çaplarý daha önce stent konmamýþ hastalarda 9.5/11.5-F ve 10/12-F, daha önce stent konmuþ hastalarýn birinde 11/13-F ve dördünde 12/14-F idi. Daha önce stent konulmuþ hastada 12/14 F EK yerleþtirmek için maksimal 9 Newton’luk (N) itme gücü sarf edildiði gözlenmiþtir. Bu hastada ilk baþarýsýz denemeden sonra ikinci kez deneme yapýlmýþtýr. Bir stent konmamýþ hastada 9.5/11.5-F EK’larý yerleþtirmek için en düþük maksimal EK itme gücü (0.91 N) sarf edilmiþtir. EK’yý yerleþtirmeden önce bu hastaya 7.8-F semirijit üreteroskopi uygulanmýþtý. Ýki stent konmamýþ hastada da PULS skoru 1 ve önceden stent takýlmýþ hastalarýn tümünde 0 idi.
TARTIÞMA: Bu küçük çaplý kohort çalýþmasýnda ameliyat öncesi JJ yerleþtirilmesinin, üreteri 12/14F gibi geniþ çaplý EK’larýn travmasýndan koruduðu görülmüþtür. Önceden stentsiz olan hastalarda RÝRC uygulamasýnda EK yerleþtirilmesi mümkün ise de bu durum düþük dereceli üreter travmasýna neden olabilir.

AMAÇ: Bilateral pnömotoraks (BPTx), özellikle þiddetli multi-travma hastalarýnda tansiyon PTx gibi mortalitenin önemli bir nedeni olabilir. Bu çalýþmada, BPTx tedavisi ve buna baðlý komplikasyon, morbidite ve mortalitenin önemini belirtmek amacýyla multi-travma sonrasý BPTx insidansý, morbidite, mortalite oranlarý ve bunlarla iliþkili faktörlerin analiz edilmesi amaçlanmýþtýr.
GEREÇ ve YÖNTEM: Travma sonrasý baþvuran 3782 hastadan BPTx saptanan 181 hastanýn verileri yaþ, cinsiyet, travma çeþidi, radyolojik bulgular, eþlik eden torasik ve ekstra-torasik yaralanmalar, entübasyon insidansý, mortalite ve travma þiddet skoru (TÞS) açýsýndan retrospektif olarak analiz edildi. Kot fraktürünün tarafý, hemotoraks, ciltaltý amfizemi ve BPTx arasýndaki iliþki ile yaþ ve cinsiyetin bu yaralanma, mortalite ve TÞS’ye etkisi araþtýrýldý.
BULGULAR: Yüzkýrkdördünü erkeklerin oluþturduðu hastalarýn yaþ ortalamasý 36.07 ± 15.77 idi. Travmanýn baþlýca nedeni 67 (%37.0) hastada bildirilen araç-içi trafik kazasýydý. Yetmiþbeþ (%41.4) hastada bilateral kot fraktürü izlendi. Hastalarýn 41’inde (%22.6) BPTx’a bilateral hemotoraks eþlik ettiði belirlendi. Özellikle 60 yaþ üstü hasta grubunda kot fraktürü ve hemotoraksýn tarafý açýsýndan anlamlý fark saptandý (p=0.017, p=0.005). Bu hasta grubunda eþlik eden torasik yaralanmalarýn daha sýk olarak bilateral olduðu belirlendi. Ýzole toraks travmasý olan 12 (%17.6) ve multi-travmasý olan 56 (%82.4) hasta entübe edildi. Ýki grup arasýnda entübasyon açýsýndan anlamlý fark bulunmadý (p=0.532). Toplam mortalite oraný %18.2 idi. Travma þiddet skoru ile mortalite arasýnda anlamlý bir iliþki saptanmadý (p=0.22).
TARTIÞMA: Travma sonrasýnda BPTx insidansý yaklaþýk olarak %5 oranýndadýr; bu nedenle özellikle þiddetli travma sonrasýnda mortalite oranýný azaltmak amacýyla BPTx akýlda bulundurulmasý gereken bir patolojidir. Yaþ ve kot fraktürü sayýsý BPTx saptanan multi-travma hastalarýnda morbidite ve mortalite için risk faktörleridir.

Amaç: Akut pankreatit gastrointestinal patolojiler arasýnda önemli patolojilerden birisi olup çalýþmadaki amacýmýz eritrosit daðýlým hacmi(RDW) ve CRP/albumin ile prognoz iliþkisini belirleyebilmektir.
Gereç ve Yöntem: Çalýþma retrospektif olup akut pankreatit vakalarý alýnmýþ ve Ranson skoruna göre ýlýmlý ve þiddetli grup olarak iki gruba bölünmüþtür. Bu iki grup arasýnda RDW, CRP/albumin ve hastanede yatýþ ile yoðun bakýmda yatýþ süreleri, komplikasyonlarý karþýlaþtýrýlmýþtýr.
Bulgular: Toplam 264 hasta çalýþmaya dahil edilmiþtir. 204 hastada (%77,2)ýlýmlý pankreatit saptanýrken, 60 hastada (%22,8) þiddetli pankreatit saptandý. (p=0,081) Bu iki grup arasýndaki RDW deðerlerine bakýldýðýnda istatistiksel olarak anlamlý bir farklýlýk olmadýðý gözlendi.(p=0,193) CRP/Albumin deðerlerine bakýldýðýnda þiddetli AP grubunda diðer gruba göre deðerlerin oldukça yüksek olduðu saptandý.( p<0,001) Hastanede toplam yatýþ süreleri ve yoðun bakýmda toplam yatýþ sürelerine bakýldýðýnda ise þiddetli AP grubundaki hastalarýn diðer gruba göre daha fazla hastanede kaldýklarý gözlenmiþtir.(p=0,001,p=0,047)
Tartýþma: Akut pankreatit tablosunda RDW net olarak prognozu ön görmede spesifik bir markýr deðilken, CRP/albumin kolay uygulanabilen, ucuz ve güvenilir bir markýrdýr.

AMAÇ: Akut karýn aðrýsý þikayeti ile acil servise müracaat eden hastalarda düz kas proteini Irisin’in serum düzeyini ölçerek tanýsal deðerini araþtýrmak amacýyla bu çalýþma yapýldý.
GEREÇ - YÖNTEM: Bu araþtýrma, tek merkezli, prospektif ve kesitsel bir çalýþma olarak yapýlmýþtýr. Akut karýn aðrýsý þikayeti ile acil servise baþvuran 213 eriþkin hasta ve 140 kiþilik saðlýklý kontrol grubu dahil edildi. Serum irisin düzeyleri, lökosit, CRP, amilaz ve kreatin kinaz deðerleri ile karþýlaþtýrýldý. Serum Ýrisin düzeyleri, yatýþý yapýlan ile taburcu olan ve cerrahi ile týbbi tedavi yapýlan gruplar da karþýlaþtýrýldý.
BULGULAR: Çalýþmaya dahil edilen 213 hasta ve 140 kontrol grubu ortalama Irisin düzeyleri 6,81 ± 3,17 mcg / ml ve 5,69 ± 2,08 mcg/ml idi. Hastaneye yatýrýlan hastalarýn ortalama Irisin deðerleri (7,98 ± 3,11 mcg/ml), taburcu edilen hastalarýn (6,38 ± 3,09 mcg/ml) ve kontrol grubu olgularýn Irisin deðerlerinden (kontrol grubu – taburcu hasta grubu p = 0,202) anlamlý derecede yüksekti (kontrol grubu - hastaneye yatýrýlan grup p <0,001, taburcu edilen grup - hastaneye yatýrýlan grup p = 0,001). Kontrol grubu ile karþýlaþtýrýldýðýnda, safra kesesi hastalýklarý, ürolitiyazis ve akut apandisitte irisin düzeyleri anlamlý olarak daha yüksekti (p = 0.001, p = 0.007, p = 0.007).
SONUÇ: Serum Ýrisin seviyeleri, düz kas yapýsý içeren intraabdominal tübüler organlarýn luminal obstrüksiyonu geliþmiþ akut karýn aðrýlý hastalarda taný ve prognoz belirlemede bir belirteç olarak kullanýlabilir.

Karaman skoru: Akut apandisit tanýsýnda yeni bir skorlama sistemi
Giriþ: Karaman skorlama sistemi akut apandisit tanýsýnda kullanýlan ve 6 parametreden oluþan yeni bir tanýsal skorlama sistemidir. Bu çalýþmanýn amacý Karaman skorunun akut apandisit taný performansýný Alvarado skoru ile karþýlaþtýrmalý olarak ortaya koymaktýr
Materyal ve Metod: Akut apandisit tanýsý ile apendektomi yapýlan 200 hasta çalýþmaya dahil edilmiþtir.
Bulgular: Karaman skorunun akut apandisiti negatif apandektomiden ayýrmadaki cut off deðeri ≥9 olup, sensitivitesi % 84.3, spesifitesi %64.7, pozitif prediktif deðeri %92.1 ve negatif prediktif deðeri %45.8 olarak saptanmýþtýr. Alvarado skorunun akut apandisiti negatif apandektomiden ayýrmadaki cut off deðeri ise ≥8 olup, sensitivitesi %72.9, spesifitesi %70.6, positif prediktif deðeri %92.4 ve negatif prediktif deðeri %34.8 olarak saptanmýþtýr. Multilojistik regreyon analizinde, yaþ ve cinsiyete göre düzeltme yapýldýðýnda; hem Alvarado ≥8 (OR=6.644, 95% CI: 2.854-15.466, P<0.001) hem de Karaman ≥9 skoru (OR=10.374, 95% CI: 4.383-24.558, P<0.001) akut apandisiti negatif apandektomiden ayýrmada anlamlý olarak etkin saptanmýþtýr. Ancak her iki skor bir arada deðerlendirildiðinde, Alvarado skoru ≥8 etkinliðini yitirirken (OR=1.838, 95% CI: 0.517-6.530 and P=0.347) Karaman skoru ≥9 prediktif etkinliðini göstermeye devam etmektedir (OR=6.586, 95% CI: 1.893-22.917, P=0.003).
Tartýþma: Karaman skoru akut apandisiti negatif apandektomiden ayýrt etmede daha etkin saptanmýþtýr.

Amaç: Bu çalýþmanýn amacý tek bir merkezde apandisit nedeniyle ameliyat edilen gebe kadýnlarda laparoskopik ve açýk apendektominin obstetrik ve cerrahi sonuçlarýný karþýlaþtýrmaktýr. Bu çalýþmadaki ana hipotezimiz bahsedilen sonuçlar açýsýndan açýk ya da laparoskopik apendektomi arasýnda fark olmadýðýdýr.
Yöntemler: Ocak 2009 ile Eylül 2018 arasýnda apendektomi yapýlan 57 ardýþýk gebe kadýnýn týbbi kayýtlarý retrospektif olarak incelendi. Hastalar açýk ve laparoskopik apendektomi olmak üzere iki gruba ayrýldý. Toplanan veriler yaþ, gebelik yaþý, taný yöntemleri, ameliyat süresi, kalýþ süresi, morbidite ve mortaliteyi içermektedir. Veri analizi, Windows için IBM SPSS v. 23 kullanýlarak gerçekleþtirilmiþtir.
Bulgular: On sekiz (% 31) hastaya laparoskopik apendektomi (LA) ve 39 (% 69) hastaya açýk apendektomi (OA) uygulandý. Demografik veriler arasýnda fark yoktu. Laparoskopik grupta cerrahinin süresi anlamlý olarak daha kýsaydý (37 vs 57 dakika, p = 0.005). Derin ve yüzeyel cerrahi alan enfeksiyonlarý, yatýþ süresi, erken doðum ve fetal kayýp gibi sonuçlarda istatistiksel olarak anlamlý bir fark bulunmadý. Her iki grupta da mortalite yoktu.
Sonuç: Genel olarak, bu çalýþma LA'nýn gebe hasta ve fetus için güvenli olduðunu düþündürmektedir. Apandisitli gebe hastalar üzerinde laparoskopinin etkilerini belirlemek için, daha geniþ sayýda olguda prospektif randomize çalýþmalara ihtiyaç vardýr.

Giriþ: Alvarado (AS) and Apandisit Ýnflamatuar Yanýt (AIYS) skorlarý akut apandisit (AA) tanýsý için geliþtirilmiþ skorlardýr. Bu çalýþmanýn amacý AA þiddetinin AS ve AIYS ile deðerlendirmesidir.
Materyal ve Metot: Ocak 2016-Aralýk 2017 tarihleri arasýnda AA nedeni ile opere edilen ve preop AS ve AIYS yapýlan hastalar geriye dönük deðerlendirildi. Yaþ, cinsiyet, patolojik þiddet, lokal peritonit, fekaloid, drenaj, apendix çapý ve operasyon þekli AS ve AIYS göre deðerlendirildi.
Bulgular: 578 hasta çalýþmaya dâhil edildi. Apandisit %44,4 ile en sýk görülen patolojiydi. En sýk ölçülen apandiks çapý ise %59,2 ile 7-10 mm idi. Bütün patolojiler arasýndaki AS ve AIYS istatistiksel olarak anlamlý bulundu (p<0,05). Komplike ve komplike olmayan apandisitler arasýndaki sadece AIYS istatistiksel olarak anlamlý bulundu (p<0,05). Apandiks çaplarý arasýndaki sadece AIYS istatistiksel olarak anlamlý bulundu (p<0,05). Drenaj yapýlan hastalarda AS ve AIYS istatistiksel olarak anlamlý farklýlýk saptandý (p<0,05). AS ile patolojik þiddet, lokal peritonit ve drenajýn korelasyonu, AIYS ile patolojik þiddet, komplike/ komplike olmayan, apandiks çapý ve drenajýn korelasyonu istatistiksel olarak anlamlý bulundu (p<0,05).
Sonuç: AS ve AIYS her ikisi de patolojik þiddeti deðerlendirebilmekte iken sadece AIYS komplike ve komplike olmayan apandisitleri, apandiks çapýnýn daha anlamlý deðerlendirebilmektedir. Bu skorlarý kullanarak gereksiz radyolojik ve cerrahi giriþimlerini azaltabilecektir.

Amaç: Çalýþmamýzda, penetran keratoplasti (PK) sonrasý künt travmaya baðlý yara açýlmasýný etkileyen faktörleri ve klinik sonuçlarý araþtýrmak amaçlanmýþtýr.
Yöntem: 1995-2015 arasýnda PK sonrasý künt travmaya baðlý yara açmasý geliþen olgular retrospektif olarak tarandý. Travma insidansý ve etiyolojisi, keratoplasti ve glob rüptürü arasýndaki zaman, greft durumu, en iyi düzeltilmiþ görme keskinliði (EDGK), komplikasyonlar, ikincil ameliyatlar ve yaralanma boyutunu etkileyebilecek faktörler kaydedildi.
Bulgular: Çalýþmaya yaþ ortalamasý 42.66 ± 16.66 yýl olan, 23'ü erkek, 16'sý kadýn, toplam 39 hasta dahil edildi. Yara yeri açýlma insidansý % 2.3 idi. Penetran keratoplasti ve travmatik yara yeri açýlmasý arasýndaki ortalama süre 25.91 ± 47.24 ay, ortalama takip süresi 34.43 ± 51.02 ay idi. En yaygýn travma mekanizmasýnýn künt bir nesnenin çarpmasý (% 53.8), en sýk yara yeri ayrýlmasýnýn görüldüðü kadranýn temporal (% 30.8) idi ve yara yeri ayrýlma büyüklüðünün 45° ile 270° arasýnda olduðu saptandý.
Hastalar yara yeri ayrýlma büyüklüðüne göre dört gruba ayrýldý; yara yeri ayrýlma büyüklüðü arttýkça, erkek cinsiyete daha sýk rastlandýðý, nazal ve üst kadranlarda yara yeri ayrýlmasýnýn daha sýk görüldüðü, lens hasarýnýn, arka segment komplikasyonlarýnýn daha sýk ve greft þeffaflýðýnýn daha düþük oranda saðlandýðý izlendi.
Sonuç: Penetran keratoplasti sonrasý ortaya çýkan travmatik yara yeri ayrýlmasý nadir görülen ancak ömür boyu karþýlaþýlabilecek bir komplikasyondur. Göz kaybý gibi ciddi sonuçlar doðurduðundan, hastalar yara yeri ayrýlma riskleri ve sekelleri açýsýndan bilgilendirilmelidir.

Amaç: Her ne kadar çocukluk çaðýnda künt karaciðer ve dalak travmasýnda nonoperatif tedavi yaklaþýmý tercih edilir olsa da, klinikler arasýnda kullanýlan algoritmalarda ciddi farklýlýklar bulunmaktadýr. Amerikan Pediatrik Cerrahi Birliði (APSA) rehberinin grade V karaciðer ve dalak hasarýný içermemesi ile birlikte, yüksek dereceli karaciðer ve dalak hasarýna yaklaþým halen tartýþmalýdýr. Bu çalýþmanýn amacý; yüksek dereceli karaciðer ve dalak hasarý olan hastalara nonoperatif tedavi yaklaþýmýyla ilgili tecrübelerimizi sunmaktýr.
Gereç ve Yöntem: Ocak 2012-Ocak 2017 tarihleri arasýnda Marmara Üniversitesi hastanesi acil servisine baþvuran hastalardan künt batýn travmasýna baðlý karaciðer ve dalak hasarý nedeniyle kliniðimizde takip edilen hastalar çalýþmaya dahil edilmiþtir. Hastalarýn yaþ, cinsiyet, travma þekli, organ hasarýnýn derecesi, eþlik eden organ hasarý, yoðun bakýmda ve hastanede kalýþ süresi, transfüzyon ihtiyacý olmasý, tedavi yöntemi (operatif-nonoperatif) þeklinde olan verileri geriye dönük olarak analiz edilmiþtir. Grade I, II, III derece olan organ hasarlarý düþük dereceli olarak; grade IV, V olan organ hasarlarý ise yüksek dereceli olarak sýnýflandýrýmýþtýr.
Bulgular: Acil servisimize baþvuran 2800 çocuk travma olgusundan künt batýn travmasýna baðlý radyolojik görüntülemelerinde karaciðer ve dalak hasarý tesbit edilip kliniðimizde yatýrýlan 88 hasta çalýþmaya dahil edilmiþtir. 41 hastada izole karaciðer hasarý, 39 hastada izole dalak hasarý, 8 hastada ise her iki organda hasar izlenmiþtir. Her iki organda hasar izlenen hastalarda yüksek dereceli hasarý olan organ hangisiyse o gruba dahil edilmiþtir. Yüksek dereceli (29), düþük dereceli (17) karaciðer hasarý izlenmiþtir. Yüksek dereceli (21), düþük dereceli (21) dalak hasarý izlenmiþtir. Hastalarýn 34%’ünde (30 hastada) eþlik eden organ hasarý izlenmiþtir. Nonoperatif tedavi 83 hastaya (94%) uygulanabilmiþtir, 5 hastaya (6%) ise cerrahi uygulanmasý gerekmiþtir. Yüksek dereceli karaciðer hasarý olan hastalarda düþük dereceli karaciðer hasarý olanlara göre, hastanede yatýþ süresi, YBÜ’de yatýþ süresi ve transfüzyon ihtiyacý anlamlý ölçüde yüksek bulunmuþtur (p deðerleri sýrasýyla; 0.001, 0.001, ˂0.001’dir). Yüksek dereceli karaciðer hasarý olan hastalarda düþük dereceli karaciðer hasarý olanlara göre daha fazla cerrahi yaklaþým uygulanmýþtýr (p=0.045). Yüksek ve düþük dereceli dalak yaralanmalarýnda her iki grup arasýnda yaþ, cinsiyet, hastanede yatýþ süresi, YBÜ’de yatýþ süresi, transfüzyon ihtiyacý, eþlik eden organ hasarý açýsýndan fark bulunmamýþtýr (p deðerleri sýrasýyla; 0.254, 0.739, 0.114, 0.135, 0.057, 0.721’dir). Benzer þeklilde yüksek dereceli dalak hasarý olanlarla düþük dereceli dalak hasarý olanlar arasýnda nonoperatif veya operatif tedavi yaklaþýmý açýsýndan da fark izlenmemiþtir (p=0.488).
Sonuç: Yüksek dereceli künt karaciðer ve dalak hasarý olan hastalarda nonoperatif tedavi uygulanabilir bir yöntemdir. Ancak yüksek dereceli karaciðer hasarý olanlarda düþük dereceli karaciðer hasarý olanlara göre cerrahi tedaviye daha fazla baþvurulabileceði dikkate alýnmalýdýr.

Amaç: Tibia diafiz kýrýklarnda intramedüller çivileme yapýlýrken traneksamik asit kullanýmýnýn güvenli olup olmadýðýný, kan kaybýný azaltacaðýný ve maliyet etkinliðini etkilemeyeceðini belirlemek.
Hasta ve Yöntem: tibia diafiz kýrýðý olan 70 hasta randomize olarak iki gruba ayrýldý ve prospektif olarak kan kaybý, tromboz ve kýrýk iyileþmesi açýsýndan izlendi. Birinci gruba preoperatif traneksamik asit intravenöz olarak uygulandý. Ýkinci grup kontrol grubu olarak belirlendi.
Sonuç: Ýki grup arasýnda preoperastif ve postoperatif 1. saat Hb ve Hct deðerleri arasýnda farklýlýk saptanmadý. Ýki grup arasýnda postoperatif 24-48. saat Hb ve Hct deðerleri arasýnda anlamlý farklýlýk saptandý. Traneksamik asit uygulanan grupta (Grup A) postoperatif allojenik kan transfüzyonu gereksinimi olmadý. traneksamik asit kullanýlmayan grupta (Grup B) 2 hastaya Hb ve Hct deðerleri düþük saptanmasý üzerine (Hct<27) 1 ünite eritrosit süspansiyonu uygulandý. Hiçbir hastada DVT ve emboli gözlenmedi.
Sonuç: Ýntramedüller çivileme ile tibia kýrýklarýn tedavisinde preoperatif dönemde intravenöz Traneksamik asit uygulanmasý postoperatif dönemde kanama miktarýný azalttýðý gözlendi. Postoperatif dönemde hastalarda intravasküler tromboza yol açmadýðý gibi kemik iyileþmesini de olumsuz etkilemediði gözlenmiþtir.

Amaç: Bu çalýþmada intertrokanterik femur kýrýklarýnda, oblik pozisyonda uygulanan intramedüller çivileme esnasýnda çift skopi kullanýmýnýn tek skopi kullanýmýna üstün olup olmadýðý araþtýrýlmýþtýr.
Gereç ve Yöntem: Ýntertrokanterik femur kýrýðý sonrasý oblik pozisyon kullanýlarak intramedüller çivileme yapýlan 52 hasta çalýþmaya dahil edildi. Hastalarýn 20’si erkek, 32’si kadýn ve ortalama yaþ: 78,2 (daðýlým: 69-88) idi. Kýrýklar AO/OTA sýnýflamasýna göre tip A1 ve tip A2 kýrýklardan oluþmakta idi. Yirmi beþ hastada çift skopi kullanýlýrken, 27 hastada tek skopi kullanýldý. Anestezi ile cerrahi arasýndaki hazýrlýk süresi, cerrahi süresi, skopi kullaným süresi, kanama miktarý, cerrahi sonrasý kollodiafiziyal açý ve tip-apeks mesafesi iki grup arasýnda karþýlaþtýrýldý.
Bulgular: Cerrahi süresi çift ve tek skopili gruplarda sýrasý ile 34.48±8.92 dakika ve 50.37±16.63 dakika idi (p<0.01). Skopi kullaným süresi çift skopili grupta 42.72±16.00 iken, tek skopili grupta 68.22±21.53 idi (p<0.01). Cerrahi hazýrlýk süreleri, kanama miktarý, kollodiafiziyel açý ve tip-apeks mesafeleri karþýlaþtýrmalarýnda iki grup arasýnda istatistiksel fark saptanmadý (p>0.05).
Sonuç: Ýntertrokanterik femur kýrýklarý cerrahi tedavisinde oblik pozisyonda çift skopi kullanýlarak yapýlan intramedüller çivilemede tek skopi kullanýmýna göre daha az radyasyon maruziyeti ile daha kýsa sürelerde cerrahiyi tamamlamak mümkündür.

AMAÇ: Þarapnele baðlý blastik yaralanmalar çatýþmalar sýrasýnda en sýk görülen yaralanma þeklidir. Bu çalýþmada, þarapnellerin vücuttaki daðýlým karakteristiklerini, bu daðýlýmýn silah tipleri ve çatýþma bölgeleri ile olasý iliþkisini araþtýrmayý amaçladýk.

GEREÇ VE YÖNTEM: Operasyon bölgesinde bulunan hastanemize ateþli silah yaralanmasý nedeniyle getirilen 246 ardýþýk hastanýn medikal kayýtlarý retrospektif olarak deðerlendirildi. Vücuduna radyolojik olarak kanýtlanmýþ en az bir þarapnel isabet etmiþ olan 90 hasta çalýþmaya dahil edildi. Tüm vücut 5 bölgeye (baþ-boyun, göðüs-sýrt, batýn-bel, üst ve alt ekstremite) ayrýlarak þarapnellerin vücuttaki daðýlýmý not edildi. Silah tipi (uzun namlulu silah, roket veya el yapýmý patlayýcý-mayýn), çatýþma bölgesi (þehir içi ve kýrsal alan) ve hastalara ait tüm radyolojik tetkikler (radyografi ve/veya bilgisayarlý tomografi) deðerlendirildi. Þarapnel daðýlýmý ile bu deðiþkenler arasýndaki olasý iliþki araþtýrýldý.

BULGULAR: Roket ve el yapýmý patlayýcý-mayýn yaralanmalarý ile baþ-boyun bölgesi yaralanmalarý arasýnda istatistiksel olarak anlamlý iliþkinin dýþýnda (p= 0.002) silah tipleri ve þarapnel daðýlýmý arasýnda anlamlý fark bulamadýk (p> 0.05). Þarapnel daðýlýmý ile çatýþma bölgesi arasýnda ise anlamlý farklýlýk saptamadýk (p> 0.05).

SONUÇ: Penetran þarapnellere baðlý sekonder blastik yaralanmalar patlayýcý ve çatýþma ile iliþkili yaralanmalarýn en sýk görülen þeklidir. Bu çalýþmada, roket ve el yapýmý patlayýcý-mayýn ile oluþan yaralanmalarda uzun namlulu silah yaralanmalarýna göre baþ-boyun bölgesi þarapnel yaralanmalarýnýn belirgin olarak daha yüksek oranda olduðunu bulduk. Bu tip yaralanmalarýn beklenmedik zamanlarda oluþmasý ve rutin olarak kullanýlmakta olan koruyucu celik yeleðin torakoabdominal þarapnel yaralanmalarýna karþý koruyucu etkisinin bu sonucun ana nedenleri olduðuna inanýyoruz.

AMAÇ: Kadavradan böbrek nakli yapýldýktan 45 gün sonra acil cerrahi birimine akut mekanik intestinal obstrüksiyon semptomlarý ile baþvuran 48 yaþýnda kadýn hastayý sunmayý amaçladýk.
OLGU SUNUMU: Olgumuz 48 yaþýnda kadýn hasta. Hipertansiyon ve vezikoüretral reflüye baðlý son dönem böbrek yetmezliði nedeni kadavra vericiden böbrek nakli yapýldý. Böbrek nakli sonrasý erken dönemde taþikardi nedeni ile yapýlan tetkiklerinde paroksismal atrial fibrilasyon saptandý ve warfarin tedavisi düzenlendi. INR seviyesi 2,1 olan hasta fonksiyone böbrek ile taburcu edildi. Nakilden yaklaþýk 45 gün sonra bulantý, kusma ve karýn aðrýsý þikayetleri ile acil cerrahi polikliniðine baþvurdu.Batýn muayesinde hafif epigastrik hassasiyet haricinde patoloji saptanmadý. Laboratuar testlerindekaraciðer ve böbrek testleri normal olan hastanýn lökosit (14000 hücre/mm3) deðerleri yüksek saptandý.INR: 6,2 olarak saptanan hastaya eþ zamanlý taze donmuþ plazma ve K vitamini verilerek INR deðeri normal sýnýrlara düþürüldü. Ayakta direk karýn grafisinde intestinal obstrüksiyon bulgularý saptanan hastaya nazogastrik sonda takýldý ve yaklaþýk 1500cc safralý drenajý oldu. Hastaya yapýlan özofgogastroduodenoskopide duodenum 3. kýtada geniþleme ve endoskopun distale geçiþine izin vermeyen tam obstrüksiyon saptandý. Hastaya oral kontrastlý batýn tomografisi çekildi ve duodenum 3. kýtada geniþleme ve duvar kalýnlýk artýþý saptandý. Çekilen baryumlu duodenum pasaj grafisinde verilen kontrast maddenin duodenum 3. kýtada göllendiði görüldü. Mevcut klinik tabloya INR yüksekliðine baðlý geliþmiþ duodenum 4. kýtada intramural hematomun neden olduðu kabul edildi ve nazogastrik dekompresyon ile hasta takibe alýndý. Takiplerinde nazogastrik sonda debisi azalan hastanýn nazogastrik sondasý alýndý. Kademeli olarak oral gýda baþlandý ve hasta tolere etti. Takiplerinde sorun olmayan hasta taburcu edildi. Nakil sonrasý birinci yýlýnda olan hastanýn takiplerinde bir sorun bulunmamaktadýr.
SONUÇ: Warfarin kullanýmý anamnezi olan olgularda akut mekanik intestinal obstrüksiyon ve INR yüksekliði saptanmasý durumunda intramural hematom tanýsýnýn akla gelmesi gereksiz cerrahi giriþimlerin önüne geçebilmektedir.

Bireye karþý iþlenen en aðýr eylemlerden olan cinsel suçlar, cinsiyet ve yaþ farký gözetmeksizin giderek tüm toplumlarda artýþ göstermektedir. Çocuklarýn cinsel istismarý; geliþimsel olarak olgunlaþmamýþ çocuklarýn, bilinçli bir þekilde onay vermeye muktedir olmadýklarý ve bütünüyle algýlayamadýklarý cinsel aktivitelerde taraf olmalarýdýr. Cinsel istismarda anorektal bölgenin kullanýlmasý sýklýkla erkek çocuklarýn kurban olduðu olaylarda karþýmýza çýkmaktadýr. Anal yoldan nitelikli cinsel istismara uðrayan çocuklarýn yapýlan muayenesinde; akut bulgu olarak anüs etrafýnda hassasiyet, ekimoz, anal sfinkterde ve rektum mukozasýnda yýrtýlmalar görülebilmekle birlikte; kaza sonucu da anüs veya rektumu ilgilendiren yaralanmalar oluþabilir.

Olgu: Býçaðýn üzerine oturma sonucu yaralandýðý ve hayati tehlikesi olduðu için dýþ merkezden hastanemize yönlendirilen 11 yaþýnda erkek olgunun litotomi pozisyonunda yapýlan muayenesinde; perianal ekimoz, saat 1 ve 6 hizasýnda yüzeyel, saat 7 hizasýnda derin laserasyon hattý görülmüþ, cinsel istismardan þüphelenilmesi üzerine anüs ve rektumdan sürüntü örnekleri alýnmýþ, daha sonra Çocuk Cerrahisi tarafýndan operasyona alýnarak laserasyonlar primer olarak onarýlmýþtýr. Alýnan sürüntülerden hazýrlanan preparatýn mikroskopik incelemesinde sperm morfolojisine sahip hücreler izlenmiþ ve adli bildirim yapýlarak alýnan örnekler genetik çalýþmalar için ilgili yargý makamýna gönderilmiþtir.

Sonuç: Çalýþmamýzda; kaza öyküsü ile baþvuran fakat yapýlan muayenelerinde nitelikli cinsel istismardan þüphelenilenmesi üzerine operasyon öncesi örnekleri alýnan bir olgu sunularak, klinikte cinsel istismardan þüphelenen hekimlerin olguya bakýþ açýsý, delil niteliðinde sayýlabilecek biyolojik materyallerin bozulmadan ve kaybolmadan elde etmenin ve ilgili adli makamlara ulaþtýrmanýn önemi vurgulanmýþtýr.

Radikal total gastrektomi sonrasý postoperatif dokuzuncu günde ozofagojejunostomiden kaçak nedeniyle stent ve vakum yardýmlý kapatma uyguladýðýmýz olguyu sunmayý amaçladýk. Mide corpus küçük kurvatüründe adenokarsinom olan 55 yaþýndaki erkek hastaya radikal total gastrektomi yapýldý. Postoperatif dokuzuncu günde anastomoz kaçaðý saptanmasý nedeniyle, kapsýz stent yerleþtirilmesini de içeren relaparatomi yapýldý. Daha sonra karýn 4 defa yýkandý. Kaçak azalmadýðýndan 22 ve 18 mm çapýnda 80 mm uzunluðundaki 2 kaplý stent içiçe endoskopik olarak yerleþtirildi. Kaçak batýný kirletmeye devam etti. Beþinci defa batýn yýkama esnasýnda vakum yardýmlý kapama (VAC) sistemi ile tedavi yönetimine karar verildi. VAC süngerinin bir ucu anastomozun yanýna yerleþtirildi ve diðer ucu sol üst kadrandan çýkarýldý. Batýn içine baþka bir VAC kapama seti yerleþtirildi. Her iki VAC, 75 mmHg basýnç ile iki ayrý vakum cihazýna baðlandý. VAC deðiþiklikleri her üç günde bir düzenli aralýklarla 21 gün içinde yedi defa tekrarlandý. Kaplý stentler son operasyonda endoskopik olarak çýkarýldý. Postoperatif 36.gündeki fistülografide kaçaðýn tamamen kapandýðýný görüldü ve VAC sistemi çýkarýldý. Cilt, fascia üzerindeki subkütan yað tabakasýný ayýrarak kapatýldý. VAC sistemlerinin uygulanmasý, ciddi batýn içi sepsis tedavisi ve birincil kaynak kontrolü saðlamakla kalmaz ayný zamanda granülasyon geliþimini hýzlandýrýr ve anastomoz kaçaðýný daha kýsa zaman içinde kapatýr.