AMAÇ: Akut pankreatit, asiner hücre hasarý ve lökosit infiltrasyonu ile karakterize pankreas enflamasyonun eþlik ettiði enflamatuvar hastalýktýr. Günümüzde pankreatitin mevcut tedavisine raðmen mortalite ve morbidite yüksektir; bu nedenle yeni çalýþmalara ve tedavi araþtýrmalarýna ihtiyaç vardýr. Bu çalýþma, sýçanlarda L-arginin ile indüklenen deneysel akut pankreatit modelinde alfa-tokoferol’ün farklý dozlarda etkileri araþtýrýldý.
GEREÇ VE YÖNTEM: Otuz adet yetiþkin erkek Sprague Dawley albino sýçan, rastgele dört gruba ayrýldý; kontrol (sham) grubu (n=6), akut pankreatit grubu (n=8), düþük doz alfa-tokoferol (200 mg/kg bir kez i.p.) grubu (n=8) ve yüksek doz alfa-tokoferol (400 mg/kg bir kez i.p.) grubu (n=8). Deneysel akut pankreatit modeli, tek doz i.p. 5 g/kg L-arginin verilmesiyle oluþturuldu. Alfa-tokoferol, Grup 3 ve 4’te L-arginin indüksiyonu ile oluþturulan deneysel akut pankreatit modelinden otuz dakika önce intraperitoneal olarak tek dozda uygulandý. L-arginin enjeksiyonundan 72 saat sonra anestezi altýnda doku ve kan örnekleri alýndý; sonrasýnda sýçanlar dekapitasyon ile sakrifiye edildi. Serum amilaz, lipaz, IL-1b, IL-6, TNF-alfa, C-reaktif protein (CRP) düzeyleri incelendi. Pankreas doku örnekleri histopatolojik inceleme için ýþýk mikroskop altýnda incelendi.
BULGULAR: Akut pankreatit grubu (grup 2) ile kontrol grubu (grup 1) karþýlaþtýrýldýðýnda; serum amilaz, lipaz, IL-1β, IL-6, TNF-alfa, CRP düzeylerinin anlamlý derecede arttýðý gözlendi (hepsi için p<0.05). Histopatolojik incelemede ödem (p<0,001) ve enflamasyon (p=0,007) skorlarýnda anlamlý farklýlýk saptandý. Düþük (grup 3) ve yüksek (grup 4) doz alfa-tokoferol gruplarý ile grup 2 karþýlaþtýrýldýðýnda; amilaz, lipaz, IL-1β, IL-6, TNF-alfa ve CRP parametreleri istatistiksel olarak anlamlý derecede düþük bulundu (hepsi için p<0.05). Grup 2, 3 ve 4’ün histopatolojik karþýlaþtýrýlmasýnda; grup 3 ve 4’te grup 2’ye göre ödem ve enflamasyon skorlarýnda azalma saptandý. Grup 4 ile grup 3 karþýlaþtýrýldýðýnda lipaz (p<0.01), IL-6 (p=0.038) ve TNF-alfa (p=0.002) deðerlerinin anlamlý düzeyde düþtüðü gözlendi; histopatolojik deðerlendirmede ise anlamlý fark gözlenmedi.
TARTIÞMA: Alfa-tokoferol’ün, akut pankreatitte oluþan enflamasyonu ve pankreas hasarýný azalttýðý ve yüksek dozlarda daha etkili olduðu saptandý.

AMAÇ: Hemorajik þok sonucu geliþen yetersiz intestinal perfüzyon yara iyileþmesini olumsuz etkilemektedir. Bu deneysel çalýþmada kontrollü hemorajik þok oluþturulan sýçanlarda hipertonik salin ile resüsitasyon yapýlmasýnýn kolon anastomozu üzerine etkilerini deðerlendirmeyi amaçladýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalýþmada, aðýrlýklarý 200–250 gr arasýnda olan toplam 24 erkek Wistar albino sýçan kullanýldý. Sýçanlar kontrol, hipotonik, izotonik ve hipertonik olmak üzere dört gruba ayrýldý. Kontrol grubundaki sýçanlara median laparotomi, kolon rezeksiyonu ve kolokolonik anastomoz uygulandý. Diðer üç gruptaki sýçanlara kontrollü hemorajik þok oluþturulduktan sonra hipotonik, izotonik ve hipertonik salin ile resüsitasyon saðlandý. Resüsitasyon sonrasý bu üç gruptaki sýçanlara da median laparotomi, kolon rezeksiyonu ve kolokolonik anastomoz yapýldý. Ameliyat sonrasý beþinci gün tüm gruplara median laparotomi yapýldý ve anastomoz hatlarý deðerlendirildi. Gruplar arasýnda anastomotik patlama basýncý, doku hidroksiprolin seviyesi ve doku fibrozis derecesi karþýlaþtýrýldý.
BULGULAR: Anastomoz patlama basýncý, doku hidroksiprolin seviyesi ve doku fibrozis derecesi açýsýndan gruplar arasýnda istatistiksel anlamlý fark saptanmadý (sýrasýyla; p=0.320, p=0.537, p>0.05).
TARTIÞMA: Kontrollü hemorajik þok oluþturulan sýçanlarda, resüsitasyonun hipertonik salin ile yapýlmasýnýn kolon anastomozu iyileþmesi açýsýndan izotonik veya hipotonik salinden anlamlý bir farký yoktur.

AMAÇ: Toraks travmalarý, travmaya baðlý baþvurularýn %10’unu oluþturmakta ve travmaya baðlý ölümlerin %25–%50’sine neden olmaktadýr. Hastalarda göðüs travmasýnýn düzeyini doðru ve erken deðerlendirmek, doðru tedaviye baþlamak, yoðun bakým ihtiyacýný ve mortaliteyi tahmin etmek ve geliþebilecek komplikasyonlarý önlemek önemlidir. Bu çalýþmada majör torasik travmalý hastalarda serum laktat düzeyi, þok indeksi ve skorlama sistemlerinin prognozla ilgili prediktif etkinliði karþýlaþtýrýldý.
GEREÇ VE YÖNTEM: 2014–2020 yýllarý arasýnda hastanemiz acil servisine travma nedeniyle baþvuran 683 hastanýn dosyalarý geriye dönük olarak incelendi. Ýzole göðüs travmasý olan hastalar çalýþmaya dahil edildi.
BULGULAR: Çalýþmaya toplam 683 hasta dahil edildi. Hastalarýn 34’ü (%5) sað kalmayan grupta, 649’u (%95) sað kalan gruptaydý. Her iki grupta da sistolik kan basýncý, diyastolik kan basýncý, nabýz hýzý, solunum hýzý veya þok indeksi arasýnda istatistiksel olarak anlamlý bir fark yoktu (p>0.05). Hayatta kalmayan gruptaki GCS skoru, hayatta kalan grubunkinden anlamlý derecede düþüktü (p=0.000). Hayatta kalmayan gruptaki laktat seviyesi ve RTS, ISS ve NISS, hayatta kalanlar grubundakilerden önemli ölçüde daha yüksekti. Yaþ, laktat seviyesi ve GCS, RTS, ISS ve NISS açýsýndan anlamlý bir fark bulundu (p<0.05). Lojistik regresyon analizinde, laktat deðerindeki 1 birimlik artýþýn, travma skorlarýnýn ve laktat düzeyindeki sayýsal deðiþikliðin mortaliteye etkisi açýsýndan ölüm oranýný 1.19 kat artýrdýðý bulunmuþtur.
TARTIÞMA: Torasik travmalý hastalarda, NISS hýzlý bir karar alýnmasý gerektiðinde acil servislerde kullanýlabilecek yararlý bir faktör olabilir. Ancak hasta takibi sýrasýnda kan laktat düzeylerindeki artýþlar da klinisyenin dikkat etmesi gereken bir kan parametresi olabilir. Ek olarak, torasik travmalý hastalarda skorlama konusunda ileri çalýþmalar yapýlmalýdýr.

AMAÇ: Travmaya sekonder doku defekti mevcut acýk kýrklarda, Negatif Basýnçlý Yara Tedavi (NPWT) sistemi ile kombine borik asit parçacýklý süngerin etkinliði araþtýrýlmak istendi.
GEREÇ VE YÖNTEM: 2016–2018 yýllarý arasý travmaya sekonder açýk kýrýðý mevcut, yumuþak doku defektide olan 49 hasta çalýþmaya dahil edildi. Hastalar iki grupta incelendi. Birinci gruptaki 27 hastaya NPWT sistemi ile kombine, yeni bir yöntem olan borik asit emdirilmiþ sünger, ikinci gruptaki 22 hastaya NPWT sistemi ile kombine gümüþ nitratlý sünger kullanýldý. Gümüþ nitratýn geniþ spektrumlu antibakteriyel özelliðinin deðelendirilmesinin yanýnda, borik asitin antimikrobiyal, angiogenetik ve epitelizan etkileri, makroskopik ve histopatolojik olarak araþtýrýldý.
BULGULAR: Her iki grupta yara boyutunda küçülme ve granülasyon izlendi. Makroskopik olarak yara boyutunda küçülme, epitelizasyon ve granülasyon birinci grupta ve ikinci grupta belirgindi. Mikroskopik olarak fibroblast sayýsý, kollojen sentezi ve angiogenezisin, grup1’de grup 2 ile karþýlaþtýrýldýðýnda anlamlý olarak arttýðý görüldü.
TARTIÞMA: Bu klinik çalýþmada asit boriðin hem geniþ spektrumlu antimikrobik özelliði, hem de yara iyileþmesinden sorumlu olan hücrelere pozitif etkisi gümüþ nitratlý süngerlere kýyaslandýðýnda alternatif olabileceði görüldü. Asit borikli süngerlerin NPWT sistemi ile kombine edilerek kullanýlmasý travmaya baðlý açýk yara iyileþmesinde iyi bir alternatif bir yöntem olabilir.

AMAÇ: Çoklu künt travma (ÇKT) sonrasý hastalarýn travma þiddetini ve prognozunu belirlemek için çeþitli skorlama sistemleri geliþtirilmiþtir. Bununla birlikte, bu skorlama sistemleri tam olarak istenen þiddet deðerlendirmesini saðlamaz. Son yýllarda, birçok spesifik miRNA’larýn serum konsantrasyonunun, özellikle kafa travmasý için taný, þiddet ve prognozun belirlenmesinde önemli bir rol oynadýðý gösterilmiþtir. Bununla birlikte, bugüne kadar, hiçbir çalýþma ÇKT’li hastalarda serum mikroRNA’larýný araþtýrmamýþtýr. Bu çalýþmada, ÇKT’si olan yetiþkinlerin serumunda miRNA-93 ve -191 ekspresyonu ölçülerek Yaralanma Þiddet Skoru (ISS) ve Revize Travma Skoru (RTS) ile korelasyonlarý incelendi. MiRNA düzeylerinenin bu hastalarda travma þiddetini tahmin etmesi amaçlandý.
GEREÇ VE YÖNTEM: Ýleriye yönelik, olgu-kontrollü olarak yapýlan bu çalýþmaya çoklu travma tanýsý alan 50 eriþkin hasta ile benzer yaþ ve cinsiyette 60 saðlýklý kontrol grubu alýndý. Hastalarýn önce ISS ve RTS’leri hesaplanýp ISS >16 (grup 1, majör ya da aðýr travma) ve ISS ≤16 (grup 2, minör ya da hafif-orta travma) olmak üzere iki ayrý gruba ayrýlarak deðerlendirildi. ÇKT geçiren hastalar ile saðlýklý kontrol grubunun serum miRNA-93 ve mikroRNA-191 düzeyleri kantitativ real-time reverse transcription-PCR kullanýlarak ölçüldü. MiRNA’larýn majör ve minör ÇKT hastalarýnda farklý þekilde eksprese edilip edilmediði deðerlendirildi ve yaralanma þiddetinin deðerlendirilmesinde faydalarý belirlendi.
BULGULAR: Kontrol grubu ile karþýlaþtýrýldýðýnda multitravmalý hastalarýn ortalama serum miRNA-93 ve miRNA-191 düzeylerinde anlamlý yükseklik tespit edildi (p<0.001). Ek olarak, ISS >16 olan hastalarýn ortalama serum miRNA-93 ve miRNA-191 düzeyleri, ISS ≤16 olan hastalarla karþýlaþtýrýldýðýnda, istatistiksel olarak anlamlý olmamasýna raðmen, upregüle olarak saptandý. Hastalarýn ISS skorlarý ve serum miRNA-93 düzeyleri arasýnda anlamlý korelasyon bulunmazken, serum miRNA-191 düzeyleri arasýnda negatif yönde, anlamlý ve zayýf bir korelasyon saptandý (Rho=-0.320, p=0.023). ÇKT hastalarýnda ISS skoruna göre serum miRNA-93 düzeyinde anlamlý bir cut-off deðeri saptanmadý (AUC 0.617, [0.455–0.779]). Bununla birlikte, þiddetli travmayý göstermede serum miRNA-191 <1.94 optimal bir kesim deðeri olarak tanýmlandý (AUC 0.668 [0.511–0.826]; %65.6 duyarlýlýk, %77.8 özgüllük).
TARTIÞMA: Kontrol grubu ile karþýlaþtýrýldýðýnda, ÇKT geçiren hastalarda miRNA-191 ve -93 düzeyleri önemli ölçüde yükselmiþtir. ISS ile birlikte MiRNA-191 seviyesi, ancak miRNA-93’ün seviyesi deðil, çoklu travmalý hastalarda travma þiddetini belirlemek için yararlý bir biyobelirteç olabilir.

AMAÇ: Koronavirüs hastalýðý 2019 (COVID-19) pandemisini takiben eðitime ara verilmesi, sosyal izolasyon ve sokaða çýkma kýsýtlamalarý gibi bulaþ riskini azaltmaya yönelik alýnan önlemler sonucunda toplumda aktif rol alan insan sayýsýnda azalma olmuþtur. Bunun sonucu olarak acil cerrahi etiyolojisinde bir deðiþiklik olacaðý düþünülebilir. Bu çalýþmada, COVID-19 pandemi öncesi ve pandemi dönemlerinde hastanemizde yapýlan acil ameliyatlarý ve acil cerrahi anestezi yöntemlerini deðerlendirmeyi ve þüpheli COVID-19 enfeksiyonu olan hastalarýn acil anestezi yönetimini sunmayý amaçladýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: 22 Ocak–29 Nisan 2020 tarihleri arasýnda hastanemizde acil ameliyat olan hastalar geriye dönük olarak incelendi. Hastalar, 11 Mart 2020 tarihi öncesinde ameliyat olanlar (Grup 1) ve sonrasýnda ameliyat olanlar (Grup 2) olarak iki gruba ayrýldý. Ýki grup verileri karþýlaþtýrýldý. Grup 1’deki tüm hastalara ve Grup 2’de COVID-19 þüphesi olmayanlara rutin acil anestezi ve cerrahi yaklaþým uygulandý. Grup 2’de COVID-19 þüphesi olan hastalar, resmî kurumlarýn ve bilimsel derneklerin kýlavuzlarýna uygun olarak oluþturulan algoritma ile tedavi edildi.
BULGULAR: Yaþ, cinsiyet, kronik hastalýklar, ASA sýnýflamasý, Mallampati skoru, cerrahi branþ, cerrahi prosedürler, cerrahi etiyolojisi, ameliyat süresi ve hastanede yatýþ süresi her iki grupta benzerdi. Genel anestezi ve spinal anestezi uygulanan hasta sayýsý Grup 1 için sýrasýyla 198 (%82.5) ve 42 (%17.5), Grup 2 için sýrasýyla 161 (%73.9) ve 57 (%26.1) idi (p=0.025).
TARTIÞMA: Pandemi döneminde ki acil hastalarýn klinik verileri ve cerrahi iliþkili özellikleri pandemi öncesi acil hastalar ile benzerdir ancak pandemi döneminde daha fazla spinal anestezi uygulanmýþtýr. Acil anestezi uygulamalarý sonucu anestezi ekibinde çapraz enfeksiyon gözlenmemesi için kiþisel koruyucu ekipman kurallarýna uyulmalýdýr. T.C. Saðlýk Bakanlýðý’nýn düzenli olarak güncellenen tavsiyelerine ve kýlavuz önerilerine uyularak ameliyathanede gerekli acil müdahalelerin güvenli bir þekilde yapýlabileceðini ve COVID-19 nozokomiyal enfeksiyonunun önlenebileceðini düþünüyoruz.

AMAÇ: Akut apandisit, acil cerrahi gerektiren en yaygýn hastalýklardan biridir. Günümüzde akut apandisit tanýsý öykü, fizik muayene ve ileri görüntüleme yöntemleri ile konmaktadýr. Termal görüntüleme geleneksel tekniklerine göre, taþýnabilir olmasý, invaziv olmamasý, kolayca yapýlabilir olmasý, iyonizasyon radyasyon içermemesi ve ucuz olmasý gibi avantajlar saðlar. Dijital kýzýlötesi termal görüntüleme çeþitli klinik çalýþmalara araþtýrma konusu olmuþtur. Bu ileriye yönelik randomize kontrollü çalýþmada, akut apandisitte dijital kýzýlötesi termal görüntülemenin tanýsal potansiyeli araþtýrýldý.
GEREÇ VE YÖNTEM: Toplam 224 gönüllü (112 saðlýklý gönüllü, 112 hasta gönüllü) kontrol grubu ve hasta grubu olmak üzere iki gruba ayrýldý. Tüm olgular dijital kýzýlötesi termal görüntüleme ile deðerlendirildi. Hem alt kadranlarýn hem de sternumun görüntüleri alýndý. Termal görüntüler bilgisayar yazýlýmýna aktarýldý ve analiz edildi. Tanýsal yöntem olarak termal görüntülemenin potansiyeli deðerlendirildi.
BULGULAR: Kadranlar arasýndaki sýcaklýk farklarýna iliþkin olarak, istatistiksel analiz, her iki grup arasýnda anlamlý farklýlýk göstermiþtir (p<0.001). Analiz sonucunda, akut apandisit tanýsý için kesim deðerinin, ortalama alt kadran sýcaklýklarý arasýnda 0.4 °C fark olduðu bulunmuþtur.
TARTIÞMA: Bu çalýþma, özellikle akut apandisit baðlamýnda, karýn aðrýsýnda dijital kýzýlötesi termal görüntülemenin uygulanmasýný geniþletmiþtir.

AMAÇ: Taný ve tedavideki tüm geliþmelere raðmen akut apandisitin tanýsýnýn ve ciddiyetinin deðerlendirilmesi halen zor olabilmektedir. Bu çalýþmada, birinci basamak saðlýk kuruluþlarýnda dahil rahatça ulaþýlabilen ve hýzlýca sonuçlanan hemogram parametrelerinin akut apandisitin tanýsý ve hastalýðýn ciddiyetini ortaya koymadaki etkinliðini deðerlendirmeyi amaçladýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: Beþ yüz yirmi bir hasta geriye dönük incelendi. Çeþitli sebeplerle hemogram sonucunu etkileyen 53 hasta çalýþma dýþý býrakýldý. Hastalarýn yaþ, cinsiyet, hastanede yatýþ süresi, hemogram alt parametreleri ve histopatolojik sonuçlarý incelendi.
BULGULAR: Çalýþmada 468 hasta incelendi. Hastalarýn 279’u erkek %59.6, 189’u kadýn %40.4 olup tüm hastalarýn yaþ ortalamasý 33.37±13.05 yýl idi. Akut apandisit ön tanýsýyla ameliyat yapýlmayýp týbbi tedavi uygulanan 90 hasta (grup I), akut apandisit tanýsý alan nonkomplike 227 apandisit (grup II), komplike apandisit 151 (grup III) olarak üç grup halinde incelendi. beyaz kan hücresi (WBC), nötrofil, nötrofil-lenfosit oraný (NLR) deðerleri en az grup I’de, en fazla grup III’te görüldü. Gruplar arasýnda istatiksel olarak anlamlý fark saptandý (p<0.05). ortalama trombosit hacmi (MPV) deðerleri en fazla grup II’de en az grup III’de görüldü. Gruplar arasýnda istatiksel anlamlý fark saptanmadý (p>0.05).
TARTIÞMA: Akut apandisit karnýn en sýk görülen cerrahi hastalýðýdýr. Hemogram hemen tüm saðlýk kuruluþlarýnda kolay ulaþabilen, hýzlý sonuçlanan, maliyet etkin ve kabul edilebilir düzeylerde tanýsal etkinliði olan hastalýðýn tanýsýnda kullanýlabilen bir testtir. Hemogram parametrelerinden WBC, nötrofil, NLR akut apandisit tanýsý koymada ve þiddetini belirlemede fiziki muayene ve diðer taný yöntemlerine yardýmcý ve kullanýþlý deðiþkenlerdir. Ancak MPV deðerinin düþük tanýsal oranlarý ve çeliþkili sonuçlarý nedeniyle kullanýmýný önermiyoruz.

AMAÇ: Bu çalýþmanýn amacý kardiyak cerrahi geçiren hastalarda görülen nekrotizan enterokolite (NEC) ikincil sindirim kanalý perforasyonun etiyolojik farklýlýklar, risk faktörleri, tedavi ve izleme ait özellikler açýsýndan deðerlendirilmesidir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Nekrotizan enterokolite ikincil sindirim kanalý perforasyonu nedeni ile ameliyat edilen hastalarýn dosya bilgileri geriye dönük olarak deðerlendirildi. Hastalar doðuþtan kalp hastalýðý nedeni ile kardiyak cerrahi uygulanmasý öyküsü temel alýnarak iki gruba ayýrýldý. NEC’ye ikincil sindirim kanalý perforasyonu kardiyak cerrahi sonrasý izlemde geliþen hastalar Grup 1’de kardiyak cerrahi giriþim olmaksýzýn NEC’ye ikincil geliþen sindirim kanalý perforasyonlarý Grup 2’de toplandý. Gruplara ait demografik özellikler, pre ve postnatal takip özellikleri, uygulanan cerrahi giriþimler, ameliyat öncesi ve sonrasý izlem farklýlýklar açýsýndan istatistiksel olarak deðerlendirildi.
BULGULAR: Belirtilen süre içerisinde 30 hastanýn NEC’ye ikincil sindirim kanalý perforasyonu nedeni ile ameliyat edildiði tespit edildi. Prematürite, düþük doðum aðýrlýðý ve intrauterin geliþme geriliði öyküsü Grup 2’de yer alan hastalarda daha sýktýr (p=0.001, p=0.001, p=0.05). NEC tanýsý öncesi hipotansif atak geçirme öyküsü Grup 1’de yer alan hastalarda daha sýktýr (p=0.018). Prostaglandin kullanýmý ve renal replasman tedavisi gereksinimi oraný Grup 1’de yer alan hastalarda daha yüksek orandadýr (p=0.022, p=0.03). Grup 1’de yer alan hastalarýn tamamýnda taný anýnda NEC ileri evredir. Mortalite Grup 1’de yer alan hastalarda daha yüksektir (p=0.018).
TARTIÞMA: Kardiyak cerrahi sonrasý geliþen NEC tablosu etiyoloji, kolaylaþtýrýcý faktörler ve klinik seyir açýsýndan yenidoðan döneminde görülen NEC’den farklýdýr. Kardiyak cerrahi sonrasý ortaya çýkan NEC’ye ikincil sindirim kanalý perforasyonunda mortalite oraný daha yüksektir. Bu grupta ayrýca NEC tanýsýnýn ve sindirim kanalý perforasyonun klinik olarak tespit edilmesi klasik NEC bulgularýnýn baskýlanmasý ve fizik inceleme bulgularýnýn belirsizliði nedeni ile zordur. Kardiyak saðaltým esnasýnda prostaglandin kullanýmý ve takipte renal replasman tedavisi gereksinimi olasý sindirim sistemi preforasyonu geliþimi açýsýndan uyarýcý bulgulardýr.

AMAÇ: Bu çalýþmada, koronavirüs hastalýðý-2019 nedeniyle hastanede takip edilen hastalarda klinik sürece etkili olan faktörler saptanmaya çalýþýldý.
GEREÇ VE YÖNTEM: Tek merkezli ve geriye dönük kohort olarak dizayn edilen çalýþmaya koronavirüs hastalýðý-2019 hastalýðý nedeniyle servise yatan 658 hasta dahil edildi. Çalýþmaya alýnan hastalar öncelikle serviste takip edilenler (Grup 1) ve yoðun bakým ünitesine alýnanlar (Grup 2) þeklinde; sonrasýnda yoðun bakým ünitesine alýnan hastalar, entübe edilenler (Grup I) ve edilmeyenler (Grup NI) olarak ve son olarak entübe edilen hastalar, mortal olanlar (M) ve olmayanlar (NM) olarak gruplandýrýldý ve karþýlaþtýrýldý.
BULGULAR: Çalýþmaya alýnan 658 hastanýn 566’sý (%86) serviste takip edilip taburcu edilirken 99’u (%14) yoðun bakým ünitesine alýnmýþtý. Takip edilen 658 hastanýn ölüm oraný %7.75 olarak bulundu. Grup 1 ve 2 karþýlaþtýrýldýðýnda Grup 2’deki hastalarýn daha fazla komorbiditeye ve daha yüksek KDIGO skorlarýna sahip olduðu gözlendi (p<0.001). Ayrýca Grup 2’deki hastalarýn daha ileri yaþ, daha yüksek APACHE II ve SOFA skorlarý, WBC, nötrofil, lenfosit, N/L oraný, CRP, LDH, CK, PTZ, D-dimer, prokalsitonin and ferritin deðerlerine sahip olduðu gözlendi (bütün özellikler için p<0.001, CK için p=0.034). Grup I ve NI karþýlaþtýrýldýðýnda Grup I’daki hastalarýn daha fazla komorbiditeye sahip olduðu ve yüksek mortalite oranlarýna sahip olduðu gözlendi (p<0.001). Ayrýca Grup I’daki hastalar daha ileri yaþ, yüksek D-dimer ve ferritin düzeylerine sahipti (sýrasýyla, p=0.008; 0.011 ve 0.043). Son olarak Grup M ve NM karþýlaþtýrýldýðýnda Grup M’deki hastalarýn çoðunlukla erkek (p=0.017) ve KDIGO evre 1 ve 2’deki hastalardan oluþtuðu (p=0.005) gözlendi. Ayrýca Grup M’deki hastalarýn daha yüksek CRP ve LDH deðerlerine sahip olduðu saptandý (sýrasýyla, p=0.018 ve 0.023).
TARTIÞMA: Komorbidite, klinik özellikler ve laboratuvar bulgularý koronavirüs hastalýðý-2019 nedeniyle hastaneye yatýrýlan hastalarýn klinik seyrini tahmin etmede yardýmcý olabilecek parametrelerdir.

AMAÇ: Yanýk hastalarýnda uzun süreli hastanede yatýþ ve tekrarlayan ameliyatlar bulaþ riskini artýrmaktadýr. Covid-19 enfeksiyonu olan yatarak tedavi olan yanýk hastalarý hakkýndaki deneyimimizi tartýþýp paylaþmak istedik.
GEREÇ VE YÖNTEM: Covid-19 enfeksiyonu teyit edilmiþ, hastanede yatan yanýk hastalarý çalýþmaya alýndý. Yaþ, cinsiyet, toplam vücut yanýk yüzey alaný (TVYA), ameliyat sayýsý, yapýlan ameliyat, pansuman sayýsý, yoðun bakým ve klinikte kalýþ süresi, mortalite ve morbidite analiz edildi. Pandemi süresince saðlýk personeli olasý covid enfeksiyonu açýsýndan takip edildi.
BULGULAR: Covid-19 enfeksiyonu olan 11 hastanýn yaþ ortalamasý 51 (±19.37), yanýk TVYA ise %34.36 (±21.97%) idi. Altý hastada (%54.5) Covid-19 PCR testi negatif olmasýna raðmen semptom ve bulgular Covid-19 enfeksiyonu ile uyumluydu. Hastalara hidrocerrahi de dahil olmak üzere toplam 85 ameliyat yapýldý. Toplam 475 pansuman yapýldý. Üç hasta sepsise baðlý olmayan respiratuvar yetersizlik nedeni ile hayatýný kaybetti. Yaþ, TVYA ve yanýk derinlikleri arasýnda bir fark tespit edilmedi. Yanýk tedavi merkezinde yatan diðer hastalarda ve saðlýk personelinde bu süreçte hastane kaynaklý Covid-19 enfeksiyonu tespit edilmedi.
TARTIÞMA: Pandemiler sýrasýnda saðlýk hizmeti devam etmek zorundadýr. Farkýndalýk, kiþisel koruyucu ekipmanlarýn uygun kullanýmý, sosyal mesafe, kliniðe kontrollü eriþimin saðlanmasý viral bulaþý engellemede önde gelen yöntemlerdir. Covid-19 PCR negatif olan hastalarda Covid-19 enfeksiyon tanýsý koymak zordur. Majör yanýklý hastalarda ise her iki durumun bulgularýnýn benzer olmasý tanýyý koymayý daha da zorlaþtýrýr. Hastanýn kliniði yanýk kliniði ile açýklanamýyorsa Covid-19 akýlda bulundurulmalýdýr. Sonuçlarýmýz dikkate alýndýðýnda ve kliniðimizde hastane kaynaklý viral bulaþ olmadýðý da göz önüne alýndýðýnda yanýk hastalarýnýn rutin tedavi þemalarýnýn revize edilen önlemler eþliðinde güvenle yapýlabileceði aþikardýr. Klinikte yatan hasta ve yakýnlarýnýn da viral bulaþ açýsýndan bilgilendirilmeleri önemlidir. Saðlýk çalýþanlarý pandemiler de dahil olmak üzere her durumda kendi saðlýklarýný en önde tutmalýdýrlar. Alýnmasý gereken tedbir ve önlemleri sürekli güncel tutmak ve mutlak uyum þarttýr.

AMAÇ: Biz bu çalýþmamýzda eklem içi distal radius kýrýklarýnda uygulanan volar radius kilitli plak ve K-teli ile güçlendirilmiþ köprü eksternal fiksatör (BEF) tedavilerinin radyolojik, klinik ve fonksiyonel sonuçlarýný karþýlaþtýrmayý amaçladýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: Mayýs 2016 ve Ocak 2019 tarihleri arasýnda kliniðimizde ameliyat edilen AO/OTA sýnýflamasýna göre 23-C2 ve 23-C3 tipi kýrýðý olup dahil edilme kriterlerini saðlayan 162 hasta geriye dönük olarak deðerlendirildi. Hastalarýn 78’ine (37 erkek, 41 kadýn, ortalama yaþ 49.92) K-teli ile güçlendirilmiþ köprü eksternal fiksatör (BEF), 84’üne (41 erkek, 43 kadýn, ortalama yaþ 46.81) ise volar kilitli plak (VLP) ile tespit uygulanmýþtýr. Hasta gruplarýnýn demografik (yaþ, cinsiyet, travma þekli, takip süresi) radyolojik (radial inklinasyon, radial yükseklik, volar tilt, kaynama zamaný) klinik ve fonksiyonel (eklem hareket açýklýklarý, kavrama kuvveti, QuickDash, GreenO’Brien ve Mayo skorlamalarý) verileri kaydedilerek istatistiksel olarak karþýlaþtýrýldý.
BULGULAR: Hasta gruplarý arasýnda fonksiyonel skorlama sistemleri açýsýndan anlamlý farklýlýk bulunamadý. Radyolojik olarak radial inklinasyon ve radial uzunluk volar plak grubunda anlamlý olarak daha iyiydi. Eklem hareket açýklýklarý açýsýndan fleksiyon, ekstansiyon, pronasyon, supinasyon hareketleri VLP grubunda anlamlý olarak daha iyiydi. BEF grubunda Sudek atrofisi görülme oraný ve sýkma kuvveti kaybý daha fazlaydý. Ortalama kaynama süresi ise BEF grubunda anlamlý olarak daha kýsaydý.
TARTIÞMA: Her iki tedavi yönteminde de baþarýlý sonuçlar alýnabilir. Ancak VLP tedavisi BEF tedavisine göre daha iyi eklem hareket açýklýðý saðlamaktadýr ve komplikasyon oranlarý daha azdýr.

AMAÇ: Bu çalýþmanýn amacý, merkezimizde radial sinir lezyonu nedeniyle cerrahi müdahale yapýlan hastalarý cerrahi sonuçlarý açýsýndan geriye dönük olarak deðerlendirmektir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Merkezimize radial sinire ait disfonksiyon bulgularý ile 38 hasta baþvurmuþtu. Hastalarýn 27’sinde radial sinirin tuzak nöropatisi, 11’inde ise farklý nedenlere baðlý radial sinir yaralanmasý mevcuttu. Cerrahi sonuçlar, cerrahi müdahaleye kadar geçen süre, yaralanma mekanizmasý, rekonstrüksiyon þekli gibi çeþitli faktörler çalýþmamýzda analiz edildi.
BULGULAR: Radial sinir tuzak nöropatisi nedeniyle ameliyat edilen 27 hastanýn tamamýnda ameliyat sonrasý üçüncü ayda el bileði dorsal fleksionda tamamen düzelme saptandý. Radial sinir hasarý nedeniyle ameliyat edilen 11 hastanýn yedisinde ameliyat sonrasý üçüncü ayda el bileði dorsal fleksionda deðiþik derecelerde düzelme saptandý. Yedi hastanýn ikisinde sural sinir grefti kullanýlarak anastomoz yapýlmýþtýr. Tüm olgularýmýzda iyileþme oraný %89 olarak deðerlendirildi (34 hasta). Radial sinir yaralanmasý sonrasý ameliyat edilen hastalardan iyileþmeyen dört hastanýn üçü yaralanma sonrasý ilk bir ay içerisinde ameliyat edilen hastalardý.
TARTIÞMA: Radial sinir lezyonlarýnda ilk bir ay sonrasýnda ameliyat edilen, internal nörolizis yapýlan ve anastomoz için kýsa sinir grefti kullanýlan hastalarda ameliyat sonrasý dönemde daha iyi fonksiyonel sonuçlar elde edildi. Tuzak nöropati ile baþvuran hastalarda ise en erken zamanda yapýlan cerrahi ameliyat sonrasý dönemde yüz güldürücü sonuçlar ortaya çýkarmýþtýr.

Ýki taraflý vertebral arter oklüzyonu yüksek enerjili travmalar sonrasý görülebilen nadir ve ölümcül bir yaralanmadýr. Ankilozan spondilit hastasýnda, travma sonrasý komplet spinal kord hasarý ile birlikte servikal ayrýþma kýrýðýný takiben iki taraflý vertebral arter oklüzyonu geliþen ilginç bir olgu sunuldu. Kýrk dokuz yaþýnda erkek hasta trafik kazasý sonrasý acil servise getirildi. ASIA Skalasý Komplet A olarak deðerlendirildi. Servikal bilgisayarlý tomografide (BT) C2 ve C3 seviyesinde komplet ayrýþma kýrýðý saptandý. Manyetik rezonans görüntülemede spinal kordda belirgin basý ve incelme görüldü. BT anjiyografi sonrasý iki taraflý vertebral arter oklüzyonu tespit edildi. Hastanýn nörolojik durumu, bölgede aþýrý kanama ve ödem nedeniyle cerrahi giriþim planlanamadý. Hasta iki gün sonra kaybedildi. Literatürde günümüze kadar bildirilen sadece 13 servikal spinal travma sonrasý iki taraflý vertebral arter oklüzyonu olgusu mevcuttur. Morbidite ve mortalite ile birlikte kötü prognoza neden olabilecek vertebrobaziler iskemi görülebilir. Tanýda altýn standart katater anjiyografi olsa da BT anjiyografinin de yakýn duyarlýlýk ve özgüllüðü vardýr. Vertebral arter oklüzyonu tedavi stratejileri hala netlik kazanmamýþtýr.

Acil hekimleri, ateþli silahýn omurgaya doðrudan etkisi olmadýðý durumlarda hastalarda omurilik yaralanmasýný gözden kaçýrabilirler. Sað göðüs duvarýndan vurulmuþ 30 yaþýndaki erkek hasta acil servise getirildi. Þok durumunda gelen hastaya masif hemotoraks nedeniyle acil torakotomi yapýldý. Ameliyattan sonra hastanýn paraplejik olduðu tespit edildi. Spinal manyetik rezonans görüntülemede T4 seviyesinde kontüzyon görüldü. Delici merminin enerjisi çevre dokulara yayýlýr ve omurilikte kontüzyona neden olur. Omurilik yaralanmasýna dair bir baþka varsayým, spinal korda olan kan akýþýnýn bozulmasýdýr. Ateþli silahla iliþkili dolaylý omurilik yaralanmasý için etkili bir tedavi mevcut deðildir. Bildirilen bu olgular, acil hekimlerine ateþli silah yarasý olan hastanýn stabilizasyonundan sonra, gizli omurilik yaralanmasýný saptamak için tam bir nörolojik muayene yapýlmasý gerektiðini hatýrlatmaktadýr.

Primer omental torsiyon akut karýn patolojisi olarak nadir karþýlaþýlan klinik bir durumdur. Primer omental torsiyon erkeklerde kadýnlardan daha sýk görülür. Primer omental torsiyonun tanýsýnýn zor olmasýnýn yanýnda, hamilelik tanýyý çok daha zor ve önemli hale getirir. Gebelikte bilgisayarlý tomografi gibi radyolojik yöntemlerin kullanýlamayacak olmasý taný koymadaki en büyük problemi oluþturmaktadýr. Bu noktada tanýsal laparaskopi gebe hastalarda akut karýn patolojilerinin taný ve tedavisinde önemli bir yer tutmaktadýr. Acil servisimize ani baþlayan karýn aðrýsýnýn þiddetlenmesi üzere acil servisimize baþvuran 28 haftalýk gebe hastanýn tanýsý batýn ultrasonu ile netleþtirilemeyince tanýsal laparoskopi ile primer omental torsiyon tanýsý alan hastanýn ayný zamanda laparaskopik olarak torsiyone olan omentumunun alýnmasý ile saðlýðýna kavuþtu. Gebe hastalarda konservatif takip önemli bir yer tutarken hastanýn gerek laboratuvar, gerekse fizik muayenedeki kötü yönde ilerlemesi görüntüleme yöntemlerinin sýnýrlýlýðý da eklendiðinde tanýsal laparoskopiyi önemli bir noktaya taþýmaktadýr.