Hızlı Arama
Radyolojik Yorumlamadaki Farklılıkların Adli Rapor Sonuçları Üzerindeki Etkisi: Retrospektif Bir Çalışma
Erdi Kutlu1, Atilla Hikmet Cilengir21Buca Seyfi Demirsoy Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Adli Tıp Bölümü, İzmir, Türkiye2İzmir Demokrasi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Radyoloji Ana Bilim Dalı, İzmir, Türkiye
Amaç; Adli vakaların değerlendirilmesinde, radyolojik görüntülemedeki yanlış yorumlamalar yalnızca hastaların tanı ve tedavi süreçlerini değil, aynı zamanda adli süreçlerini de doğrudan etkilemektedir. Bu retrospektif çalışma, radyolojik yeniden değerlendirmelerin adli raporlar üzerindeki etkisini araştırmayı amaçlamıştır.
Gereç ve Yöntem; Temmuz 2023 ile Mart 2025 tarihleri arasında, radyolojik değerlendirmeye tabi tutulan toplam 365 adli vaka retrospektif olarak incelenmiştir. Acil serviste yapılan radyolojik incelemeler (düz röntgen veya bilgisayarlı tomografi) için, radyoloji uzmanımızın yaptığı yorumlar ve vakaların adli raporları geriye dönük olarak incelenmiştir. Acil serviste istenen ve radyolog raporu bulunmayan, acil servis hekimleri tarafından değerlendirilen röntgen görüntüleri daha sonra radyoloji uzmanımız tarafından yorumlanmıştır. Bu grup ‘X-ray yorumlaması’ olarak tanımlanmıştır. Acil serviste istenen ve başlangıçta teleradyoloji yoluyla raporlanan BT görüntüleri daha sonra radyoloji uzmanımız tarafından yeniden yorumlanmıştır. Bu grup ‘BT yorumlaması’ olarak tanımlanmıştır.
Bulgular; Radyoloğumuz tarafından yapılan yorumlamalar sonucunda, vakaların %35,3'ünde adli raporların sonuç bölümünde değişiklik meydana gelmiştir. 'BT yorumlama' grubunda (%47,8), 'X-ray yorumlama' grubuna (%34,2) kıyasla istatiksel olarak anlamlı olarak daha yüksek oranda adli rapor sonucunda değişiklik meydana gelmiştir. Yaralanma bölgesi sayısı üç ve üzerinde olan olgularda adli rapor sonucunun değişme olasılığı anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. En sık görülen hata nedeni, özellikle kraniyofasiyal ve üst ekstremite bölgelerinde gözlemlenen kemik kırıklarının yanlış yorumlanmasıdır (%84,5). Kemik kırığı değerlendirmesinde yanlış pozitif sonuçlar daha çok direkt grafilerde (%73,8), yanlış negatif sonuçlar ise bilgisayarlı tomografilerde (%59,5) ortaya çıkmıştır.
Sonuç; Bu bulgular, özellikle kemik kırıklarının değerlendirilmesinde radyolojik yanlış yorumlamaların, adli raporların sonuçlarını ve dolayısıyla adli süreçleri önemli ölçüde etkileyebileceğini göstermektedir. Çalışma, adli görüntülemede travma konusunda deneyimli radyologların dahil edilmesinin gerekliliğini vurgulamakta ve radyoloji ile adli tıp disiplinleri arasında etkili işbirliğinin önemini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler: adli görüntüleme, adli raporlar, adli tıp, tanı hataları, kırık yanlış yorumlaması
Impact of Discrepancies in Radiological Interpretation on Forensic Report Outcomes: A Retrospective Study
Erdi Kutlu1, Atilla Hikmet Cilengir21Buca Seyfi Demirsoy Training And Research Hospital, Department Of Forensic Medicine, Izmir, Türkiye2Izmir Democracy University, Faculty Of Medicine, Department Of Radiology, Izmir, Türkiye
Background; In the evaluation of forensic cases, misinterpretations in radiological imaging can directly influence not only patients’ diagnostic and therapeutic processes but also their judicial proceedings. This retrospective study aimed to investigate the impact of radiological re-evaluations on forensic reports.
Methods; Between July 2023 and March 2025, a total of 365 forensic cases undergoing radiological evaluation were retrospectively reviewed. For radiological examinations performed in the emergency department (plain radiography or computed tomography), the interpretations made by our radiology specialist and the forensic reports of the cases were retrospectively reviewed. X-ray images requested in the emergency department that had no radiologist report and were evaluated by emergency physicians were subsequently interpreted by our radiology specialist. This group was defined as ‘X-ray interpretation’. CT images requested in the emergency department that were initially reported via teleradiology were subsequently reinterpreted by our radiology specialist. This group was defined as ‘CT interpretation’.
Results; Following the interpretations performed by our radiologist, changes in the conclusion section of the forensic reports were observed in 35.3% of the cases. The rate of changes in forensic report conclusions was statistically significantly higher in the ‘CT interpretation’ group (47.8%) compared with the ‘X-ray interpretation’ group (34.2%). The likelihood of modifications in the forensic report outcome was found to be significantly higher in cases with three or more injury sites. The most frequent cause of error was the misinterpretation of bone fractures (84.5%), predominantly observed in the craniofacial and upper extremity regions. In fracture assessment, false positives were more commonly detected in plain radiographs (73.8%), whereas false negatives were more frequently encountered in computed tomography scans (59.5%).
Conclusion; These findings demonstrate that radiological misinterpretations, particularly in the evaluation of bone fractures, can significantly affect the outcomes of forensic reports and, consequently, judicial processes. The study underscores the necessity of involving trauma-experienced radiologists in forensic imaging and highlights the importance of effective collaboration between the disciplines of radiology and forensic medicine.
Keywords: forensic imaging, forensic reports, forensic medicine, diagnostic errors, fracture misinterpretation
Makale Dili: İngilizce