AMAÇ: Piperin oksidatif hasara ve lipit peroksidasyonuna karþý koruyucu etkisi bildirilmiþ bir baharat türevidir. Çalýþmamýzda ince baðýrsak iskemi-reperfüzyon hasarýnýn önlenmesinde piperinin etkisini incelemeyi amaçladýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: Sýçanlar her biri 8 sýçan içeren 3 gruba ayrýldý. Sham grubundaki sýçanlara sadece laparotomi ve gözlem uygulandý. Kontrol ve çalýþma grubundaki hayvanlara 45 dakikalýk iskemiyi takiben 60 dakikalýk reperfüzyon uygulandý. Çalýþma grubuna piperin, reperfüzyon iþleminden hemen önce 10 mg/kg dozunda periton içi yolla verildi. Laktat seviyelerinin ölçümü için kan numuneleri alýndý. Histopatolojik inceleme, doku malondialdehid, süperoksit dismutaz ve glütatyon aktivitesi ölçümleri için de terminal ileum rezeksiyonu gerçekleþtirildi. Gruplar arasý istatistiki karþýlaþtýrma ANOVA testi ile yapýldý.
BULGULAR: Kontrol grubunda laktat ve malondialdehid seviyeleri çalýþma ve sham gruplarýna göre anlamlý olarak yüksekti (p<0.001). Çalýþma grubunda, süperoksit dismütaz ve glutatyon aktiviteleri kontrol grubundan anlamlý olarak yüksekti (p<0.001). Sham grubu her iki parametrede de en fazla aktiviteye sahipti. Histopatolojik incelemede kontrol grubunda villöz yapýnýn ve lamina propria bütünlüðünün bozulduðu görüldü.
TARTIÞMA: Reperfüzyondan hemen önce periton içi verilen 10 mg/kg piperin ince baðýrsaklarda iskemi-reperfüzyon hasarýný azaltabilir.

AMAÇ: Bu çalýþmada dik ve dike yakýn atýþ sonrasý serbest düþme hareketi gerçekleþtiren mermi çekirdeðinin hedef üzerinde hayati yaralanmalara neden olabilme potansiyelinin ortaya konulmasý hedeflendi.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalýþmada 9x19 mm ve 7,65x17 mm çapýndaki mermilerin namlu çýkýþ hýzlarý ölçüldü ve bu hýzlar EBV4® Dýþ Balistik Yazýlýmý kullanýlarak yatayla 65 derece ila 90 derece arasýnda beþer derecelik aralýklardaki atýþlarla simüle edildi. Mermilerin serbest düþme hareketleri ve düþüþ hýzlarý incelendi. Elde edilen sonuçlar, dokularýn eþik hýz deðerleriyle karþýlaþtýrýldý. Ayrýca adli ve basýn kayýtlarý incelenerek Türkiye’de oluþan bu tip yaralanmalarýn analizi yapýldý ve literatür eþliðinde deðerlendirildi.
BULGULAR: Havaya 65 ila 90 derece arasýnda beþer derecelik aralýklarla yapýlan atýþlar neticesinde serbest düþme hareketi yapan mermi çekirdeklerinin ortalama isabet hýzý ve kinetik enerji deðerlerinin 9x19 mm çapýnda mermi için 92,25 m/sn ve 34,05 J olduðu; 7,65x17 mm çapýnda mermi için 79,66 m/sn ve 14,91 J olduðu saptandý. Yapýlan arþiv taramasýnda 2000-2012 yýllarý arasýnda Türkiye’de 65 adet bu tip yaralanma tespit edildi ve bunlarýn 27 tanesinin ölümle sonuçlandýðý anlaþýldý.
SONUÇ: Elde edilen bulgular havaya yapýlan atýþtan sonra serbest düþen 9x19 mm ile 7,65x17 mm çapýndaki mermilerin isabet aný hýzlarýnýn cilt ve yassý kemik için eþik hýz ve kritik hýz sýnýrlarýný aþtýðý ve kinetik enerji deðerlerinin ciddi yaralanma oluþturabileceðini göstermektedir. Ýlk müdahale anýndaki muayene bulgularý ateþli silah yaralanmasýna benzer özellik göstermese de bunlarýn ASY olabileceði ihtimali unutulmadan deðerlendirilmeleri ve tedavileri yapýlýrken adli boyutu göz önüne alarak delilleri koruyacak þekilde davranýlmasýna dikkat edilmelidir.

AMAÇ: Akut ekstremite yaralanmasý olan hastalarda eriþkin acil serviste yapýlan iki ayrý morfin dozunun aðrý giderimi ve güvenliliðini karþýlaþtýrmak.
GEREÇ VE YÖNTEM: Opiyoit analjesisine gerek duyan 200 acil servis hastasý randomize olarak iki gruba ayrýldý. Bu randomize çift-kör, plasebo kontrollü çalýþmada intravenöz yolla 0.10 mg/kg dozda morfin ve daha sonra hastalarýn bir bölümüne 0.05 mg/kg IV dozda morfin veya ayný miktarda plasebo verildi. Baþlangýçta (0.10 mg/kg morfin vermeden önce), 30 (çalýþma ilacý verilmeden hemen önce) ve 60 dakika sonra Görsel Analog Ölçekle aðrýnýn þiddet derecesi ve yan etkiler deðerlendirildi.
BULGULAR: Baþlangýca göre 30. dakikada önemli bir farklýlýk saptanmadý. Morfinin 0.15 mg/kg dozda yapýldýðý grupta diðer gruba (0.10 mg/kg doz grubu) göre bir saat sonra aðrý anlamlý derecede azalmýþtý (p<0.05). Bu grubun aðrý skorunda önemli bir iyileþme vardý (p<0.05). Giriþim ve kontrol grubunda aðrý sýrasýyla %52.70 ve %35.82 oranýnda azalmýþtý. Her iki grupta gözlemlenen yan etkiler açýsýndan istatistiksel açýdan anlamlý bir fark yoktu.
TARTIÞMA: Ýki morfin dozu yerine tek doz morfin uygulamasý ekstremite yaralanmalarýnda aðrý giderimi açýsýndan güvenli ve etkili bir yöntemdir. Bu hastalarda aðrýyý azaltmak için ilk standart 0.10 mg/kg dozdan 30 dakika sonra 0.05 mg/kg dozda morfin verilmesini önermekteyiz.

AMAÇ: Arter yaralanmasýný dýþlayan üst ekstremite penetran yaralanmasýnýn rutin cerrahi eksplorasyonu çok sayýda olumsuz sonuçlu açýnýmlara ve iyatrojenik yaralanmalara yol açmaktadýr. Bu hastalarda seçici cerrahi dýþý tedavi giderek daha fazla oranda benimsenmektedir. Bu çalýþma bu cerrahi dýþý tedavinin geçerliliðini deðerlendirme ve pratik bir algoritma sunma amacýyla gerçekleþtirilmiþtir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Penetran üst ekstremite yaralanmalarý ardýndan üçüncü basamak sevk merkezine gelen tüm ardýþýk hastalar bu ileriye dönük gözlemsel kohort çalýþmasýna alýndý. Hastalar ATLS© kýlavuzlarý ve klinik belirtilerine göre yönetildi, ya acil cerrahiye alýndý veya ek tanýsal araþtýrmalar yapýlmadan veya gerekirse yapýlarak konservatif tedavi uygulandý. Fiziksel incelemeye göre daha önce hazýrlanan bir protokole uyarak bilgisayarlý tomografik anjiyografi (BTA) gerekli oldu.
BULGULAR: Dört aylýk çalýþma döneminde penetran üst ekstremite yaralanmasý olan 161 hasta çalýþmaya alýndý. On dördünde damar yaralanmalarý olan 16 (%9.9) hastaya acil cerrahi giriþim yapýldý. Ayrýca 8 (%5) hastaya BTA sonrasý vasküler eksplorasyon uygulandý. Geri kalan hastalarýn (n=137) vasküler sorunlarý cerrahi dýþý yöntemlerle tedavi edildi. Kýrýklarý veya sinir yaralanmalarý nedeniyle 18 (%11.2) yarý-seçici cerrahi giriþim gerekti. Ýzlem döneminde herhangi bir damar yaralanmasýnýn atlanmadýðý belirlendi.
TARTIÞMA: Üst ekstremitelerin penetran yaralanmalarýndan sonra rutin eksplorasyon veya BTA’ya gerek yoktur. Durumu stabil hastalar yalnýzca klinik bulgularýna göre ek araþtýrmalardan geçmelidir. Seçici cerahi dýþý tedavi bu yaralanmalardan sonra uygun ve güvenli bir tedavi stratejisidir.

AMAÇ: Pediatrik popülasyonda serbest doku aktarýmý teknik yararlýlýðý ve güvenililirliði nedeni ile geniþ kabul görmektedir. Cerrahi iþlemin uygunluðu ve güvenililirliðini içeren baþlangýþ süpheleri artýk giderilmiþtir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Otuz çocuk hasta (15 erkek, 15 kýz) Þiþli Etfal Eðitim ve Araþtýrma Hastanesi’nde serbest doku aktarýmý uygulanarak tedavi edildi. Hastalarýn defektleri alt ekstremitede (n=22), baþ ve boyunda (n=5) ve üst ekstremitede (n=3) yerleþimli idi. Defektlerin etiyolojileri araba kazalarýný, yanýk sekellerini, travmatik kontraktürlerini, ezilme yaralanmalarýný, maksillada epulisi ve ateþli silah yaralanmalarýný içerdi.
BULGULAR: Çalýþmamýzda aktarýlan serbest dokular latissimus dorsi kas flebi, kombine latissimus dorsi ve serratus kas flepleri, serratus anterior kas flebi, çapraz latissimus dorsi kas flebi, skapüler osteomyokutanöz flebi, paraskapüler fasyokutanöz flebini, fibuler osteokutanöz flebi, anterolateral uyluk flebini ve medial sirkumfleks femoral arter perforatör flebi ve crista iliaca osteocutanöz flebini içeriyordu.
TARTIÞMA: Serbest doku aktarýmýnýn çocuklardaki avantajlarý arasýnda yer alan çocuðun daha iyi flep büyümesine adaptasyonu ve çocuðun öðrenme kapasitesi sayesinde cerrahlar daha iyi ve fonksiyonel ve estetik sonuçlar saðlamaktadýrlar.

AMAÇ: Zehirlenmelere neden olan akrep sokmalarý yaþamý tehdit eden acil bir durumdur ve tropikal ve subtropikal bölgelerde ciddi saðlýk sorunlarýna neden olurlar. Bu çalýþmanýn amacý mortalite ve morbiditenin önlenebilir nedenlerinden olan akrep sokmasý nedeni ile baþvuran 123 hastanýn epidemiyolojik ve klinik özelliklerini belirlemektir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalýþmada Ocak 2008 ile Eylül 2009 arasýnda Diyarbakýr Devlet Hastanesi Acil Servis’ine akrep sokmasý nedeni ile baþvuran 123 hastanýn demografik ve epidemiyolojik özellikleri geriye dönük olarak incelendi.
BULGULAR: Çalýþmaya alýnan 123 hastanýn %62.6’sý (n=77) kadýn ve %37.4’ü (n=46) erkekti. Olgularýn ortalama yaþý 33.5±17.3 (daðýlým, 2-80) yýl ve 27 (%22) hasta 18 yaþýndan daha gençti. Hastalarýn 98’i (%79.7) kýrsal alandan, 25’i (%20.3) þehir merkezindendi. Olgularýn çoðunluðu (%42.3) aktif çalýþma sýrasýnda ve uykuda (%19.5) akrep sokmasýna maruz kaldý. On bir (%8.95) hasta da evde çamaþýrlarýný yerleþtirirken akrep sokmasýna maruz kalmýþtý.
TARTIÞMA: Bu çalýþmanýn yöresel epidemiyolojik özellikleri göz önünde tutarak, saðlýk çalýþanlarýna akrep sokmalarýndan korunma için gerekli önlemlerin alýnmasýnda yardýmcý olabileceðini umarýz.

AMAÇ: Türkiyede 2011 yýlýndaki tüm trafik kazalarýnýn %7.58’ini (n=21107) motorsiklet kazalarý oluþturmaktadýr. Çalýþmamýzda, motorsiklet kazalarý ve bu kazalara ait detaylarýn, saðlýk maliyetlerindeki rolleri araþtýrýldý.
GEREÇ VE YÖNTEM: 1 Temmuz 2010-30 Haziran 2011 tarihleri arasýnda çarpýþmalý ya da çarpýþmasýz motorsiklet kazalarý ile acil servise gelen hastalar ileriye dönük olarak incelendi. Kazazede ve kazaya ait detaylý bilgileri içeren formlar motorsiklet kazasý ile getirilen tüm yaralýlara doldurularak saðlýk maliyetleri araþtýrýldý. Veriler, SPSS v16 programýnda frekans, Kolmogorov-Smirnov, Mann-Whitney U ve ki-kare testleri kullanýlarak analiz edildi.
BULGULAR: Deðerlendirmeye alýnan 91 kazazedenin, yaþ ortalamasý 28.47. Deðerlendirmeye alýnan 91 kazazedenin baþvurusundan taburculuðuna kadar olan saðlýk maliyetleri ortalamasý 253.02$, ortancasý 55.90$ idi (daðýlým, 11.52- 7137.19$). Çalýþmaya göre, saðlýk maliyetleri ile kaza saati, motorsiklet tipi, yolun yüzeyi, koruyucu ekipman, hava ya da gün ýþýðý arasýnda kesin bir korelasyon yoktu.
TARTIÞMA: Çalýþmaya göre, kaza riski genç eriþkinlerle artmaktadýr. Buna baðlý olarak da, saðlýk maliyetleri artmaktadýr. Bu sebeple, yasal kurallarý yeniden belirlenmesi ve gerekiyorsa motorsiklet ehliyeti alma yaþý ve de eðitimleri düzenlenmelidir.

AMAÇ: Bu çalýþmada, Suriye’de yaþanan çatýþmalar sonrasý hastanemize getirilen olgularýn demografisi, klinik özellikleri ve yapýlan harcamalarýn deðerlendirilmesi amaçlandý.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu amaçla Haziran 2011-Temmuz 2012 yýllarý arasýndaki 14 aylýk dönemde hastanemize getirilen 1355 Suriyeli olgunun acil servis giriþi olan 482’si çalýþmaya alýndý. Hastalarýn bilgisayar verileri geriye dönük olarak incelendi.
BULGULAR: Olgularýn 428’i (%88.8) erkek, 54’ü (%11.2) kadýn, yaþ ortalamalarý 30.4±14.9 yýl (min: 1, maks: 79), erkeklerin yaþ ortalamasý 30.8±17.2 yýl (min: 1, maks: 79), kadýnlarýn yaþ ortalamasý ise 27.3±16.9 yýl (min: 1.5, maks: 66) olarak belirlendi, cinsiyet bakýmýndan aralarýnda istatistiksel olarak anlamlý bir fark saptandý (p=0.007). Olgularýn en çok 21-30 yaþ grubunda (%41.1) olduðu belirlendi. En fazla baþvurunun 159 (%33) kiþiyle Haziran 2011, en az ise beþ kiþi (%1) ile Eylül 2011’de olduðu tespit edildi. Hastalar 112 Acil Servis ambulanslarý ile çevre ilçe hastaneleri ve kamplardan getirildi. Acil servise baþvuru sebebi en sýk 338 olgu (%70.1) ile ateþli silah yaralanmasý idi. En sýk konulan taný ise ekstremite yaralanmasýydý (153 olgu, %31.7). Adli olgu sayýsý 364 (%75.5) tespit edildi. Yüz otuz altý (%28.2) hastanýn acil servisde takip ve tedavisi yapýldý. Hastalar en sýk ortopedi ve travmatoloji bölümüne yatýrýlarak tedavi edildi (146 olgu, %30.3). Ortalama yatýþ süresi 9.9 gün (1-141 gün) idi. 456 olgu (%94.6) taburcu edilirken, 22 olgu (%4.6) öldü, dört olgu (%0.8) ise sevk edildi. Olgularýn maliyeti ortalama 3723 TL (min: 5 TL, maks: 69556 TL) olarak bulundu. Sürekli deðiþkenler arasý korelasyon testi yapýldýðýnda maliyeti ve yatýþ süresi arasýnda pozitif korelasyon saptandý (p=0.000).
TARTIÞMA: Getirilen olgular içinde genç erkek ve ateþli silah yaralanmasý olgularýnýn çokluðu dikkat çekti. Olgularýn çoðunluðu uygun takip ve tedavi sonrasýnda taburcu edildi. Alýnacak tedbirler sonrasýnda bu kötü sonuçlar engellenebilecek, önlenebilir maliyetler ortaya çýkmayacak ve ülke bütçelerinin zarar görmesi önlenebilecektir.

AMAÇ: Maksillofasiyal travma tek baþýna veya diðer travmalara eþlik edecek þekilde görülebilir. Bu travmalarda mandibula kýrýðý görülme oraný yüksektir. Mandibulanýn tüm kýrýklarý arasýnda subkondil bölgesine ait kýrýklar özel bir yaklaþým gerektirir. Açýk redüksiyonla yapýlan internal sabitlemelerde; yüzde istenmeyen skar oluþumu, geçici/kalýcý fasiyel sinir felci gibi ek morbiditeler oluþabilir. Subkondil kýrýklarýnda endoskopik yaklaþýmla bu sorunlarý azaltmak mümkündür.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalýþmamýzda birbirini takip eden 13 hastadaki subkondil kýrýklarýna aðýz dýþýndan endoskopik yaklaþýmla gerçekleþtirdiðimiz onarýmlara iliþkin tecrübelerimizi aktarmayý amaçladýk. Ocak 2010 ve Haziran 2011 tarihleri arasýnda Ondokuz Mayýs Üniversitesi Týp Fakültesi Hastanesi Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Kliniði’ne acilden baþvuran 13 hastadaki 15 subkondiler kýrýk bu çalýþmaya dahil edildi.
BULGULAR: Hastalara endoskopik veya açýk yaklaþým kullanýlarak giriþimde bulunuldu. Kýrýklardan dokuz tanesine aðýz dýþýndan yapýlan endoskopik yaklaþýmla baþarýlý biçimde plak-vida sabitlemesi yapýldý. Endoskopik onarým yapýlan kýrýklarýn yedi tanesinde proksimal parçalar laterale deplaseydi. Kýrýklarýn geri kalan altý tanesine ise endoskopik olarak baþlandýktan sonra tam açýk yaklaþýma dönülerek giriþim yapýldý. Bu altý kýrýðýn hepsinde de proksimal parçalar mediyale deplase haldeydi.
TARTIÞMA: Subkondil kýrýklarýnda aðýz dýþýndan endoskopik yaklaþýmla onarým yapmak mümkündür. Bu yaklaþýmda amaç iþleme baðlý ek morbiditeyi etkili biçimde azaltmaktýr. Endoskopik cerrahi ile tecrübesi az olan meslektaþlarýmýza tavsiyemiz baþlangýç olgusu olarak laterale deplase olmuþ düþük seviyedeki subkondil kýrýklarýný seçmeleridir.

AMAÇ: Spinal kord yaralanmalarý geliþen nörolojik problemler nedeni ile oldukça ciddi maddi ve/veya manevi kayýplara neden olmaktadýr. Bu çalýþmanýn amacý yüksek morbidite ve mortalite oranlarý nedeni ile ciddi klinik sonuçlara yol açan, ancak ülkemize ait saðlýklý verilerin az olduðu spinal yaralanmalarýn klinik þiddet ve prognoz açýsýndan deðerlendirilmesidir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu geriye dönük çalýþma, fakültemiz etik kurulundan izin alýndýktan sonra Acil servisimize üç yýl içinde baþvuran 18 yaþ ve üzerindeki spinal travmalý 91 hasta (59 erkek, 32 kadýn) üzerinde gerçekleþtirildi. Hastalar demografik özellikler, klinik þiddet, geliþen komplikasyonlar ve mortalite açýsýndan deðerlendirildi.
BULGULAR: Hastalarýn 43’ü komplet, 48’i ise inkomplet yaralanmalý idi. Hastalarýn 46’sý yüksekten düþme, 35’i trafik kazasý ve 10’u diðer nedenlerden dolayý spinal yaralanmaya maruz kalmýþtý. Hastalarýn 52’sinde çeþitli komplikasyonlar görülürken 39’unda herhangi bir komplikasyon geliþmediði saptandý. Çalýþma grubumuzda yer alan 91 hastanýn 19’unun öldüðü 72’sinin ise hastaneden taburcu olduðu saptandý.
TARTIÞMA: Spinal kord yaralanmalarý genellikle kötü klinik sonuçlara yol açmaktadýr. Bu nedenle acil servisteki uygun yaklaþýmýn (erken taný ve doðru tedavi) önemi oldukça yüksektir. Bu hasta grubunda hem primer bakým hem de komplikasyonlarýn önlenmesi bakýmýndan gerekli önlemlerin alýnmasý klinik sonuçlarý olumlu yönde etkileyecektir.

AMAÇ: Bu çalýþmada; 2005-2012 yýllarý arasýnda orbita kýrýðý tanýsýyla Ýstanbul Þiþli Etfal Eðitim ve Araþtýrma Hastanesi’nde tedavi edilen 132 hastanýn klinik ve epidemiyolojik özellikleri deðerlendirilmesi amaçlandý.
GEREÇ VE YÖNTEM: Orbita kýrýðý nedeniyle tedavi edilen hastalara ait kayýtlar geriye dönük olarak incelendi. Hastalarýn yaþ ve cinsiyete göre daðýlýmlarý, travma etiyolojileri, semptomlarý, muayene bulgularý, kýrýk lokalizasyonlarý, eþlik eden sistemik yaralanmalar, uygulanan tedavi prosedürü ve tedavi sonrasý saptanan komplikasyonlar deðerlendirildi.
BULGULAR: Ortalama takip süresi 9(6-16) ay olan hastalarýn erkek-kadýn oraný 5.3-1 idi. Ortalama yaþ 32 (6-82) yýl idi. En sýk etiyolojik neden trafik kazalarý (%36) ve darp (%32) olarak saptandý. En sýk etkilenen duvar medial orbital duvardý (%33). Hastalarda en sýk görülen semptom travma bölgesinde zonklayýcý aðrý (%100) ve saptanan bulgu ise periorbital ödem ve ekimozdu (%100). En sýk eþlik eden sistemik yaralanma ise serebral travmaydý (%13.6). Hastalarýn %50.1’i týbbi tedavi ile konservatif olarak takip edilirken, %49.9’una cerrahi tedavi uygulandý. Tedavi sonrasý en sýk gözlenen komplikasyonun dermatomal duyu kaybý (%11) olduðu görüldü.
TARTIÞMA: Bu çalýþma orbital kýrýklarýnýn görülme sýklýðýnýn azaltýlabilmesi için trafik kazalarýný ve olasý kaza durumunda yaralanmayý önleyiciyi tedbirlerin alýnmasýnýn, eðitim programlarýnýn geliþtirilmesinin önemini vurgulamaktadýr.

AMAÇ: Çalýþmamýzda anterior veya posterior cerrahi yaklaþýmla bipolar protez uygulanan femur boyun kýrýklý hastalarýn fonksiyonel durumlarý ve ortaya çýkan komplikasyonlar geriye dönük olarak deðerlendirildi.
GEREÇ VE YÖNTEM: Kasým 2007-Þubat 2011 tarihleri arasýnda femur boyun kýrýðý nedeni ile bipolar parsiyel protez uygulanan, takip süresi en az bir yýl olan 224 hasta (96 erkek, 128 kadýn) deðerlendirildi. Cerrahi yaklaþýma göre iki grup oluþturuldu. Kalça eklem kapsülü anteriordan açýlan (grup 1) grupta 92 (46 erkek, 46 kadýn; ortalama yaþ 78.4 yýl daðýlým 70-97) hasta, kapsülün posteriordan açýldýðý (grup 2) grupta ise 132 (50 erkek, 82 kadýn ortalama yaþ 77.9 daðýlým 70-96) hasta vardý. Grup 1’deki hastalarýn ortalama takip süresi 16.4 ay (12-34), grup 2’deki hastalarýn ortalama takip süresi 18.9 ay (12-39) idi.
BULGULAR: Ortalama Harris puaný grup 1’de 81.7±7.6 grup 2’de ise 79.2±6.9 olarak bulundu. Grup 1’de 19 hastada çok iyi, 52 hastada iyi, 15 hastada orta ve 6 hastada yetersiz sonuç, grup 2’de ise 29 hastada çok iyi, 74 hastada iyi, 21 hastada orta ve 8 hastada yetersiz sonuç elde edildi. Grup 2’de daha fazla çýkýk (%3.78) ve enfeksiyon (%3.03) görülsede; iki grup arasýnda fonksiyonel puanlama ve komplikasyonlar açýsýndan anlamlý fark bulunmadý (p>0.05).
SONUÇ: Kalça eklemine parsiyel protez uygulamasýnda cerrahi yaklaþým fonksiyonel sonuçlarý etkilememektedir. Kalça eklemine parsiyel protez uygulamasýnda kapsülün anterior açýlýmý çýkýk ve enfeksiyon açýsýndan daha güvenli olabilir.

AMAÇ: Penetran karýn travmalý (PKT) hastalarda selektif non-operatif yönetim (SNOY) genel kabul gören yaklaþým haline gelmiþtir. Bu çalýþma ülkemizdeki genel cerrahlarýn SNOY ile ilgili görüþlerini ve klinik uygulamadaki eðilimlerini belirlemek amacýyla yapýldý.
GEREÇ VE YÖNTEM: Anket sorularý cerrahlara online olarak sunuldu. Ankette katýlýmcýlarýn demografik özellikleri, PKT’li hastalarýn yönetimi ve SNOY ile ilgili görüþleri ve klinik uygulamalardaki eðilimleri araþtýrýldý. Veriler Microsoft® Excel®’de kayýt edilerek analiz edildi.
BULGULAR: Çalýþmaya toplam 180 genel cerrahi uzmaný katýldý. Delici-kesici alete baðlý karýn yaralanmasý (DKAY) olan hastalarda SNOY yaklaþýmýný klinik pratikte uygulayanlarýn oraný %64 iken, bu oran ateþli silaha baðlý karýn yaralanmasý (ASY) olan hastalarda %52 idi. Ancak cerrahlarýn %90’dan fazlasý hem DKAY’de, hem de ASY’de SNOY yaklaþýmýný uygulamadan önce ek görüntüleme ve ilave incelemelere gerek olduðunu savundu. SNOY yaklaþýmýný klinik pratiklerinde uygulamayan cerrahlarýn büyük çoðunluðu ise hem hastanýn yaþamýný hem de kendilerini adli olarak riske etmek istemediklerini belirtti.
SONUÇ: Ülkemizdeki genel cerrahlarýn penetran karýn travmasý olan hastalarýn yönetimindeki güncel yaklaþýmlar hakkýnda olumlu görüþ ve eðilimleri olmasýna raðmen yaklaþýk yarýsýnýn çeþitli sebeplerden dolayý pratikte yeteri kadar uygulamadýklarý saptandý. Travma ve acil cerrahinin yan dal olarak kabul edilmesi ve travma merkezlerinin yapýlandýrýlmasýnýn bu eksiklikleri ortadan kaldýracaðýný düþünmekteyiz.

Dabigatran, kronik atriyum fibrilasyonunda antikoagülasyon için kullanýlan yeni bir pýhtý önleyici ilaçtýr. Dabitagran alan bir hastada acil laparotomi deneyimi sunulmaktadýr. Bu ilaç tedavisinin zorluklarý ve bu direkt trombin inhibitörü nedeniyle oluþan koagülopati ile baþa çýkma stratejileri tanýmlanmýþtýr.

Altmýþ altý yaþýnda erkek hasta araç içi trafik kazasý sonrasý hastanemize getirildi. Travmaya baðlý subaraknoid kanama, çoklu kosta kýrýðý ve sol hemopnömotoraks mevcuttu. Troponin deðerlerinin yükselmesi (42 ng/ml, referans 0-1 ng/ml) nedeniyle kardiyoloji bölümüne konsülte edilen hastanýn elektrokardiyografisinde iskemi bulgusu yoktu ancak yapýlan transtorasik ekokardiyografide sað boþluklar ile triküspit kapak anulusu geniþlemiþ, triküspit kapak koaptasyonu bozulmuþ olarak izlendi. Triküspit kapak anterior leaflete ait subvalvuler yapýlarda rüptür ve prolapsus mevcuttu; buna baðlý önemli triküspit yetersizliði prolapsusa eþlik ediyordu. Sað ventriküler yetersizlik bulgularý bulunmayan hasta travmaya ait diðer tedavilerin tamamlanmasýnýn ardýndan cerrahi kliniðine gönderildi.

Ergotamin kullanýmýna baðlý geliþen vazospazm nadir görülen ve iyi bilinen bir komplikasyondur. Bu yazýda çoklu kýrýðý olan ve travma sonrasý 10. günde görülen ve ayný taraf alt ekstremitede tüm arterlerin etkilendiði arteriyospazm olgusu sunuldu. Bu olguda travma sonrasý anjiyospazm ile karýþabilecek olan ergotamin baðýmlýlýðý ve aþýrý doz egotamin kullanýmý sonucu ortaya çýkan arteriyospazm; epidural kateter aracýlýðý ile marcain infüzyonu, intravenöz yolla heparin, iliomedin ve nitronal infüzyonu ile tedavi edildi. Tüm arteryel vazospazm saptanan travma olgularýnda bu klinik durum akýlda tutulmalý ve hastadan anamnez alýnýrken ergotamin kullanýmý mutlaka sorgulanmalýdýr.

Travmaya baðlý izole ve kompleks hepatik kanal yaralanmalarý seyrek görülmektedir. Merkezimizde baþarýlýyla taný ve tedavisi yapýlan iki izole safra kanalý yaralanmasý sunulmaktadýr.

Bu yazýda nadir bir pediatrik brakial pleksus kesisi olgusu sunuldu. Sað aksiller bölgeyi etkileyen kesici cisim yaralanmasýna maruz kalan beþ yaþýndaki erkek çocuk acil olarak ameliyata alýndý. Aksiller arter, brakial pleksusun radial, ulnar ve muskulokutan sinir dallarý ile median sinirin lateral kökü tam olarak kesilmiþti. Median sinirin medial kökü ise parsiyel kesilmiþti. Brakiyal pleksusun kesilen tüm elemanlarý ve aksiller arter acil olarak onarýldý. Onarýmdan altý ay sonra bile belirgin bir fonksiyonel iyileþme saptandý. Ameliyat sonrasý 21. ayda, etkilenen ekstremitenin motor ve duyu fonksiyonlarý, ulnar sinir motor fonksiyonlarý dýþýnda, tama yakýn düzeldi. Yaralanan ekstremitede soðuk intoleransý veya atrofik deðiþiklikler gözlenmedi. Pediatrik yaþ grubunda brakiyal pleksus kesici yaralanmalarýnýn primer onarýmý, onarýmdan sonra görece kýsa sürede bile, baþarýlý fonksiyonel iyileþme sonuçlarý verebilir.

Fýtýk kesesi içerisinde apendiks vermiformis bulunmasý Amyand hernisi olarak adlandýrýlýr. Hastalýk ismini Ýlk kez 1735 yýlýnda tanýmlayan Claudius Amyand’dan almýþtýr. Yetiþkinlerde görülme sýklýðý %0.51-%1 olarak bildirilmiþ olmasýna raðmen çocuk hasta grubunda olgu azlýðý nedeniyle, bildirilmiþ bir oran bulunmamaktadýr. Bu yazýda ameliyat edilen iki Amyand hernili olgu sunuldu. Birinci olgu yenidoðan döneminde ultrasonografi ile strangüle Amyand hernisi tanýsý konularak ameliyat edildi. Ýkinci olgu, kasýk fýtýðý tanýsý ile elektif þartlarda ameliyat edilirken ameliyat sýrasýnda taný alan hastaydý. Birinci olguda apendiksin dolaþýmýnýn bozulmuþ olduðu görülerek fýtýk onarýmýna ek olarak apendektomi yapýldý. Ýkinci olguda salim bulunan apendiks alýnmadý. Amyand hernisinde apendikse yapýlacak iþlem ile ilgili standart bir yaklaþým yoktur. Apendikste dolaþým bozukluðu gibi komplikasyonlarýn görüldüðü olgular dýþýnda apendektomi yapýlmasý zorunlu deðildir.